δδμανιάς: το φως δεν ιδιωτικοποιείται

iloveithaki.gr, 1/1/2026

καλή χρονιά. με φως.

σήμερα είναι πρωτοχρονιά.
και η μέρα είναι ηλιόλουστη.
καθαρός ουρανός.
φως παντού.
σαν να επιμένει η ζωή
να μας πει
ότι δεν τελείωσε τίποτα.

με τέτοιο φως
ξεκινάνε οι χρονιές.
όχι με υποσχέσεις.
με υπενθυμίσεις.

είτε μας αρέσει είτε όχι,
ο κύβος ερρίφθη.
αλλά κάθε ζαριά
δεν είναι η τελευταία.

η εικόνα είναι γνωστή.
πολύ λίγοι πλούσιοι.
και οι πολλοί
αστοί κατ’ ευφημισμό.
εργάτες.
ημερομίσθιοι.
μικροεπαγγελματίες.
άνθρωποι που κρατάνε
την κοινωνία όρθια.

ίσως έτσι να πάει
για μεγάλο διάστημα.
αλλά όχι για πάντα.
ποτέ για πάντα.

κάπου εδώ
μπαίνει και η αριστερά.
το μόνο πολιτικό σύστημα
που μίλησε καθαρά
για δικαιοσύνη.
για ίσες ευκαιρίες.
για ίσα δικαιώματα.

δεν μπορεί να ξεπουλήθηκε.
η λέξη δεν μου κολλάει.
ίσως ήταν μια εύθραυστη ιδεολογία
σε χέρια ανθρώπων γι αυτό έπεσε.
ράγισε, έσπασε
και σκορπίστηκαν τα κομμάτια.

αλλά τα κομμάτια
δεν εξαφανίστηκαν.
είναι ακόμα εδώ.
και ό,τι υπάρχει
μπορεί να ξαναδεθεί.

σήμερα όμως
η πραγματικότητα είναι σκληρή.
όλοι να δίνουμε περισσότερα
στις παντοδύναμες ιδιωτικές εταιρίες.
και να παίρνουμε λιγότερα.
να επιβιώνουμε
σε ένα διστοπικό κοινωνικό τοπίο.
με τη ζωή
να μας επιστρέφει
τα απολύτως απαραίτητα.

κι εδώ έρχεται η ερώτηση.
πάντα η ίδια.
γιατί το αντέχουμε;

στην ιστορία όμως
υπάρχει απάντηση.
όταν οι άνθρωποι έφτασαν
στο όριο,
δεν διαλύθηκαν.
ενώθηκαν.
όχι γιατί ήταν ήρωες.
αλλά γιατί δεν άντεχαν άλλο
μόνοι.

κι έτσι πάλεψαν.
κι έτσι νίκησαν.

οι υποτιθέμενοι μεγάλοι
το ξέρουν αυτό.
και φοβούνται.
όχι τη δύναμή μας.
τη φθαρτότητά τους φοβούνται.
γιατί καμία εξουσία
δεν αντέχει στο φως
για πάντα.

μας κάνουν τη ζωή δύσκολη.
χωρίς να ωφελούνται πραγματικά.
ίσως γιατί έχουν ξεχάσει
πώς είναι να ζεις.
πώς είναι να χαίρεσαι
μια ηλιόλουστη πρωτοχρονιά.

οι άνθρωποι όμως θυμούνται.
πάντα θυμούνται.
και βρίσκουν τρόπους.
με μικρές πράξεις.
με αλληλεγγύη.
με πείσμα.
με φως.

να βάλεις καρχαρίες σε ενυδρείο
και να τους αφήνεις νηστικούς
είναι τρόμος. τρώει ο ένας τον άλλον
στους ανθρώπους γίνεται πιο εύκολα.
κι όμως.
οι άνθρωποι δεν είναι καρχαρίες.
είναι κοινωνία.
και η κοινωνία
πάντα βρίσκει ρωγμές
να περάσει το φως.

καλή χρονιά λοιπόν.
με υγεία.
με δύναμη.
με καθαρό βλέμμα.

καλή ευόδωση
στον αγώνα των αγροτών.
και μια ευχή ακόμα:
να μάθουμε να στεκόμαστε
ο ένας δίπλα στον άλλον.
όχι μόνο όταν σκοτεινιάζει.
αλλά και όταν έχει ήλιο.

η νέα χρονιά
δεν ζητά θαύματα.
ζητά ανθρώπους.

πάμε.
και βλέπουμε.
αλλά αυτή τη φορά,
πάμε μαζί.
στο φως.