η πολιτική έχει τις στιγμές που αλλάζει τόνο.
για χρόνια η αντιπολίτευση στην ελλάδα έμοιαζε να κινείται κυρίως στον χώρο της διαμαρτυρίας.
να καταγγέλλει.
να επισημαίνει λάθη.
να εκφράζει τη δυσαρέσκεια των πολιτών.
όλα αυτά είναι απαραίτητα στη δημοκρατία.
όμως δεν αρκούν.
γιατί οι κοινωνίες δεν κυβερνώνται με καταγγελίες.
κυβερνώνται με προτάσεις, σχέδιο και ευθύνη.
η χθεσινή ομιλία του αλέξη τσίπρα είχε ακριβώς αυτό το χαρακτηριστικό.
δεν απευθύνθηκε σε ένα ακροατήριο που ζητούσε απλώς να ακούσει κριτική προς την κυβέρνηση.
επέλεξε να θέσει έναν πολύ πιο φιλόδοξο στόχο.
υποστήριξε ότι μέσα σε λίγες ημέρες από την ίδρυση της ελας ο νέος πολιτικός φορέας βρέθηκε στη θέση της αξιωματικής αντιπολίτευσης και δήλωσε ότι μέχρι τις εκλογές φιλοδοξεί να γίνει η πρώτη πολιτική δύναμη της χώρας και να διεκδικήσει τη διακυβέρνηση.
κάποιοι θα πουν ότι πρόκειται για υπερβολή.
άλλοι θα πουν ότι πρόκειται για αναγκαία αυτοπεποίθηση.
η αλήθεια θα φανεί στην κάλπη.
όμως η ουσία βρίσκεται αλλού.
για πρώτη φορά μετά από πολύ καιρό ακούστηκε από τον χώρο της αντιπολίτευσης όχι μόνο η άρνηση προς το σημερινό πολιτικό σκηνικό αλλά και η φιλοδοξία να δημιουργηθεί ένα νέο.
κι αυτό έχει τη σημασία του.
γιατί οι πολίτες δεν ψηφίζουν μόνο εναντίον κάποιου.
ψηφίζουν και υπέρ κάποιου.
η αγανάκτηση μπορεί να φέρει ψήφους.
η εμπιστοσύνη όμως είναι αυτή που φέρνει κυβερνήσεις.
η ελλάδα βρίσκεται μπροστά σε σοβαρά προβλήματα.
ακρίβεια.
στεγαστικό.
δημογραφικό.
περιφερειακή εγκατάλειψη.
συγκέντρωση πλούτου σε όλο και λιγότερα χέρια.
οι πολίτες δεν ζητούν μόνο να ακούσουν ποιος φταίει.
ζητούν να ακούσουν και τι μπορεί να γίνει.
εκεί θα κριθεί η ελας.
όχι από τα συνθήματα.
ούτε από τις δημοσκοπήσεις.
αλλά από την ικανότητά της να πείσει ότι μπορεί να κυβερνήσει καλύτερα.
η διαμαρτυρία είναι το πρώτο βήμα.
η διεκδίκηση είναι το δεύτερο.
και το δυσκολότερο.
γιατί από εκεί και πέρα αρχίζει η ευθύνη.
όποιος ζητά την εμπιστοσύνη του λαού δεν καλείται μόνο να περιγράψει τα προβλήματα.
καλείται να δώσει λύσεις.
να αναλάβει το κόστος των αποφάσεων.
να κριθεί από το αποτέλεσμα.
η πολιτική δεν αλλάζει όταν οι πολίτες πιστεύουν ότι τίποτα δεν μπορεί να αλλάξει.
αλλάζει όταν εμφανίζεται μια δύναμη που πείθει ότι υπάρχει εναλλακτικός δρόμος.
ο αλέξης τσίπρας χθες δήλωσε ότι αυτόν τον δρόμο θέλει να εκφράσει.
τώρα τον λόγο έχει η κοινωνία.
γιατί οι εκλογές δεν κερδίζονται στις ομιλίες.
κερδίζονται όταν μια πλειοψηφία πιστέψει ότι το αύριο μπορεί να είναι καλύτερο από το σήμερα.
— δδμανιάς
Οι Χαΐνηδες πήραν το όνομά τους από μια παλιά λέξη της Κρήτης.
Χαΐνης ήταν εκείνος που έβγαινε από το μαντρί.
Που αρνιόταν να ακολουθήσει τον εύκολο δρόμο.
Που διάλεγε τον δύσκολο δρόμο της αμφισβήτησης.
Είτε συμφωνεί κανείς είτε διαφωνεί με τον Αλέξη Τσίπρα, δύσκολα μπορεί να αρνηθεί ότι εδώ και χρόνια κινείται έξω από τα καθιερωμένα μονοπάτια της ελληνικής πολιτικής.
Ρισκάρει.
Χάνει.
Ξανασηκώνεται.
Ξαναδοκιμάζει.
Και ίσως γι’ αυτό βρίσκει ακόμη ανθρώπους που τον ακολουθούν.
Γιατί στην πολιτική, όπως και στη ζωή, οι μεγάλες αλλαγές δεν ξεκινούν από όσους προσαρμόζονται.
Ξεκινούν από όσους τολμούν να αμφισβητήσουν.
Από τους χαΐνηδες.
— δδμανιάς
