η διακριτική γοητεία της αριστείας

Στην διακριτική γοητεία της Μπουρζουαζίας ο Μπουνιουέλ αποφασίζει να μας σερβίρει ανόθευτο σαρκασμό κι αυτό για να αποδομήσει την αστική τάξη μέσα από τα ίδια της τα μάτια. Επί το ελληνικότερον, το ίδιο κάνει στην φαιδρά πορτοκαλέα η αριστεία του κ. Μητσοτάκη.

Όχι μόνο επειδή μάζεψε στους κόλπους της κάθε καρυδιάς ακροδεξιό καρύδι. Εξάλλου, ο καπιταλισμός, αναλόγως την χρονική και ιστορική συγκυρία, πολύ συχνά έχει αποφασίσει να εκφασιστεί, όταν πια η δημοκρατία δεν τον εξυπηρετεί. Αλλά, κυρίως, επειδή ποντάρει στους αντικατοπτρισμούς: Θα είστε ηλίθιοι για όσο καιρό το επιθυμεί η ΝΔ. Και θα πιάνει.

Ειδικότερα, ας προσανατολιστούμε σε μία από τις πιο πύρινες προεκλογικά στιγμές ηθικής έντασης από την πλευρά της ΝΔ: Την αποκάλυψη πως η Μυρσίνη Λοϊζου, κόρη του εκλιπόντος Μάνου Λοϊζου, εισέπραττε τη σύνταξη της νεκρής μητέρας της.

Η Μυρσίνη Λοϊζου ήταν υποψήφια με τον ΣΥΡΙΖΑ. Κλήθηκε να απολογηθεί, να επιστρέψει τα χρήματα που εισέπραξε, την έβρισαν, την αποκάλεσαν από ημίτρελη έως εγκληματία και τελικά απέσυρε και την υποψηφιότητά της.

Μάλιστα, στην περίπτωση της κ. Λοϊζου φάνηκε περίτρανα και το πώς και πόσο άμεσα κινητοποιούνται τα υπέρ της ΝΔ Μέσα: Επιστρατεύτηκε ως και ο νονός της, Λευτερης Παπαδόπουλος, σε συνέντευξη που παραχώρησε στον κ. Δανέζη και το Πρώτο Θέμα να σχολιάζει την βαφτισιμιά του: Η Μυρσίνη Λοϊζου είναι “μαλακισμένη” και πρέπει να βρέθηκε σε κατάσταση έσχατης φτώχειας.

Και, όπως θα θυμάστε κι έχει ήδη αναφερθεί, η κ. Λοϊζου παραιτήθηκε.

Τώρα, η ΝΔ έρχεται ξανά να κρίνει μία αντίστοιχη περίπτωση. Αυτήν της κ. Μοροπούλου, υποψήφιας με το κόμμα του κ. Μητσοτάκη στις εθνικές εκλογές. Η κ. Μοροπούλου φαίνεται πως εισέπραττε τη σύνταξη της εκλιπούσας μητέρας της επί δεκαετία. Αλλά, ούτε γάτα, ούτε ζημιά. Η ίδια δήλωσε ότι δεν είχε ενημερωθεί -επί δεκαετία!- πως άλλαξε ο σχετικός νόμος, είπε μια συγγνώμη και τέλος.

Ούτε κανιβαλισμός, ούτε παραίτηση. Γιατί; Πιθανότατα γιατί είναι άριστη. Και στην φαιδρά πορτοκαλέα οι άριστοι για ηθική δεν καλούνται να απολογηθούν ποτέ. Αυτό το βάρος πέφτει μόνο στην Αριστερά…