ζέστη, υγρασία και αφρικανική σκόνη έχουν σκεπάσει εδώ και ημέρες το θιάκι με μια παράξενη, κολλώδη δυσφορία.
φεύγει ο αύγουστος, αλλά το καλοκαίρι δεν λέει ακόμη να φύγει. εδώ και αρκετές ημέρες ζούμε με μια βαριά, αρρωστημένη ζέστη, γεμάτη υγρασία και θολούρα. ορισμένες ημέρες, μάλιστα, η κατάσταση ήταν ακόμη χειρότερη.
δεν είναι η καθαρή ζέστη του ήλιου που γνωρίζουμε. είναι μια ζέστη που κολλάει πάνω στο σώμα, δυσκολεύει την αναπνοή και κάνει ακόμη και την παραμικρή δουλειά να μοιάζει βαρύτερη.
ο ιδρώτας δεν στεγνώνει εύκολα, το κορμί δεν δροσίζεται και η νύχτα δεν προσφέρει την ανακούφιση που περιμένουμε. δεν χρειάζεται να δείχνει το θερμόμετρο σαράντα βαθμούς για να κουραστεί ο άνθρωπος. μερικές φορές οι τριάντα βαθμοί με μεγάλη υγρασία γίνονται πιο βασανιστικοί από έναν ξερό καύσωνα.
και ο ουρανός αυτές τις ημέρες έχει κάτι παράξενο. χαμηλά στον ορίζοντα απλώνεται μια γαλακτερή θολούρα. τα βουνά χάνουν το καθαρό τους περίγραμμα και μοιάζουν σβησμένα. ψηλότερα, λεπτά σύννεφα απλώνονται σαν αχνό πέπλο.
δεν είναι μόνο η αίσθησή μας. κατά διαστήματα οι μετεωρολογικές συνθήκες ευνοούν τη μεταφορά αφρικανικής σκόνης στα δυτικά και στο ιόνιο. η σκόνη, μαζί με την υγρασία, τη ζέστη και την αδύναμη κυκλοφορία του αέρα, δημιουργεί αυτή την αποπνικτική ατμόσφαιρα που μας βαραίνει εδώ και ημέρες.
υπάρχουν ενδείξεις ότι σε πέντε–έξι ημέρες ο καιρός μπορεί να αλλάξει. ακόμη δεν γνωρίζουμε πόσο έντονα θα επηρεαστεί η ιθάκη, αλλά μια μεταβολή είναι αναγκαία.
χρειαζόμαστε έναν καλό μαΐστρο και μια καθαρή βροχή, να ξεπλύνουν τη σκόνη, να καθαρίσουν τον ουρανό και να δώσουν ανάσα στη γη και στους ανθρώπους.
ο αύγουστος φεύγει κουρασμένος. αφήνει πίσω του ζέστη, υγρασία και μια θολούρα που σκέπασε ακόμη και την ομορφιά του τόπου.
ώρα να σπάσει ο καιρός.
ώρα να ανασάνει και πάλι το θιάκι.
— δδμανιάς
οι άνθρωποι πεθαίνουν, αλλά οι αγώνες για ελευθερία και δημοκρατία επιστρέφουν· και μαζί τους επιστρέφουν στη μνήμη μας εκείνοι που αγωνίστηκαν ανιδιοτελώς.
σημείωση:
Το ΠΑΣΟΚ το υιοθέτησε επειδή ιδρύθηκε επίσης στις 3 Σεπτεμβρίου 1974, όμως το τραγούδι γράφτηκε για τον Μακρυγιάννη και την εξέγερση του 1843. Αργότερα ο Ηλίας Ανδριόπουλος απαγόρευσε στο ΠΑΣΟΚ να το χρησιμοποιεί στις συγκεντρώσεις του.
