Η χώρα οπισθοχωρεί, η οικονομία βουλιάζει, οι επενδυτές φεύγουν τρέχοντας. Αυτή είναι η κατάσταση που επικρατεί στην Ελλάδα, σύμφωνα με την αντιπολίτευση και τα μέσα ενημέρωσης που τη στηρίζουν. Βεβαίως η καταστροφή ξεκίνησε τον Γενάρη του 2015, όπως ισχυρίζονται. Δεν μας λένε όμως οι ανιδιοτελείς πατριώτες, αφού τα πράγματα πάνε από το κακό στο χειρότερο, εξαιτίας της διαχείρισης που κάνουν οι ερασιτέχνες, πώς εξηγείται ότι αντέχουμε.
Προφανώς ο Θεός της Ελλάδας μάς προστατεύει. Προστατεύει όμως εξ αντανακλάσεως και τον Τσίπρα, αυτόν τον νεοκομμουνιστή άθεο, τον μεγαλύτερο απατεώνα, ραδιούργο, σκευωρό και ψεύτη που γνώρισε ο τόπος. Μάλλον ο κατά τον Αδωνη Γεωργιάδη «ταλαντούχος τυχοδιώκτης» έχει καταφέρει να χειραγωγήσει και τον Υψιστο. Υπομονή όμως, ο Θεός σύντομα θα καταλάβει το λάθος του και θα δώσει εντολή στους πολίτες να ψηφίσουν τα σωστά κόμματα, για να γλιτώσουμε επιτέλους από τους κατσαπλιάδες που μας κάθισαν στον σβέρκο και δεν λένε να ξεκουμπιστούν.
Δυστυχώς για την αντιπολίτευση, εκτός από τον Θεό της Ελλάδας την έχουν πατήσει και οι θεοί των αγορών, δηλαδή οι οίκοι αξιολόγησης, οι εκθέσεις των οποίων είναι κάτι σαν θέσφατο. Ενα αρνητικό νεύμα τους προκαλεί θύελλες. Μια καλή κουβέντα τους δημιουργεί κλίμα αισιοδοξίας.
Ηρθε λοιπόν η θετική αξιολόγηση του Moody’s, του οίκου που θεωρείται πολύ αυστηρός και δεν χαρίζεται σε όσους επιχειρούν να βάλουν χειροπέδες στο αόρατο χέρι των αγορών. Η κυβέρνηση πανηγυρίζει (κάποτε χαρακτήριζε τους οίκους εμπροσθοφυλακή του καπιταλισμού-καζίνο), η αντιπολίτευση, που σέβεται τις κρίσεις τους, ψέλλισε κάποιες αμήχανες παρατηρήσεις και προσπάθησε να βρει στην έκθεση παρήγορα λόγια για τη δική της πολιτική.
Και όντως υπάρχουν τέτοια. Ο οίκος μπορεί να επαινεί τις επιδόσεις της κυβέρνησης σε διάφορα πεδία, αλλά επισημαίνει ότι κάποιες πρόσφατες αποφάσεις δεν ήταν πλήρως εναρμονισμένες με τις δεσμεύσεις: «Ιδιαίτερα η απόφαση για την αύξηση του κατώτατου μισθού κατά 11%, που υπερβαίνει τη σύσταση της ομάδας ειδικών». Αυτό δα έλειπε, να αρχίσουν τώρα οι φρουροί του συστήματος να επικροτούν τα δειλά φιλολαϊκά μέτρα μιας πρώην ατίθασης κυβέρνησης. Δεν θα βάλουν τα χεράκια τους να βγάλουν τα ματάκια τους.
Οι συντάκτες της έκθεσης εκφράζουν την ανησυχία τους για τις υπερβολικές (!!!) αυξήσεις του κατώτατου μισθού και φοβούνται ότι μπορεί να επηρεαστεί αρνητικά η παραγωγικότητα της οικονομίας και να αυξηθεί η ανεργία. Λένε δηλαδή ό,τι ακριβώς κι ο ΣΕΒ. Τους έπιασε ο πόνος για την ανεργία. Τι νομίζατε, αχάριστοι, ότι οι πλούσιοι δεν νοιάζονται για τις ανάγκες των πληβείων; Με αυτήν την αγωνία κοιμούνται, με αυτήν την αγωνία ξυπνάνε. Είναι να τους συμπονάς.
Και για να μην παρασυρθούμε σε λυσιμέριμνες αυταπάτες, ο Μoody’s μάς προσγειώνει στη νεοφιλελεύθερη κανονικότητα: «Το αξιόχρεο θα μπορούσε να υποβαθμιστεί, αν γινόταν σαφές ότι έχει εξατμιστεί η μεταρρυθμιστική δυναμική με την αναστροφή προηγούμενων μεταρρυθμίσεων ή με τη λήψη άλλων μέτρων πολιτικής που οδηγούν σε σημαντικά πιο αδύναμα δημοσιονομικά αποτελέσματα ή θέτουν σε κίνδυνο τα κέρδη ανταγωνιστικότητας που αποκτήθηκαν δύσκολα και τις θεσμικές βελτιώσεις».
Οπότε, αφήστε κατά μέρος τους επικίνδυνους πειραματισμούς για ενίσχυση του κοινωνικού κράτους, ξεχάστε κάθε αριστερή ιδέα που τριβελίζει το ελαττωματικό μυαλό σας και μην τολμήσετε να αλλάξετε πορεία γιατί η επόμενη έκθεσή μας θα είναι φωτιά και λάβρα. Και τότε δεν θα σας σώσει ούτε ο Θεός της Ελλάδας.
Ανάγωγα
«Οι αγορές περιμένουν πιθανή νίκη Μητσοτάκη και γι’ αυτό είναι φιλικές με την Ελλάδα». Ποιος το είπε αυτό; Ο Ζοζέ Μανουέλ Ντουράο Μπαρόζο. Τον θυμάστε τον τύπο; Ηταν πρόεδρος της Κομισιόν και δεν είχε πάρει χαμπάρι τι γινόταν στην Ελλάδα. Τόσο ικανός. Σήμερα, αξιοποιώντας το καθεστώς της περιστρεφόμενης πόρτας (από την πολιτική στις επιχειρήσεις και αντιστρόφως) είναι μη εκτελεστικός πρόεδρος των διεθνών δραστηριοτήτων της Goldman Sachs. Δηλαδή, παχυλά αμειβόμενος αργόμισθος που παρίσταται και χαιρετίζει. Να υποθέσω ότι και αυτή την πρόβλεψη δεν την έκανε με το αζημίωτο;
