 |
| χταποδάκι |
δδμανιας, 2/4/2023
για τα λάχανα ο λόγος.. ή να τα πω χόρτα; γιατί εδώ, στο θιάκι σε ρωτούν αν “έμασες λάχανα” κι όχι αν “μάζεψες χόρτα”. χόρτα είναι όλα τα χορτάρια, τρώγονται, δεν τρώγονται, λάχανα είναι όσα τρώονται.
δεν τα λένε όμως έτσι μοναχά οι ντόπιοι εδώ.. ακόμη κι ο αριστοφάνης (“θεσμοφοριάζουσαι”456) τα ονομάτιζε λάχανα:
λάχανα, λοιπόν, πήαμε να μάσουμε και ευτυχώς τα βρίσκεις τζάμπα ακόμα στο θιάκι. ώσπου να μας τα απαγορεύσουν όλα με τις νέες νομοθεσίες που έρχονται από αμερική (βλέπε, εβραϊκές πολυεθνικές, νερό κλπ) κώδικες αλιμεντάριους και σχετικά, δεν ξέρω τι θα κάνουμε.. αλλά, προς το παρόν, που μας έχουν απαγορεύσει όλα τα υπόλοιπα εκτός από τα λάχανα, ας τα γνωρίσουμε καλύτερα! γενεές γενεών μεγαλώσανε μ’αυτά, πριν την εποχή των φαστφουντάδικων και των γκουρμέ εστιατορίων, και επιβιώσανε. τώρα, για το εάν θα επιβιώσουμε εμείς, μη με ρωτάτε…
στην αμερική, ήδη εφαρμόζεται ο νόμος για τα περίφημα “οικιακά αγροτικά προϊόντα”.. σε απλά ελληνικά, απαγορεύεται να φυτεύεις στο κήπο σου. “Για το καλό μας”, φυσικά, για να μας προστατεύσουν.. μην τυχόν και μας πιάσει κανένα κόψιμο, δεν το συζητάω… όχι για τα συμφέροντα της Monsanto και τον απόλυτο παγκόσμιο έλεγχο νερού και τροφίμων… έρχεται και σε μας, δεν το γλιτώνουμε.. όπως απαγορεύονται κι οι ντόπιες ποικιλίες, οι σπόροι των παππούδων μας.. κι όχι μόνο.. σε λίγο θα μας απαγορεύουν να μαζεύουμε και χαμομήλι.. μη βιάζεστε, σιγά-σιγά.. ήδη, στην ευρώπη, από πρώτη τα πέρσι, και πάλι “για το καλό μας” απαγορεύεται να εμπορευόμαστε και να χρησιμοποιούμε όσα βότανα “δεν έχουν κατοχυρωθεί”… και που σαι ακόμα.
παπαδιά
 |
| μεραλίδα |
 |
| βοιδόγλωσσα |
 |
| γουρουνάκι |
 |
| ζώχοι |
 |
| καρυανός |
 |
| βρακανίδα |
 |
| λαγομούστακα |
 |
| λαναράκι |
 |
| λυκοπατησιά |
 |
| μελιόκολλα |
 |
| μελοζώχαρο.. |
 |
| νεροπικραλήθρα |
 |
| πετειναράκι |
 |
| πρασουλήθρα |
 |
| ραδίκι |
 |
| ρικαϊνα |
 |
| σταράκι |
Χόρτα τσιγαριστά με αυγά!

Θέλουμε:
Χόρτα άγρια, με όσο τον δυνατόν μεγαλύτερη ποικιλία, μπόλικο μάραθο και πρασουλήθρες που κάνουν τη διαφορά. Τώρα.. στις πόλεις, κομματάκι δύσκολο το σκηνικό, αλλά στην ανάγκη, λίγο πράσο μπορεί να αντικαταστήσει τις πρασουλήθρες.
Κρεμμυδάκια φρέσκα και ξερά.
Λίγο σκορδάκι.
Αλατοπίπερο.(φρεσκοτριμμένο το πιπεράκι..)
Αυγά (από φυσιολογικές κότες, κατά προτίμηση..)
Λίγο κρασάκι κόκκινο (αυτό είναι δική μου παρέμβαση..)
Ελαιόλαδο και μόνον ελαιόλαδο.
Η διαδικασία απλή. Καθαρίζουμε, πλένουμε καλά και κόβουμε τα χόρτα. Σε μια μεγάλη κατσαρόλα ρίχνουμε το λάδι, τσιγαρίζουμε το ψιλοκομμένο κρεμμύδι κι ύστερα ρίχνουμε τα χόρτα, ανακατέβοντας διαρκώς ώστε όλα να τσιγαριστούν και λιγουλάκι, προσθέτωντας κάθε τόσο λίγο ελαιόλαδο. Ρίχνουμε και το ψιλοκομμένο σκορδάκι και μπόλικο μάραθο. Προσθέτουμε αλατοπίπερο, λίγο κρασί, ελάχιστο νεράκι και τα αφήνουμε να ψηθούν. Λίγο πριν τα βγάλουμε από τη φωτιά, σπάμε από πάνω όσα αυγά μάτια χωράνε στην επιφάνεια του φαγητού, καπακώνουμε και περιμένουμε να σφίξουν. Αυτό είναι όλο!
πηγή: firiki