iloveithaki.gr, 1/2/2026
η φτώχεια είναι κακιά.
δεν τη γλυκαίνω.
δεν τη βάφω αρετή.
πονάει.
στενεύει τη ζωή.
σε μαθαίνει να μετράς και το ψωμί και την ανάσα.
κι όμως.
μέσα της κουβαλάει τέσσερα καλά.
όχι από επιλογή.
από ανάγκη.
αγάπη.
όχι σαν σύνθημα.
σαν χέρι που απλώνεται χωρίς όρους.
συμπόνια.
γιατί όταν πονάς, καταλαβαίνεις.
δεν κρίνεις.
σκύβεις.
αλληλεγγύη.
γιατί μόνος δεν βγαίνει.
η φτώχεια σε μαθαίνει να μοιράζεσαι.
όχι γιατί είσαι καλύτερος.
αλλά γιατί αλλιώς χάνεσαι.
συσπείρωση.
να στέκεσαι δίπλα.
να γίνεσαι πλάτη.
να λες «εδώ είμαι» και να το εννοείς.
ο πλούτος είναι μεγάλο καλό.
κανείς δεν το αρνείται.
αγοράζει χρόνο.
αγοράζει άνεση.
αγοράζει επιλογές.
μα φέρνει μαζί του και τέσσερα κακά.
μίσος.
σιωπηλό.
προς όποιον θυμίζει τι ήσουν πριν.
ζήλεια.
γιατί ποτέ δεν φτάνει.
πάντα κάποιος έχει παραπάνω.
αλαζονεία.
να πιστεύεις πως αξίζεις περισσότερο.
πως είσαι κάτι άλλο.
κάτι ανώτερο.
απομόνωση.
να κλείνεσαι.
να μη χρειάζεσαι κανέναν.
ή έτσι να νομίζεις.
κι αυτή η απομόνωση ζητάει εκτόνωση.
φωνάζει.
θέλει να φαίνεται.
προσωπική προβολή.
μπουζούκια.
κατορθώματα για το τίποτα.
σεντ μόρις για τη φωτογραφία.
φεράρι για να ακουστεί.
όχι για χαρά.
για επιβεβαίωση.
δεν είναι μάχη φτώχειας και πλούτου.
είναι μάχη αξιών.
η φτώχεια σε ενώνει.
ο πλούτος σε δοκιμάζει.
ούτε η φτώχεια σε αγιάζει.
ούτε ο πλούτος σε καταδικάζει.
σε ορίζει
αν αγαπάς.
αν συμπονάς.
αν στέκεσαι.
αν ενώνεσαι.
ή
αν μισείς.
αν ζηλεύεις.
αν υψώνεσαι.
αν κλείνεσαι.
γιατί η πραγματική φτώχεια
δεν είναι η έλλειψη χρημάτων.
είναι η έλλειψη ανθρώπων γύρω σου
όταν σβήνουν τα φώτα.
επιμύθιο (θιακό)
στο θιάκι δεν είχαμε ποτέ πολλά.
είχαμε όμως πόρτες ανοιχτές.
καρέκλες έξω.
φαγητό λίγο
και μοίρασμα πολύ.
η φτώχεια εδώ δεν ήταν αρετή.
ήταν συνθήκη.
κι απ’ τη συνθήκη γεννήθηκε το «μαζί».
τώρα που ήρθαν τα χρήματα,
ήρθαν και οι μάντρες.
οι φράχτες.
τα «δεν προλαβαίνω».
τα «δεν είναι η ώρα».
κι αν χαθεί αυτό,
δεν θα φταίει η φτώχεια.
θα φταίει ο πλούτος
που δεν άντεξε
να γίνει άνθρωπος.
Σχεδόν πενήντα χρόνια βάσανα και διωγμοί
Τώρα στη μαύρη αρρώστια ανάξια πλερωμή
Τώρα στη μαύρη αρρώστια ανάξια πλερωμή
Το δίκιο του αγώνα πολλά σου στέρησε
Μα η ζωή λεχώνα ελπίδεσ γέννησε
Μα η ζωή λεχώνα ελπίδεσ γέννησε
Τίποτα δεν πάει χαμένο στη χαμένη σου ζωή
Τ’ όνειρό σου ανασταίνω και το κάθε σου γιατί
Τ’ όνειρό σου ανασταίνω και το κάθε σου γιατί
Ποτέ δε λεσ η μοίρα πωσ σε αδίκησε
Μα μόνο η ιστορία αλλιώσ σου μίλησε
Μα μόνο η ιστορία αλλιώσ σου μίλησε
Σκυφτόσ στα καφενεία στουσ δρόμουσ σκεφτικόσ
Μα χτεσ μεσ στην πορεία περνούσεσ γελαστόσ
Μα χτεσ μεσ στην πορεία περνούσεσ γελαστόσ
Τίποτα δεν πάει χαμένο στη χαμένη σου ζωή
Τ’ όνειρό σου ανασταίνω και το κάθε σου γιατί
Τ’ όνειρό σου ανασταίνω και το κάθε σου γιατί
