koutipandoras | 11η μάη 2018
Το Νοέμβριο του 2015, όλο το “μέτωπο της λογικής” με προεξάρχοντα τον Άδωνη Γεωργιάδη πανηγύριζαν τη νίκη του (νεο)φιλελεύθερου Μαουρίτσιο Μάκρι, στην Αργεντινή, “που κατάφερε να διώξει την Αριστερά”.
Γράφει ο Κωνσταντίνος Ταχτσίδης
Τρία χρόνια αργότερα ο Μαουρίτσιο Μάκρι, εφαρμόζοντας σχεδόν το πρόγραμμα που ευαγγελίζεται εδώ ο Κυριάκος Μητσοτάκης, κατάφερε να καταστρέψει τα δημόσια οικονομικά και να οδηγήσει τη χώρα στην αγκαλιά του ΔΝΤ.
Ο γιος μεγαλοεπιχειρηματία, πρώην μεγαλομέτοχος ποδοσφαιρικής ομάδας και δήμαρχος (σας θυμίζει κάτι;), έγινε το 2015, ο πρώτος συντηρητικός φιλελεύθερος πρόεδρος της Αργεντινής “σπάζοντας” τη 12ετή ηγεμονία της Αριστεράς… αν και ήταν κοινό μυστικό πως αν η αριστερή Κριστίνα Κίρχνερ μπορούσε να διεκδικήσει και 3η θητεία, θα την κέρδιζε.
Στην Αργεντινή είναι κοινό μυστικό πως ο πάμπλουτος Μαουρίτσιο Μάκρι και η επίσης επιχειρηματίας σύζυγός του, είχαν αναμειχθεί σε πολλά σκάνδαλα (σας θυμίζει κάτι;). Βέβαια -και στην Αργεντινή- τα ΜΜΕ φρόντισαν να κατασκευάσουν μια εξωραϊσμένη εικόνα για την τραγική οικονομική διαχείριση της κυβέρνησης Μάκρι.
Είναι χαρακτηριστικό πως ακόμα και τώρα -με το ΔΝΤ ante portas- τα ΜΜΕ “κρύβουν κάτω από το μαξιλάρι” τους την πραγματική εικόνα της καταρρέουσας αργεντίνικης οικονομίας, παρόλο που η κοινωνία βράζει για την πολιτική επιλογή Μάκρι.
Σε εντελώς άσχετα νέα, προχθές, η δημοσιογράφος Ελένη Βαρβιτσιώτη, η οποία τυγχάνει να είναι αδερφή του Μιλτιάδη Βαρβιτσιώτη και να εργάζεται στον όμιλο Αλαφούζου, εξέφρασε μια πολύ ενδιαφέρουσα προσωπική άποψη στο Twitter.
“Αν η Αργεντινή ζητάει προληπτική πιστωτική γραμμή από το ΔΝΤ, ίσως η Ελλάδα θα έπρεπε να ξανασκεφτεί την έξοδό της από τα μνημόνια δίχως προληπτική πιστωτική γραμμή“, έγραψε αναρτώντας παράλληλα την είδηση πως η Αργεντινή επιστρέφει μετά από 17 χρόνια στην αγκαλιά του ΔΝΤ.
Είναι σαφές πως το μέτωπο Στουρνάρα, Μητσοτάκη, Αλαφούζου, δεν έχει παραδώσει τα όπλα ώστε να συνεχιστεί η ομηρία και μετά τη λήξη των μνημονίων με πιστωτική γραμμή στήριξης από τους θεσμούς. Η “φιλελεύθερη” Αργεντινή δείχνει το δρόμο.
Η ελπίδα άλλωστε πεθαίνει τελευταία…
