σχολιάζοντας την επικαιρότητα, 6η σεπτ 2018

iloveithaki.gr \ sept 6th 2018

με λίγα λόγια: ο άδωνις απεφάνθη ότι η κοινωνιολογία κάνει τα παιδιά αριστερά (εκτός τον κυριάκο που την σπούδασε). η ριζική λύση θα είναι να μείνουν τα παιδιά τελείως αγράμματα, να μην ξέρουν καν γραφή και ανάγνωση. έτσι δεν θα διατρέξουν ποτέ τον κίνδυνο να έρθουν μπροστά στα μάτια τους κείμενα κομμουνιστοσυμμοριτών

σχόλια ημέρας:

η διεθνή κοινότητα να ελέγξει πραγματικά που πάνε τα λεφτά

«είμαι δασκάλα. δουλεύω, αλλά δεν με φτάνουν αυτά που βγάζω. Πώς θα κάνω καλά το μάθημα αν δεν τρώω καλά; Οι μαθητές μου, χειρότερα. Κοιμούνται στο μάθημα. Γιατί; Διότι πεινάνε… Γι’ αυτό είμαστε απογοητευμένοι με αυτήν την κατάσταση. Γι’ αυτό ζητάω από τη διεθνή κοινότητα να ελέγξει πραγματικά τα λεφτά για να μην πάνε στις τσέπες όλων αυτών που έχουν λογαριασμούς στην Ελβετία…». Πείνα και πλούτος. Δυνάμεις που καθορίζουν την ανθρώπινη ιστορία και κατατάσσουν τους κυβερνήτες σε αυτούς που προσπάθησαν να λειάνουν τις ακραίες εκφάνσεις τους και σε εκείνους που είτε αδιαφόρησαν είτε τις έκαναν ακόμα πιο κοφτερές. Στην εποχή μας, ο πλούτος, κατακτητικός και άπληστος –άλλοτε με ήπιες και άλλοτε με βάρβαρες μεθόδους– καταπίνει τα πάντα, προσφέροντας πείνα. Προκαλεί οικονομικές κρίσεις και μετέτρεψε στη διάρκεια των τελευταίων τριάντα ετών, τον μισό ΟΗΕ, σε εργοστάσια παραγωγής του και σε εργαστήρια τεχνογνωσίας που θα εξασφαλίζουν την… αθανασία του. Σε αυτή την αλυσίδα των χρυσοτόκων κρίσεων, η Ελλάδα λόγω μεγέθους, γεωγραφικής-γεωπολιτικής ταυτότητας αλλά και πολιτικής ιδιαιτερότητας, δεν χρησιμοποιήθηκε μόνο σαν «μηχανή παραγωγής χρηματικών κερδών» αλλά και σαν «εργαλείο» παραγωγής πολιτικής και κοινωνικής τεχνογνωσίας. Στα τελευταία είκοσι χρόνια, ο τόπος γνώρισε τα πάντα: το πώς στήνεται μια κρίση, το πώς γίνεται η παράδοση μιας κοινωνίας, το πώς επιτυγχάνεται η διαχείριση των ανθρώπινων ανοχών και αντοχών και τέλος το πώς κατοχυρώνεται η μακροχρόνια εκμετάλλευσή της και όλα αυτά σε ένα περιβάλλον που διέπεται από τις αρχές της ελευθερίας του πολίτη. Κοντολογίς η Ελλάδα, πολύ μικρή για να προσφέρει κέρδη ανάλογα της Αργεντινής, της Βραζιλίας, της Ινδονησίας και της Ρωσίας, ήταν η πιο κατάλληλη για να δοκιμαστούν τεχνικές της λεηλασίας σε περιβάλλον φιλελεύθερης δημοκρατίας. Τα λόγια της Βολιβιανής είναι διαχρονικά και προφητικά συνάμα, καθώς με συγκλονιστική απλότητα και σαφήνεια περιγράφουν ταυτόχρονα το χθες, το σήμερα και το αύριο \ γ σιώτος

οι νέοι της πατρίδας μας

«τώρα λοιπόν είναι η ώρα να επενδύσουμε στις δυνατότητες της χώρας. να αξιοποιήσουμε το θετικό μομέντουμ, να χτίσουμε σε στέρεες βάσεις την επόμενη μέρα»: αυτό υπογραμμίζει ο πρωθυπουργός, Αλέξης Τσίπρας. με πρωταγωνιστή τους νέους και τις νέες της πατρίδας μας που, όπως επισημαίνει, «οι γνώσεις, οι ικανότητες και η εργατικότητά τους είναι δομικά στοιχεία του νέου παραγωγικού μοντέλου που οραματιζόμαστε». σήμερα έχει έρθει η ώρα να απελευθερώσουμε δυνάμεις. να οργανώσουμε την παραγωγή, ενισχύοντας τα συγκριτικά πλεονεκτήματα της χώρας και φυσικά δίνοντας τις ευκαιρίες σε αυτούς που αποτελούν το πολυτιμότερο περιουσιακό στοιχείο αυτής της χώρας, να γίνουν οι πρωταγωνιστές της νέας εποχής. Μιλώ για τους νέους και τις νέες της πατρίδας μας. Μια γενιά ανθρώπων που με οι γνώσεις, οι ικανότητες, και η εργατικότητα τους, είναι δομικά στοιχεία του νέου παραγωγικού μοντέλου που οραματιζόμαστε. Ένα παραγωγικό μοντέλο το οποίο στοχεύει στην εξωστρέφεια και την προστιθέμενη αξία. Ενθαρρύνοντας την καινοτομία, την εφευρετικότητα, τις νέες ιδέες.

[gallery_bank type=”images” format=”thumbnail” title=”false” desc=”false” responsive=”true” special_effect=”overlay_fade-white” animation_effect=”bounce” album_title=”false” album_id=”1470″]