«Ο δημοσιογράφος οφείλει να μεταδίδει την πληροφορία και την είδηση ανεπηρέαστα από τις προσωπικές, πολιτικές, κοινωνικές, θρησκευτικές, φυλετικές και πολιτισμικές απόψεις ή πεποιθήσεις του», αναφέρει μεταξύ άλλων το άρθρο 1 του Κώδικα Δεοντολογίας της ΕΣΗΕΑ, το οποίο επισημαίνεται στη χθεσινή ανακοίνωση της Ένωσης με αφορμή το σχόλιο του Σωτήρη Καψώχα στην ΕΡΤ κατά του Κυριάκου Μητσοτάκη.
Ίσως ο κ. Καψώχας ξεπέρασε τα δημοσιογραφικά όρια. Ίσως πάλι όχι, καθώς εξέφρασε την προσωπική του άποψη όντας σχολιαστής της εκπομπής «Δεύτερη Ματιά». Ο συνάδελφος δεν μετέδωσε πληροφορία, εξέφρασε την άποψή του. Κρίνεται πειθαρχικά ελεγκτέος γι’ αυτό; Μάλιστα. Ίσως επειδή το σχόλιο ήταν κάπως προσβλητικό; Πάλι μάλιστα.
Και αναρωτιέμαι: Απ’ όλα τα μέλη της που έχουν καθημερινό δημόσιο λόγο είτε στον έντυπο Τύπο, είτε στον ηλεκτρονικό, είτε (γιατί όχι) στα κοινωνικά δίκτυα, η ΕΣΗΕΑ αποφάσισε να παραπέμψει τον Σωτήρη Καψώχα; Όχι μάλιστα, που έλεγε και ο Κώστας Βουτσάς.
Η επίκληση του Κώδικα Δεοντολογίας δεν μπορεί να γίνεται όποτε θέλουν κάποιοι στην ΕΣΗΕΑ ανάλογα με το ποιος είναι «πρωταγωνιστής». Γιατί η κοινή λογική λέει ότι τηρείς – ή τέλος πάντων προσπαθείς να τηρήσεις – τον Κώδικα Δεοντολογίας για όλους και όχι γι’ αυτούς που θέλεις.
Δηλαδή μπορεί ένας δημοσιογράφος να υβρίζει καθημερινά με εκφράσεις πεζοδρομίου τον Πρωθυπουργό, να χαρακτηρίζει ως «ξευτιλισμένη» την Κυβέρνηση, να μιλάει για συμμορία, να χαρακτηρίζει φασίστα έναν υπουργό με αφορμή νομοσχέδιο, να κάνει πολιτική προπαγάνδα πάνω στα θύματα της τεράστιας πυρκαγιάς στο Μάτι, να παίρνει ακόμα και «στημένες» ερωτήσεις από τον Κυριάκο Μητσοτάκη, αλλά κάποιος άλλος να εγκαλείται για ένα πταίσμα;
Για να μην μιλήσουμε για την ξεκάθαρη διαφήμιση την επομένη της πυρκαγιάς στο Μάτι από δημοσιογράφο ή για τα fake news που διακινεί άλλος… ομοϊδεάτης του με πολιτική, φυσικά, σκοπιμότητα.
Ναι, το Διοικητικό Συμβούλιο της ΕΣΗΕΑ να «καταγγέλλει τη χρήση προσβλητικών σχολίων και ακραίων χαρακτηρισμών στον δημόσιο λόγο», αλλά απ’ όλα τα μέλη της, όχι από συγκεκριμένα…
