Πάσχα έρχεται, αναποφεύκτως, και με τις ευχές μου προς όλους για ό,τι καλύτερο: συμπολιτευόμενους, αντιπολιτευόμενους, ιδιαίτερα σε κείνους τους συμπολίτες που βλέποντας όσα βλέπουν και ακούγοντας όσα ακούνε, κουνάνε με περίσκεψη, αλλά και θλίψη το κεφάλι. Πάσχα έρχεται, σε τρεις μέρες, για όσους ενδιαφέρονται. Ανάσταση δεν φαίνεται στον ορίζοντα.
Ισως την κρύβει η σκόνη της Λιβύης που ήδη άρχισε να μας ποτίζει με λασποβροχές, μετεωρολογικώς και μεταφορικώς· το κοινότοπο: πετάνε λάσπη στον ανεμιστήρα του φέισμπουκ και του τουίτερ κι όποιον πάρουν τα βόλια αυτής της κιτς διαμάχης ενόψει τριπλών, αν δεν απατώμαι, εκλογών έως το τέλος του χρόνου. Και ας μην ανησυχούν οι μεν και οι δε, το πιάσαμε το υπονοούμενο, το πήραμε το μήνυμα.
Το αδιανόητο είναι που δεν μπορούμε να πιάσουμε (δεν πιάνεται, τι άτιμο!), ούτε και ξέρουμε, εμείς πια, που καταναλώνουμε και καταπίνουμε τη λάσπη με το τουλούμι, τι μήνυμα να στείλουμε, σε όλους αυτούς που ό,τι κάνουν, το κάνουν μόνο και μόνο για το καλό μας, όπως τουλάχιστον υποστηρίζουν πατώντας δυνατά τα πετάλια του ανεμιστήρα.
Διάβασα, όπως οι περισσότεροι, τις κόντρα αναρτήσεις των κ.κ. Κυμπουρόπουλου, υποψήφιου ευρωβουλευτή της Ν.Δ. και Πολάκη, αναπληρωτή υπουργού Υγείας. Πολλάκις οι παρεμβάσεις Πολάκη πολλούς έχουν ενοχλήσει, δικαίως ή αδίκως. Δεν ξέρω αν λόγω χαρακτήρα ή εκ καταγωγής δικαιούται να εισβάλλει ενίοτε ως ταύρος εν υαλοπωλείω. Ομως, πιστεύω ότι ακόμα και στο υαλοπωλείο της πολιτικής υπάρχουν είδη ιδιαιτέρως εύθραυστα που θέλουν ανάλογη μεταχείριση.
Νομίζω ότι, στην προκειμένη περίπτωση, ο κ. Πολάκης υπερέβη την ενδεδειγμένη μεταχείριση. Θεωρώ δε ότι τα όσα, εξ αυτού, πάνε να δρομολογήσουν πρόεδρος της Ν.Δ. και πρωθυπουργός, θα υπερακοντίσουν τη λάσπη πέραν του επιτρεπομένου ορίου. Κρίμα!
