Πρώτα από όλα να ξεκαθαρίσουμε κάτι.
Ο κ. Μητσοτάκης, αφού άφησε ασύδοτες τις τράπεζες να λεηλατήσουν τα πάντα για 5 χρόνια, αποκομίζοντας κέρδη περίπου 10 δις ευρώ, κατά την κλασσική του τακτική και προφανώς θορυβημένος από την δημοσκοπική παρακμή του, αποφάσισε το εξής: να κάνει μισό βήμα προς την ευρωπαϊκή κανονικότητα και δεν μιλώ για μισό από το ένα, αλλά μισό από τα πέντε βήματα.
Επί πέντε χρόνια άφησε τις τράπεζες να σωρεύσουν κέρδη δισεκατομμυρίων. Τώρα, ανακοίνωσε μέτρα ονομαστικής αξίας περίπου 200 εκατομμυρίων ευρώ. Οι τράπεζες, ωστόσο, παραμένουν ασύδοτες, καθώς οι προμήθειες μειώθηκαν, αλλά δεν καταργήθηκαν. Συνεχίζουν να σωρεύουν κέρδη ύψους 1,2 δισ. ευρώ ετησίως ανά τράπεζα.
Για παράδειγμα, ενώ η υπηρεσία IRIS προσφέρει δωρεάν επικοινωνία μεταξύ τραπεζών, αν κάποιος ήθελε να κάνει ανάληψη από ΑΤΜ άλλης τράπεζας, πλήρωνε προμήθεια 2 ευρώ για κάθε 100 ευρώ. Τώρα θα πληρώνει 0,50 ευρώ. Ο φορολογούμενος πληρώνει την εφορεία ή τον ΕΦΚΑ αναγκαστικά μέσω τραπέζης. Η τράπεζα, που έχει σωθεί η κάθε μία τρεις φορές με λεφτά των φορολογούμενων, παίρνει και από εκεί προμήθεια. Και το χειρότερο όλων είναι που δεν καταργήθηκε, μειώθηκε, άρα έμμεσα νομιμοποιείται.
Είμαστε η μόνη χώρα στον δυτικό κόσμο που όταν βάζεις λεφτά σε δική σου προπληρωμένη κάρτα από την ίδια την τράπεζά σου, πληρώνεις προμήθεια. Κι αυτή «μειώνεται», γιατί στην πράξη δεν καταργείται. Καθώς όπως γνωρίζουμε όλοι, οι τράπεζες θα πατήσουν με το άλλο χέρι το κουμπί και θα ανεβάσουν ισόποσα το κόστος έκδοσης της προπληρωμένης κάρτας και το κόστος ανανέωσης της κάρτας αναλήψεων.
Όλα αυτά, συμβαίνουν στην χώρα με την μεγαλύτερη διαφορά επιτοκίων καταθέσεων και επιτοκίων δανεισμού.Τα καταχρηστικά υπερκέρδη δεν οδηγούν σε πιστωτική επέκταση, αλλά σε μπόνους και μερίσματα στα “golden boys”.
Η αναγκαστική ψηφιοποίηση συνοδεύεται από αναγκαστική ψηφιακή χρέωση.
Και έρχεται το ΠΑΣΟΚ και λέει να φορολογήσουμε τις τράπεζες με κάπου 200-280 εκ., δηλαδή να τις χαιδέψουμε πάλι.
Αυτό εγώ δεν το θεωρώ αντιπολίτευση. Το θεωρώ στάχτη στα μάτια του κόσμου, απλά για να έχει κάτι να λέει.
