και τώρα το δεύτερο ημίχρονο

Του Πέτρου Κατσάκου

Η μακρά μνημονιακή περίοδος που η χώρα υποχρεώθηκε να διαβεί μας είχε συνηθίσει να αφήνει με βαρύτατα τραύματα τα κόμματα εξουσίας κάθε φορά που αυτά έμπαιναν στη δοκιμασία της κάλπης. Με τραύματα και συντριπτικά κατάγματα βγήκαν από τις προηγούμενες εκλογικές αναμετρήσεις τόσο η Ν.Δ. όσο και το ΠΑΣΟΚ, που είδαν αμφότεροι τους πολίτες να τους τιμωρούν με χαμηλά ιστορικά στα εκλογικά ποσοστά τους είτε επρόκειτο για εθνικές εκλογές είτε για ευρωεκλογές.

Τα αποτελέσματα της χθεσινής εκλογικής αναμέτρησης αν μη τι άλλο ήρθαν να ανατρέψουν την πρόβλεψη που ήθελε τη στρατηγική και συντριπτική ήττα του ΣΥΡΙΖΑ, καθώς και αυτό ως κόμμα εξουσίας, παρότι υποχρεώθηκε να περάσει τα τρία τέταρτα της κυβερνητικής του θητείας σε καθεστώς μνημονιακών δεσμεύσεων, κατάφερε να συντηρήσει και να κρατήσει δυνάμεις κατά πολύ μεγαλύτερες από αυτές που οι αντίπαλοί του προσδοκούσαν και η παράδοση των μνημονιακών χρόνων ήθελε.

Το πρώτο ημίχρονο για τον ΣΥΡΙΖΑ έληξε με μια ισχυρή εκλογική βάση μεν, αλλά με το σκορ να είναι αρνητικό και αυτό είναι κάτι που κανείς δεν μπορεί να παραγνωρίσει. Οι κοινωνικές δυνάμεις που ήταν απαραίτητες για μια προοδευτική πλειοψηφία δεν ενεργοποιήθηκαν, αφού ο καθαρός -εκτός μνημονίων- πολιτικός χρόνος δεν κατέστη αρκετός και ικανός να δώσει έγκαιρες και πλήρεις απαντήσεις στα ουσιαστικά προβλήματα που τα προηγούμενα χρόνια συσσώρευσαν στα οικονομικά του μέσου νοικοκυριού.

Η χαλαρότητα σε συνδυασμό με την τιμωρητική διάθεση, οι οποίες παραδοσιακά διακρίνουν την ψήφο των ευρωεκλογών, έφεραν το χθεσινό αποτέλεσμα, το οποίο δρομολόγησε πολιτικές εξελίξεις τέτοιες που το δεύτερο ημίχρονο ήρθε για όλους σε απόσταση αναπνοής.

Με βάση την εκλογική δύναμη και τα ποσοστά που ο ΣΥΡΙΖΑ κατέγραψε στην κάλπη των ευρωεκλογών, μπαίνει από σήμερα κιόλας στη μεγάλη και κρίσιμη μάχη που θα δοθεί στους χώρους και στα τμήματα της κοινωνίας όπου δεν κατάφερε το προηγούμενο διάστημα να απευθυνθεί πειστικά βάζοντας επιπλέον στο περιθώριο πρόσωπα και συμπεριφορές που λειτούργησαν ως μονωτικό υλικό στην επαφή με τον κόσμο που το 2015 δημιούργησε τις τότε πλειοψηφίες.

Ο χρόνος όμως που θα μεσολαβήσει μέχρι τις εθνικές, εκλογές αν και ημερολογιακά δείχνει μικρός, μπορεί να διασταλεί ευεργετικά για τον ΣΥΡΙΖΑ, οποίος έχει το περιθώριο να πετύχει τη συσπείρωση που δεν κατάφερε να πιάσει στις ευρωεκλογές.