το «εγέρθητος» στη βουλή

Στη Βουλή, ο χρυσαυγίτης Κώστας Μπαρμπαρούσης, που το μυαλό του είναι πιθανότατα κατειλημμένο από την τριχογενή φαντασίωση ότι αποτελεί τη μετενσάρκωση του Γεωργίου Καραϊσκάκη, θυμήθηκε το «εγέρθητος», τα αγαπημένα αρχαία της παρέας του δηλαδή. Και, προσαρμόζοντάς το, κάλεσε τον στρατό να κάνει το πραξικοπηματάκι του, να συλλάβει τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, τον πρωθυπουργό και τους λοιπούς «εθνοπροδότες» και να προχωρήσει στα περαιτέρω. Τα οποία «περαιτέρω» τα είχε ήδη προσδιορίσει με εικονογραφημένη εμφυλιοπολεμική ωμότητα το αγλάισμα των σωβινιστών του τόπου, ο Στέφανος Χίος και το «Μακελειό» του: εκτέλεση στα οχτώ μέτρα, «σαν τον Μπελογιάννη». Εξού και η κραυγή του Μπαρμπαρούση: «Τα κεφάλια τους στις Πρέσπες».

Αιμοχαρής ανέκαθεν η εθνικοφροσύνη, αυτή η κάλπικη, εμπορική μορφή ψευτοπατριωτισμού. Και αβυσσαλέα φαρισαϊκή. Όσα καταμαρτυρεί στους αντιπάλους της, προδοσίες, μειοδοσίες κ.λπ., τα έχει ήδη πράξει. Οι εθνικόφρονες χουνταίοι, το κλέος των οποίων εζήλωσε ο χρυσαυγίτης βουλευτής, παρέδωσε στους Τούρκους και τον «Αττίλα» περίπου τη μισή Κύπρο. Αυτό θα αρκούσε για να παραδώσει τους ίδιους απολύτως απαξιωμένους στη χλευαστική λήθη. Κι όμως. Ακόμα υπάρχουν Έλληνες που κυκλοφορούν με τον Παπαδόπουλο στην νταλίκα τους κι άλλοι που ονειρεύονται «έναν λοχία για να μας σώσει». Με «εγέρθητος», ξερονήσια κι όλα τα υπόλοιπα του πακέτου της εθνικοφροσύνης.

Αλλά πού το περίεργο. Εδώ υπάρχουν Έλληνες που εξακολουθούν να πιστεύουν πως οι χρυσαυγίτες είναι αγνοί πατριώτες παρά τα όσα έχουν γίνει κι έχουν αποκαλυφθεί. Αγνοί πατριώτες οι λάτρεις του Χίτλερ· αυτοί που ντύνονταν με ναζιστικές στολές, κι έντυναν και τα παιδάκια της οικογένειάς τους, για να τα βαφτίσουν στην κολυμπήθρα της εγκληματικής παράνοιας· αυτοί που στιγμάτιζαν το δέρμα τους με ναζιστικά σύμβολα και καμώνονταν πως είναι τάχα αρχαιοελληνικά, λες και τα ανακάλυψαν στον Όμηρο και όχι στο «Mein Kampf»· αυτοί που τραγουδάνε τους ίδιους θούριους που τραγουδούσαν οι χιτλερικοί λίγο πριν – λίγο μετά το Δίστομο, λίγο πριν – λίγο μετά την Κάντανο, τη Βιάννο, τα Καλάβρυτα, τους Λιγκιάδες. Πούροι Έλληνες όσοι υποκλίνονται στους σφαγείς των Ελλήνων, που δεν σκότωναν μόνο αριστερούς, ώστε κάπως να εξηγηθεί ο φιλοναζισμός.

Ηθικοπολιτικά προβλήματα όπως της Χ.Α., ωστόσο, δεν λύνονται με ποινές του Κοινοβουλίου. Για τον ίδιο λόγο που προβλήματα σαν του «Μακελειού» δεν μπορεί να τα λύσει ο εισαγγελέας.