αυγή \ 20 Σεπτεμβρίου 2018 16:50
Της Γεωργίας Παπαγεωργίου
Εκτός από ταινία του James Bond και τραγούδι των Guns ‘n’ Roses, ο παραπάνω τίτλος είναι και νοοτροπία, που τα μέλη κάθε κοινωνίας ενστερνίζονται. Σε κάθε διάλογο επισημαίνεται η μοναδικότητα των προσωπικών δυσχερειών ενός εκάστου. Γι’ αυτό δικαιολογείται καθετί στο όνομα της επιβίωσης. Αυτό είναι άλλωστε που κάνει όλους τόσο απορροφημένους στον δρόμο, ώστε αν δουν κάποιον «φυσιολογικό» άνθρωπο να έχει ατύχημα, δεν τον βοηθούν. Έχουν τα δικά τους, σοβαρότερα προβλήματα.
Πριν 20 χρόνια, οπότε οι influencers και οι χιπστερ-«εναλλακτικοί» δεν είχαν ακόμη ανακαλύψει τη Φολέγανδρο, έλεγε ένας μαγαζάτορας σε παρέα, που έκανε τις διακοπές της στο νησί: «Αύγουστος μήνας και αστακός! Απαγορεύεται η αλιεία του! Αν σας λένε ότι έχουν, ή παράνομα αλιευμένος είναι ή καταψυγμένος». Το «παράνομα αλιευμένος» για τους τότε τουρίστες της Φολεγάνδρου ήταν σοβαρό ατόπημα. Δέκα χρόνια αργότερα, όταν η ίδια παρέα πήγε στο ίδιο μαγαζί και της πρόσφεραν αστακό, ρώτησε γιατί σερβίρουν αστακό Αύγουστο μήνα. «Κάπως πρέπει να επιβιώσω κι εγώ», ήταν η απάντηση.
Πάνω σε αυτή την επιβίωση στηρίζεται καθετί που θα αποφέρει έσοδα στις τσέπες των πολιτών. Είναι πολλά τα λεφτά σε βραχύχρονο επίπεδο. Παράδειγμα, η αλλαγή που έχει φέρει στον κοινωνικό ιστό η ενοικίαση σπιτιών μέσω ηλεκτρονικής πλατφόρμας. Σε κεντρικές περιοχές της Αθήνας οι πελάτες των μαγαζιών, φαρμακεία, σούπερ μάρκετ, μανάβικα κ.λπ. είναι τουρίστες. Τη θερινή σεζόν η τοπική κοινωνία θα βιοπορίζεται. Μετά;
Εντυπωσιακό είναι πώς οι μορφωμένοι, με παιδεία σύγχρονοι Έλληνες μοιάζουν με τους απαίδευτους, αμόρφωτους χωρικούς μερικών δεκαετιών πίσω, που έδιναν τα σπίτια τους ή τα χωράφια τους για ένα κλουβί-διαμέρισμα, χωρίς να σκέφτονται πως αυτό θα λειτουργήσει εις βάρος τους σε βάθος χρόνου.
Αύξηση της ζήτησης, αύξηση και της τιμής. Θεμελιώδης νόμος της αγοράς. Ο άλλος όμως θεμελιώδης νόμος της αγοράς, που μονίμως ο Έλληνας αγνοεί, προκειμένου να έχει λαμβάνειν, είναι ότι πρόκειται για φαύλο κύκλο, που θα φτάσει και στην τσέπη του. Κάποιος ελεύθερος επαγγελματίας, που πληρώνει ακριβό νοίκι, θα μετακυλίσει την τιμή στις υπηρεσίες του. Θα φορολογηθεί βέβαια αναλόγως. Όμως δεν θα επαρκεί το εισόδημα για να βιοποριστεί, άρα θα φοροδιαφεύγει. Και η κοινωνία δεν ενδιαφέρεται να αναλογιστεί πού οδηγεί αυτό, όσα Μνημόνια κι αν περάσουν.
Αυτή είναι η ανάγκη για μια ευημερούσα χώρα. Η συνειδητοποίηση του πώς η πράξη του ενός επηρεάζει τη ζωή του άλλου και άρα την επιβίωση όλων.
