Σκέφτηκα πολύ πριν γράψω αυτό το κείμενο. Γιατί συναισθηματικά κι εγώ ενοχλούμαι αφάνταστα από τους τύπους που αβασάνιστα λένε συντηρητικές ανοησίες. Αυτούς που πιστεύουν ότι όλες οι γλώσσες του κόσμου κατάγονται από τα αρχαία ελληνικά. Ή που γκρινιάζουν επειδή στην ουρά στο Παίδων υπάρχουν πολλά παιδιά μεταναστών ή τσιγγανόπουλα.
Διαφωνώ μαζί τους και όποτε έχω την ψυχική αντοχή αντιπαρατίθεμαι. Αλλά ταυτόχρονα γνωρίζω ότι ο φασισμός και ο ναζισμός είναι μια πολύ απεχθέστερη συνολική αντίληψη για τον κόσμο. Ο φασίστας δεν θέλει να προηγηθεί από τους μετανάστες στην ουρά, θέλει να τους απαγορεύσει τελείως την πρόσβαση σε κάθε κοινωνική υπηρεσία. Να τους κλείσει σε στρατόπεδα συγκέντρωσης, να τους πνίξει στη θάλασσα. Είναι απάνθρωπος και αντικοινωνικός, είναι φασίστας.
Δυστυχώς έχουμε πολλούς πραγματικούς ακροδεξιούς και φασίστες σε αυτή την χώρα. Δεν υπάρχει καμιά δικαιολογία για τους ψηφοφόρους της Χ.Α., γνωρίζουν και για την δολοφονία του Φύσσα και για τα τάγματα εφόδου κατά των μεταναστών.
Όπως ακροδεξιοί και φασίστες υπάρχουν και στον χώρο της ΝΔ. Επιτίθενται κατά βουλευτών επειδή ψήφισαν την Συμφωνία των Πρεσπών, απειλούν με κλείσιμο τα προοδευτικά ΜΜΕ, ονειρεύονται να απονομιμοποιήσουν «τις λανθασμένες απόψεις της αριστεράς».
Γι αυτό λοιπόν τον λόγο, επειδή η άνοδος της ακροδεξιάς αποτελεί πραγματικό κίνδυνο για την Δημοκρατία στην Ελλάδα και στην Ευρώπη, επιμένω στην διαχωριστική γραμμή μεταξύ συντηρητικών πολιτών και φασιστών. Γιατί υπάρχει απόλυτη ανάγκη μιας πολιτικής υγειονομικής ζώνης που θα απομονώνει τους ακροδεξιούς από το υπόλοιπο πολιτικό σύστημα. Ακριβώς αυτό που δεν έχει αντιληφθεί η ηγεσία της ΝΔ και με την υιοθέτηση της ακροδεξιάς ατζέντας τους δίνει ακροατήριο. Με αποτέλεσμα να αυξάνονται οι ακροδεξιοί και να μειώνονται οι απλώς συντηρητικοί πολίτες.
Εμένα αυτό δεν μου είναι αδιάφορο. Η Ιστορία έχει δείξει ότι δεν πρέπει να μας είναι αδιάφορο. Από την ολέθρια γραμμή της Κομιντέρν για τον «πανφασισμό» στις αρχές της δεκαετίας του 30 μέχρι τις υπερβολές του “politically correct” πρόσφατα στις ΗΠΑ που τελικά δούλεψαν υπέρ του Τραμπ.
Οπότε όχι δεν συμφωνώ με καλούς φίλους που, κυρίως στα social media, ανακαλύπτουν πολύ εύκολα «τον φασίστα που έχει μέσα του» ο άλλος.
Δεν παριστάνω ότι αγνοώ τις εκλεκτικές συγγένειες στις απόψεις. Όποιος πιστεύει ότι οι Έλληνες είμαστε «έθνος ανάδελφον» την έχει την πετριά του. Αλλά δεν είναι ακόμη φασίστας και δεν τον σπρώχνω να γίνει.
