fb, alexandros taflampas, 27/2/2023
Χθές το πρωΐ, Κυριακή της Τυρινής, η Θεοδοσία και εγώ, φτάσαμε γύρω στις 10 στην Κυλλήνη, προκειμένου να ταξιδέψουμε για το Θιάκι. Φύσαγε αρκετά και πριν εκδώσουμε τα εισιτήρια, έχοντας και την γνώση από την περιπέτεια των συμπατριωτών μας προ ημερών, αλλά και το ότι δεν υπήρχε εναλλακτική λύση για να ταξιδέψουμε, επειδή το Ιόνιο Πέλαγος δεν εκτελούσε το δρομολόγιο από Αστακό, ρωτήσαμε άν θα γίνει το δρομολόγιο και μας είπαν “ναι, δεν υπάρχει πρόβλημα”. Βγάλαμε τα εισιτήρια και σε λίγο επιβιβαστήκαμε με το αυτοκίνητό μας στο πλοίο, χωρίς κανείς να μας πεί τίποτε άλλο. Μαζί μας ταξίδευαν και άλλοι 15 συμπολίτες μας που πήγαιναν και αυτοί στο Θιάκι. Με το που ανεβήκαμε , μας πλησίασε μία γνωστή μας κυρία και μας είπε πως ένα μέλος του πληρώματος την πληροφόρησε, αφού και αυτή είχε επιβιβαστεί, ότι μπορεί λόγω καιρού να μην πιάσει το καράβι στον Πίσω Αετό, όπου ως γνωστόν δεν μπορεί να ρίξει άγκυρα λόγω της ύπαρξης του καλωδίου της ΔΕΗ. Συζητήσαμε το θέμα και με τους υπόλοιπους συνεπιβάτες και ζητήσαμε να μιλήσουμε στον καπετάνιο, προκειμένου να έχουμε καλύτερη πληροφόρηση. Ο καπετάνιος δεν εμφανίστηκε γιατί δεν μπορούσε να αφήσει την θέση του λόγω καιρού. Αντ’ αυτού συνομιλήσαμε με έναν ευγενέστατο αντιπρόσωπό του, ο οποίος μας εξέθεσε τους λόγους και μας είπε πως πρωτεύει η ασφάλειά μας , του πληρώματος και του πλοίου. Του απαντήσαμε πως εμείς δεν ζητάμε ούτε το πλοίο να πάθει ζημιά, ούτε κανείς άνθρωπος να πάθει κάποια σωματική βλάβη, αλλά του επισημάναμε πως θα μας πάει έτσι και αλλιώς στην Ιθάκη και πως δεν υπάρχει περίπτωση να βγούμε από το καράβι στον Πόρο. Όλα αυτά σε ήπιους τόνους, κάτι που δεν το περίμενε μάλλον και που μας ευχαρίστησε για αυτό. Φτάσαμε στον Πόρο όπου δεν μπόρεσε να δέσει. Συνεχίσαμε για τον πίσω Αετό όπου και εκεί δεν μπόρεσε να δέσει. Τελικά πιάσαμε Σάμη. Εκεί κατέβασε τους συνταξιδιώτες που πήγαιναν Κεφαλονιά και μας είπαν το μαντάτο πως πρέπει και εμείς να κατεβούμε. Μάλιστα ορισμένοι συνεπιβάτες μας άρχισαν να αποβιβάζονται. Τους φέραμε πίσω και είπαμε στο πλήρωμα πως δεν πάμε πουθενά και πως θα περιμένουμε μέσα στο πλοίο προκειμένου να μας πάει στο Θιάκι. Μετά από λίγο μας είπαν να περιμένουμε στο σαλόνι του πλοίου για να πέσει ο καιρός. Από τις 13.30 μ.μ. μέχρι τις 20.30 μ.μ. κανείς δεν μας πληροφόρησε τί θα γίνει, ούτε ένα νερό δεν μας πρόσφεραν, έτσι για την βίζιτα την αρμένικη που τους κάναμε. Ευτυχώς υποστηρίξαμε ο ένας τον άλλον και τελικά στις 20.30 ακούσαμε την αναγγελία μέσω των μεγάφωνων πως το πλοίο θα αναχωρήσει για το Θιάκι, όπερ και εγένετο.Ηθικό επιμύθιο: Μόνο με επιμονή και συντροφικότητα κερδίζονται ακόμα και αυτές οι μικρές, καθημερινές μάχες, χωρίς κραυγές, με ψηλά το κεφάλι.
