iloveithaki.gr / apr 28th 2019
- χριστός ανέστη κόσμε από το iloveithaki, όλο και λιγότερο μίζερα, όλο και λιγότερο ατομικιστικά. με περισσότερη χαρά και αγάπη για όλους τους ανθρώπους χωρίς διακρίσεις και με περισσότερο σεβασμό για το περιβάλλον.
- «η μεγάλη πλειοψηφία των πολιτών ξέρει ότι μόνο ο συριζα μπορεί να εγγυηθεί ένα καλύτερο μέλλον, με κοινωνική δικαιοσύνη και βιώσιμη ανάπτυξη»
- γιατί τότε ο χαρισματικός jesua πήγε στην jerusalem; θα πρέπει να γνώριζε ότι η ιουδαία ήταν εδώ και 20 χρόνια σε μια λανθάνουσας μορφής ανάστατωση. πρέπει να γνώριζε ότι πολλοί προφήτες βρήκαν το τέλος τους στην ιερουσαλήμ. και έπρεπε να γνωρίζει ότι η είσοδός του ήταν μια πρόκληση για τις εβραϊκές αρχές. γιατί πήγε τότε; εισέρχεται στο πιο ευαίσθητο σημείο της ιερής πόλης τον ναό και εκβάλει «πάντας τοὺς πωλοῦντας καὶ ἀγοράζοντας ἐν τῷ ἱερῷ». «γέγραπται, ὁ οἶκός μου οἶκος προσευχῆς κληθήσεται· ὑμεῖς δὲ αὐτὸν ἐποιήσατε σπήλαιον λῃστῶν. άρατε ταῦτα ἐντεῦθεν· μὴ ποιεῖτε τὸν οἶκον τοῦ πατρός μου οἶκον ἐμπορίου». είχε αποδεχθεί συνειδητά τον θάνατό του ή ακόμη και να τον θέλησε. “ει χριστός ούκ εγήγερται, ματαία η πίστις υμών, έτι εστέ εν ταις αμαρτίαις υμών”
- το μόνο που σου επιβάλλει η πόλη είναι η ζωή ποδήλατο: να τρέχεις από υποχρέωση σε υποχρέωση, να μην προλαβαίνεις μερικές φορές να χαρείς ούτε τα μικρά. ευτυχώς, υπάρχουν κι εκείνα τα κουτάκια της μνήμης που σου θυμίζουν πώς ήσουν στην εφηβεία και κάπου στηρίζεσαι για να συνεχίσεις. αλλά πάντα αναρωτιέσαι: μπορεί κάτι να αλλάξει, αν όχι για σένα, για τους επόμενους;
- «η μεταστροφή του σαύλου σε παύλο καθ’ οδόν προς τη δαμασκό, τουλάχιστον όπως τη διηγείται ο ίδιος ο παύλος και την περιγράφει μόνο ο έμπιστός του, ο λουκάς και κανένας άλλος, θυμίζει κάτι από τη διαδικασία μύησης σε βακχικά και μιθραϊκά μυστήρια κατά τη συνάντηση με τον θεό (…). όλα αυτά αγαπητοί μου φίλοι θα τα βρείτε να επαναλαμβάνονται πανομοιότυπα στις βάκχες του ευριπίδη
- κι αν τύχει καμιά «παρασπονδία», αν κάνει καμιά νέα «εύα» να ξεμυτίσει ή κάνας σύγχρονος προμηθέας (ή χριστός αν το θες, λόγω της ημέρας), τότε εξεγείρονται οι της δεξιάς ελιτ. τι κι αν φαίνονται και κολαούζο δεν θέλουν; αυτοί ορίζουν τον κόσμο πλέον. κι εσύ δεν είσαι παρά μια μύγα
- σ ένα λευκαδίτικο μοιρολόι παρηγοριούνται οι ζώντες υπηρετόντας ένα ψέμα, όχι όμως για να παρηγορηθούν οι ίδιοι αλλά οι αγαπημένοι νεκροί, που δεν θα ξαναπασχάσουν. «αυτού που βούλεσαι να πας, κι όπου ξεπερατιέσαι, / αν εύρεις νιους χαιρέτα τους, και νιες κουβέντιασέ τες. […] μην πεις πως έρχεται λαμπρή, πως έρχονται γιορτάδες. / πες του χριστού πως χιόνιζε και τη λαμπρή θα βρέχει, / και την ημέρα τ’ αϊ – θωμά θα σέρνουν τα ποτάμια». ή: «και το δεκαπενταύγουστο φουσκώνουν τα ποτάμια».
