iloveithaki.gr, 16/7/2025
γράφει ο νιόνιος μανιάς του μήδη
ας μην κοροϊδευόμαστε άλλο.
ποτέ δεν ζήσαμε χειρότερα από τώρα.
ποτέ με τόση ακρίβεια, τόση ανασφάλεια, τόση απόγνωση.
ποτέ άλλοτε δεν είχε τόσο πολύ μία και μόνο τάξη – η ελίτ της διαπλοκής,
κι όλοι οι υπόλοιποι τίποτα απολύτως.
τι μεσαία τάξη, τι υποτελής, τι λαϊκή.
όλα διαλύθηκαν.
και μας πουλάνε “ανάπτυξη” με το σταγονόμετρο και σανό καραμελωμένο με δημοσκοπήσεις.
κι όμως, το σύστημα μητσοτάκη συνεχίζει.
σέρνεται, αλλά επιβιώνει.
ό,τι κι αν τάξει, ό,τι κι αν υποσχεθεί, δεν πείθει πια ούτε τον καθρέφτη του.
ούτε αυτοί που τον έψησαν να κυβερνήσει δεν αντέχουν να τον βλέπουν.
κι ενώ αυτός καταρρέει,
η ακροδεξιά επελαύνει.
με σχολές προπαγάνδας του μίσους,
με σημαίες που ξεπλένουν τη φτώχεια,
με ψευτοπατριωτισμό που μπαλώνει τον θυμό.
οι μισοί φανατικοί της νουδού – ναι, αυτοί που την έλεγαν “παράταξη” –
έχουν ήδη φορέσει τη φανέλα της ακροδεξιάς.
και νιώθουν κιόλας ότι πρωταγωνιστούν.
και βλέπεις το φαινόμενο να εμφανίζεται παντού.
και σε μικρούς τόπους, όπως το θιάκι,
το νησί των λίγων ψυχών αλλά μεγάλης ψυχής.
όχι, δεν φταίει το θιάκι – το αντίθετο.
το θιάκι αντικατοπτρίζει.
είναι καθρέφτης αυτού που γίνεται σε όλη τη χώρα:
η φτώχεια, η πολιτική αδιαφορία, η κουρασμένη καθημερινότητα,
γίνονται έδαφος γόνιμο για τα αγκάθια της ακροδεξιάς.
βλέπεις ανθρώπους του μόχθου, κουρασμένους, αμόρφωτους πολιτικά,
να φλερτάρουν με γραφικές φωνές τύπου λατινοπούλου,
λες και θα βρουν λύση εκεί.
κι απορείς:
τι τους έταξε;
τι περιμένουν να πάρουν;
ποια ανάσταση τους υποσχέθηκε,
με ποιους αγίους και ποιο ευαγγέλιο;
δεν τους κατηγορώ.
τους λυπάμαι – και τους φοβάμαι.
όχι γιατί είναι κακοί άνθρωποι,
αλλά γιατί είναι εγκαταλειμμένοι από παντού –
και εκεί βρίσκει χώρο το ψέμα να μοστραριστεί σαν αλήθεια.
μετά τον πόλεμο, η αγγλο-αμερικανική προπαγάνδα δίχασε την ελλάδα.
δίχασε και το νησί μας.
κι από τότε, κουβαλάμε πληγές που δεν επουλώθηκαν.
θα είναι έγκλημα να δούμε τέτοια διχόνοια και σήμερα.
πρέπει να αποφύγουμε το μίσος που σπέρνει ο φασισμός.
η ιθάκη είναι παράδεισος.
και είμαστε τυχεροί που ζούμε εδώ.
μην την κάνουμε κόλαση με τα χέρια μας.
Ο φασισμός δεν έρχεται από το μέλλον
καινούριο τάχα κάτι να μας φέρει.
Τι κρύβει μέσ’ στα δόντια του το ξέρω,
καθώς μου δίνει γελαστός το χέρι.
Οι ρίζες του το σύστημα αγκαλιάζουν
και χάνονται βαθιά στα περασμένα.
Οι μάσκες του με τον καιρό αλλάζουν,
μα όχι και το μίσος του για μένα.
Το φασισμό βαθιά καταλαβέ τον.
Δε θα πεθάνει μόνος, τσάκισέ τον.
Ο φασισμός δεν έρχεται από μέρος
που λούζεται στον ήλιο και στ’ αγέρι,
το κουρασμένο βήμα του το ξέρω
και την περίσσεια νιότη μας την ξέρει.
Μα πάλι θέ ν’ απλώσει σαν χολέρα
πατώντας πάνω στην ανεμελιά σου,
και δίπλα σου θα φτάσει κάποια μέρα
αν χάσεις τα ταξικά γυαλιά σου.
