iloveithaki.gr, 17/12/2024
δεύτερη ματιά
ΠΟΙΟΣ ΛΑΟΣ?
Γι’ αυτούς τους πραξικοπηματίες, είναι ένας χρήσιμος ηλίθιος ο λαός, και μια παράπλευρη απώλεια, όπως και στους πολέμους.
Γι’ αυτό τον κατάντησαν αδιάφορο για την πολιτική, τη δημοκρατία και την κοινωνία. Τον έστειλαν στην απέναντι όχθη, του νεοφασισμού, τον οποίο κι οι ίδιοι…ζήλεψαν και αντέγραψαν, με μια ανεκδιήγητη ομάδα συνωμοτών.
ΕΚΕΙΝΟ ΠΟΥ ΔΕΙΧΝΕΙ τον απύθμενο ηθικό ξεπεσμό τους, είναι το “γέλιο της ντροπής”…
Ενώ έχουν γελοιοποιήσει τους εαυτούς τους, και ποδοπατήσει τη δημοκρατία και τα δικαιώματα των μελών του κόμματος με κάθε φασιστικό τρόπο, -εκτός από τανκς που δε διαθέτουν…- περιφέρονται περιχαρείς και υπερήφανοι για τα αίσχη τους. Απολαμβάνουν μια “νίκη” που δεν ήρθε ποτέ, αλλά επιβλήθηκε με απόλυτο εξευτελισμό των δημοκρατικών θεσμών.
Είναι χαρούμενοι και υπερήφανοι που άρπαξαν το κόμμα πραξικοπηματικά, και τις καρέκλες…και εξαπολύουν συνθήματα ενότητας, επανεκκίνησης, ανασυγκρότησης και κάθε εξαπάτησης…, καλώντας (τι θράσος!) το λαό που….πέταξαν έξω δια της βίας από το μπουζουξίδικο, να επανέλθει.
Ο λαός, δηλαδή, να αγκαλιάσει ξανά αυτό τον κομματικό μόρφωμα της νοθείας και του ολοκληρωτισμού που δεν ορρωδεί μπροστά σε κανένα ηθικό δίλημμα, σε κανένα εμπόδιο.
Μιλάμε για πολύ επικίνδυνα άτομα, διότι δεν έχουν καμία ντροπή.
Αρκεί που είδαμε τον παράνομα νεοεκλεγέντα πρόεδρο της φαρσο-τραγωδίας, τον σοβαρό κύριο Φάμελλο, να σηκώνει το χέρι με το σήμα…της νίκης.
Πιο ντροπιαστική εκδήλωση χαράς… δεν έχω ξαναδεί ομολογώ. Δε θυμάμαι ούτε δικτάτορες να δείχνουν το σήμα της νίκης, μετά την κάθοδο των τανκς.
Εδώ δεν είχαμε τανκς, αλλά μπράβους στις πόρτες…
Κι αν αληθεύουν οι δηλώσεις Τσίπρα, που διαβάζουμε δεξιά-αριστερά, τότε, ο μεγαλύτερος αμοραλιστής και βαθιά φραξιονιστής είναι ο ίδιος.
Και είναι, διότι η αποστολή ενός πολιτικού και τέως αρχηγού, δεν είναι να στηρίζει μια συντεχνιακή παρέα που αλληλοσπαράσσεται για τα προνόμια, όσο “κολλητοί” του κι αν είναι, αλλά να υπηρετήσει και να μην προδώσει το λαό που τον λάτρεψε, και τον στήριξε με κόστος.
Αυτός, όχι απλά τον εγκατέλειψε και τον πρόδωσε, αλλά στράφηκε εναντίον του, μαζί με τους άλλους, για να επανέλθει ως Μεσσίας, με την ίδια πολιτική “συμμορία” που αυτοαποκαλείται ριζοσπαστική αριστερά…
Κι ενώ, δεν έκανε το αυτονόητο, όταν τον υπονόμευσαν, να φύγει μπροστά μόνος του, με ό,τι υγιές είχε απομείνει, εγκατέλειψε και επανήλθε (κόντρα στο νόμιμο πρόεδρο και στη βάση) με όλη την αρρώστια ενός πολυδιασπασμένου αντιδημοκρατικού, τελικά, κόμματος.
“Θα κάνει το παν…” διαβάζουμε, να ενώσει τον ΣΥΡΙΖΑ με τη Νέα Αριστερά, και να ξαναηγηθεί ο ίδιος…προφανώς.
Και τότε, γιατί εγκατέλειψε? Ποιος τον εμπιστεύεται ξανά μετά από τα άθλια γεγονότα?
Όσο καλά φρένα και να έχεις, στον απότομο κατήφορο δε σταματάς. Κουτρουβαλάς με το όχημα μαζί….
Αν, όλα αυτά, δεν είναι στηρίγματα στο Μητσοτάκη και στη χειρότερη κυβέρνηση που γνώρισε ο τόπος, τότε τι είναι.
υ.γ. Τους αποχαιρέτισε και η Ράνια Θρασκιά. Τουλάχιστον κάποιοι υπερασπίζονται την αξιοπρέπειά τους, κι ας αργούν. Διότι η κατάλυση της δημοκρατίας, θεωρώ πως δεν έχει δεύτερη σκέψη…
Κείμενο: Kostas Simenos
