Αν και ποτέ δεν ήμουν καλός με τα μαθηματικά, είμαι και πάλι υποχρεωμένος να πάρω χαρτί και μολύβι και να μετρήσω μία προς μία τις 19 μονάδες του Κυριάκου Μητσοτάκη και του κόμματός του.

Είναι βλέπεις απαραίτητος ο υπολογισμός των παρεμβάσεων, των τοποθετήσεων, των υποσχέσεων και των δημοσιοποιημένων θέσεων του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης που πίστωσαν στον προσωπικό και κομματικό του λογαριασμό 19 ολόκληρες δημοσκοπικές μονάδες.

Σίγουρα πέντε μονάδες έχει πάρει για την εθνική, αταλάντευτη και ρεαλιστική του στάση για το “Μακεδονικό”. Άλλες δύο μονάδες έχει πιστωθεί για τον πειστικό του λόγο όταν τη μία ξορκίζει τις απολύσεις στο Δημόσιο και την άλλη μετράει γιατρούς που περισσεύουν στα Δημόσια νοσοκομεία.

Με τη φόρα που έχει πάρει ο Κυριάκος Μητσοτάκης έχει βάλει στον λογαριασμό άλλες τρεις μονάδες με τα όσα κατήγγειλε για τον Δημόσιο ΟΑΣΘ παρότι ο ίδιος το 2014 υπέγραφε “δώρα” εκατοντάδων εκατομμυρίων στους μετόχους και οι βουλευτές του διόριζαν όποιον ήξεραν και δεν ήξεραν στα άδυτα του οργανισμού.

Το πεδίο επίσης που τα πήγε καλά εσχάτως ο Κυριάκος Μητσοτάκης ήταν τα εργασιακά όπου με τις νεοφιλελεύθερες και αντεργατικές του τοποθετήσεις κατάφερε και κέρδισε άλλες πέντε μονάδες από το ευρύ κοινό του βιομηχανικού κόσμου της χώρας που τον επιβράβευσε με τις θετικές του απαντήσεις στον τελευταίο δημοσκοπικό του θρίαμβο.

Με αυτά και αυτά που είδαμε, ακούσαμε και διαβάσαμε για τον Κυριάκο Μητσοτάκη και την πρόσφατη δραστηριότητά του, οι 19 μονάδες διαφορά από τον δεύτερο και καταϊδρωμένο ΣΥΡΙΖΑ και λίγες φαντάζουν αλλά υπάρχει πάντα και η ασφάλεια του στατιστικού λάθους. Γιατί δεν μπορεί. Δεν μπορεί να μην έχει ήδη εξασφαλίσει την αυτοδυναμία ο πολιτικός των απολύσεων, των ρουσφετιών, της φυγομαχίας, των προσχημάτων, της υπονόμευσης και της γκάφας. Δεν μπορεί. Κάποιο λάθος θα έγινε στο μέτρημα. Σαράντα μονάδες θα έπρεπε να είναι η διαφορά.