καζίνο και «κοινωνική συνοχή»

Με αφορμή τη γνωμοδότηση του ΣτΕ για το Ελληνικό

Ίσως η γνωμοδότηση του ΣτΕ για το Ελληνικό να δώσει ιδέες στην Κεντρική Επιτροπή Εξετάσεων. Φέτος το θέμα της έκθεσης θα μπορούσε να είναι «Τζόγος και κοινωνική συνοχή» ή «Ληστές με το Ένα Χέρι και ευδοκίμηση» ή «Ρουλέτα και αρωγή στην ανάταξη της οικονομίας» (Να θυμίσουμε ότι οι λέξεις «αρωγή» και «ευδοκίμηση» είχαν προκαλέσει πανικό στους υποψήφιους που εξετάστηκαν στην Έκθεση το 1985).

Για τους μαθητές που προετοιμάζονται στο μάθημα της Έκθεσης για τις Πανελλήνιες Εξετάσεις η «κοινωνική συνοχή» είναι ένας όρος SOS,  πάει με όλα ή έστω με πολλά. Τώρα, μετά τη δημοσιοποίηση της γνωμοδότησης του ΣτΕ για την επένδυση στο Ελληνικό, το περιεχόμενο της κοινωνικής συνοχής εμπλουτίζεται, αφού στο κείμενο του ΣτΕ αναφέρεται ότι μεταξύ των στόχων του «μητροπολιτικού πόλου πολλαπλών λειτουργιών και διεθνούς εμβέλειας» συγκαταλέγονται η «καταπολέμηση της φτώχειας» και η «ενίσχυση της κοινωνικής συνοχής». Το πώς ένα καζίνο, ένα γιγάντιο μολ, μια ημιφραγμένη παραλία κι έξι ουρανοξύστες θα συμβάλουν στην ενίσχυση της κοινωνικής συνοχής είναι ένα ζήτημα για δυνατούς λύτες.

Ειδικά το καζίνο συμβάλλει στην ενίσχυση όχι μόνο της κοινωνικής, αλλά και της οικογενειακής συνοχής. Όπως θα μπορούσε να γράψει ένας μαθητής: «Τώρα ο μπαμπάς μου δεν θα χρειάζεται να πηγαίνει στο Μόντε Κάρλο για δοκιμάσει την τύχη του στη ρουλέτα, αφού θα υπάρχει ένα ωραίο καζίνο στον τόπο μας». Υπόδειγμα κοινωνικής συνοχής ήταν και η Αβάνα της εποχής του Μπατίστα, όπως είναι σήμερα το Λας Βέγκας, άλλος ένας πόλος διεθνούς πολιτιστικής ακτινοβολίας.

Όσον αφορά τους ουρανοξύστες, που το επιτρεπτό τους ύψος φτάνει τα 200 μ., διαβάζουμε: «Με την ανέγερση υψηλών κτιρίων βελτιώνεται η ποιότητα ζωής λόγω της μείωσης της κάλυψης, της αύξησης ελεύθερου χώρου και πρασίνου και τη βελτίωση του φωτισμού και ηλιασμού», δηλαδή αυτά που γνωρίζει κι ένας πρωτοετής φοιτητής της Αρχιτεκτονικής. Οι πολυκατοικίες και γενικά τα υψηλά κτίρια πράγματι μπορούν να εξασφαλίσουν όλα τα παραπάνω στις περιπτώσεις που είναι επιτακτική η μαζική ανέγερσή κατοικιών για την κάλυψη υπαρκτών στεγαστικών αναγκών. Δεν γίνεται όλοι να κατοικούμε σε μονοκατοικίες με ιδιόκτητο γκαράζ και ψησταριά στο γκαζόν.  Το ζήτημα δεν είναι αν πρέπει ή δεν πρέπει να χτίζονται ουρανοξύστες, αλλά το πού χτίζονται και για ποιους προορίζονται.

Ειδικά στην Αττική υπάρχει το λεγόμενο κενό κτιριακό απόθεμα, δηλαδή χιλιάδες κτίρια, νεόδμητα και παλαιά, που δεν χρησιμοποιούνται και θα μπορούσαν να καλύψουν υπαρκτές στεγαστικές ανάγκες. Τα πολυτελή διαμερίσματα του Ελληνικού προορίζονται για νεόπλουτους που με την αγορά ή την ενοικίαση ενός υπερπολυτελούς διαμερίσματος με θέα τον Σαρωνικό δεν ενδιαφέρονται ούτε για τον βέλτιστο «φωτισμό και ηλιασμό» του σπιτιού τους, ούτε για την «αύξηση του ελεύθερου χώρου και πρασίνου», ούτε για την προστασία των αρχαιοτήτων.

Μοιάζει να δικαιώνεται ο Ανδρέας Παπανδρέου, που στις αρχές του ΄80 είχε πει: «Δεν θα γίνουμε τα γκαρσόνια της Ευρώπης». Η ανεργία θα μειωθεί καθώς θα γίνουμε σερβιτόροι, καθαριστές, παρκαδόροι, σεκιουριτάδες και pool boys μεγιστάνων ή μάλλον ημι-μεγιστάνων από την Κίνα, τη Ρωσία, τα Αραβικά Εμιράτα και άλλες χώρες, βαλκανικές και ασιατικές που ανήκουν ή θα ανήκουν στην κατηγορία των αναδυόμενων αγορών. Όσο για τα λουκέτα που προβλέπεται να αυξηθούν στα καταστήματα των γύρω περιοχών, το μόνο που μπορούμε να πούμε σ’ αυτούς που θα μείνουν άνεργοι είναι «ας πρόσεχαν» αφού βρέθηκαν σε λάθος δουλειά, σε λάθος τόπο και σε λάθος εποχή.