iloveithaki.gr / mar 6th 2019
σχόλια ημέρας:
- είναι γυναίκα πρέπει να μεγαλώσει την επόμενη γενιά αυτός είναι ο προορισμός της, απ αυτήν υπάρχουμε, όχι γι αυτήν / δδ μανιάς
- έτρεχαν απ’ το χωράφι στο σπίτι, παρα ήταν μεγαλύτερο από το μπόι τους το τσαπί, η έγνοια τους για μας που γίνονταν αγκαλιά και φωλιά. ακόμη και τώρα που όλα άλλαξαν. οι δικοί μας που έφυγαν δικαιούνται το λαδακι τους κι αναμμένο το καντήλι τους.
επιλογή πραγματικών ειδήσεων:
αναγκαίος ο αγώνας για τον φεμινισμό
σαν να σίμωσαν όλες οι ημερομηνίες φέτος. Το Ψυχοσάββατο, η γιορτή της γυναίκας και οι Αποκριές. Οι γιορτές, οι σημαδιακές μέρες, αποκτούν το δικό τους πρόσωπο. Που για τον καθένα/καθεμία παίρνει οικεία γνωρίσματα. Δεν γίνεται αλλιώς να μπει στο πετσί σου. Να νιώσεις τον συγκλονισμό, ίσως και την ενοχή γι’ αυτά που δεν ειπώθηκαν. Το καντήλι τρεμοσβήνει. Το λάδι γλείφει το δοχείο. Δεν είναι η πρώτη φορά που συμβαίνει. Ποιος νοιάζεται γι’ αυτούς που έφυγαν. Η ζωή παραέχει ανήφορο, δεν περισσεύει χρόνος για σκέψεις. Κι έρχεται αυτή η άτιμη σύμπτωση και το λάδι που ανεβάζει στάθμη, δίνει χρώμα στα μάτια. Το κάρβουνο που έσβηνε ζωηρεύει. Γίνεται αυτό το περίεργο θαλασσί που για τους αγαπημένους της γινόταν βάρκα. Τότε που ανοίγονταν στον κόσμο μέσα από τα δικά της μάτια. Μέρες που είναι θα ειπωθούν πολλά για τον φεμινισμό ως παγκόσμιο κίνημα, για τη σκληρή ζωή των γυναικών στο παρελθόν. Για τις γυναίκες θύματα σεξουαλικής εκμετάλλευσης. Για τις ανισότητες στον εργασιακό χώρο. Για τη βία, μέσα στο σπίτι κι έξω απ’ αυτό. Είναι ανοιχτός ο κατάλογος και συνεχίζει να γράφεται ακόμη και σήμερα. Και στον λεγόμενο «πολιτισμένο» κόσμο. Αυτό που θυμάμαι είναι το φλογοβόλο βλέμμα της. Πέταγε φωτιές να κάψει όσους ενοχλούσαν τους δικούς της. Στη στιγμή γινόταν απάνεμος κόλπος που προσέφερε τη σιγουριά. Το απάνεμο. Το βλέμμα της σάρωνε τα πάντα. Στο μεροκάματο και στο σπίτι. Χωρίς να γογγύσει για τις δυσκολίες. Μόνο ένα πνιχτό παράπονο, πότε πότε, που είχε μόνο δυο χέρια και δεν μπορούσε να κάνει περισσότερα.
η αμινέ η κούρδισα
κάτω από το ανδρικό κουρδικό σαλβάρι, η Αμινέ, Κούρδισσα του Ιράν, κρύβει όπως μπορεί το φόρεμά της – μπλε με κάτι λουλουδάκια πορτοκαλί. Η πλάτη της γέρνει από το βάρος του μπόγου που κουβαλάει: 400 ψωμιά είναι το «παράνομο» φορτίο της. Τραβάει μπροστά το τσεμπέρι της, έτσι ώστε να μη φαίνονται καθόλου τα μαλλιά της. Είναι έτοιμη να πάρει τον δρόμο για το Τελβιλέ, ένα χωριό του Ιράκ. Στο δικό της το χωριό, το Ντεζαβάρ, δεν έχει χαράξει ακόμα και περνούν λίγες στιγμές μέχρι τα μάτια της να συνηθίσουν στο σκοτάδι. Ο αέρας τής περονιάζει τα κόκαλα. Ο ήχος από τα βήματα της Αμινέ και τα νυχτοπούλια φτιάχνουν μια παράταιρη ορχήστρα. Η Αμινέ έχει πατήσει τα 60. Είναι μια «κουβαλήτρα», όπως λένε τις γυναίκες που περνούν λαθραία ψωμί (και άλλα πράγματα) από τα σύνορα του Ιράν με το Ιράκ. Με τα ροζιασμένα χέρια της σφίγγει τον μπόγο στην πλάτη της και αρχίζει να περπατάει πάνω στο κακοτράχαλο μονοπάτι / μάγδα κλαυδιανού
τα θαλασσοδάνεια
το «δανείζειν ναυτικώς» ήταν και στην αρχαιότητα γνωστό. Με αυτήν τη σημασία απαντάται στη νομική ορολογία από τον 19ο αιώνα. Ο δανειολήπτης υποχρεωνόταν να εξοφλήσει το κεφάλαιο και πολύ υψηλό τόκο, μόνο εφόσον το πλοίο επέστρεφε αίσια από το ταξίδι του. Ναυάγια ή πειρατεία εγγυώνται ασυλία. Ακόμη κι αν ο πλοιοκτήτης είχε κι άλλη περιουσία. Συντάχθηκε στα μέσα του 19ου αιώνα νόμος που να εξασφαλίζει τους θαλασσοδανειστές «δια βιβλίου ό εγγραφήσονται τα θαλασσοδάνεια», ώστε να ξέρουν οι ασφαλιστές την κατάσταση, γιατί η ναυταπάτη γνώριζε άνθηση. Ο Παπαδιαμάντης στα Βενέτικα δεν τα λέει ψεύτικα: «Αχ! παιδί μου, για ν’ αποκτήσει κανείς γρόσια, άλλος τρόπος δεν είναι, πρέπη νάχει μεγάλην τύχη, να εύρη στραβόν κόσμο, και να είναι αυτός μ’ ένα μάτι, δεν του χρειάζονται δυο. Πρέπει να φάη σπίτια, να καταπιή χωράφια, να βουλιάξη καράβια, με τριανταέξ τα εκατό θαλασσοδάνεια, το διάφορο κεφάλι». Οι υπέρογκοι τόκοι (36% διάφορο) ήταν, όμως, για τους μικρούς καραβοκύρηδες βρόχοι. Καράβια βγήκαν στη στεριά και ο όρος ταξίδεψε μακριά. Η μεταφορική σημασία καθιερώθηκε στην πορεία, όπως και η απόχη σε αχρησία.
[gallery_bank type=”images” format=”thumbnail” title=”false” desc=”false” responsive=”true” special_effect=”overlay_fade-white” animation_effect=”bounce” album_title=”false” album_id=”1652″]
