δδμανιάς: ο κόλπος της γκαμπές μας στέλνει τον γαρμπή

iloveithaki.gr, 26/1/2026

ο κόλπος της γκαμπές.
η μικρή σύρτη.

κι ακριβώς δίπλα, η μεγάλη σύρτη.
ο κόλπος της λιβύης.

δυο κοιλιές της αφρικής.
δυο χωνιά της θάλασσας.
δυο μηχανές που φυσάνε πάνω μας.

απ’ τον κόλπο της λιβύης μας έρχεται η όστρια.
απ’ τον κόλπο της γκαμπές μας έρχεται ο γαρμπής.

κι εδώ στα νησιά, αυτά δεν είναι θεωρίες.
είναι βρεγμένα ρούχα.
είναι μούσκεμα δρόμοι.
είναι καΐκια δεμένα

ο γαρμπής είναι αλλιώς.
είναι μεγάλος δρόμος.

αν είναι φρέσκος, σαρώνει θάλασσα για 700 μίλια.
μέχρι να βρει κεφαλονιά.
μέχρι να βρει ιθάκη.
κι όταν φτάσει, δεν έρχεται “ξερός”.

έρχεται φορτωμένος.
κουβαλάει νερό.
κουβαλάει βροντές.
κουβαλάει εκείνο το βαθύ μούγκρισμα που κάνει η νύχτα, λίγο πριν ανοίξει.

γιατί όταν λέμε εδώ “γάρμπιασε”…
δεν εννοούμε μόνο αέρα.
εννοούμε το σίγουρο.

έρχεται νερό.

η όστρια είναι πιο πονηρή.
άμα είναι καθαρή, μπορεί να μη δώσει τίποτα.
μόνο σπρώξιμο.
μόνο αέρα, μόνο νεύρο.

αλλά άμα είναι σκούρα…
άμα έχει μέσα της βάθος και βάρος…
τότε σου λέει: “κράτα”.

κι αυτή κάνει δρόμο μεγάλο.
γύρω στα 500 μίλια.
όχι λίγα.
ούτε τα μισά.

και το θιάκι;
το θιάκι είναι σχολείο.

ο γαρμπής, τον αέρα του, δεν τον πιάνει καλά εδώ.
μας φυλάει ο αίνος.
η κεφαλονιά γίνεται ανάχωμα.

αλλά η βροχή…
η βροχή περνάει.
η βροχή δεν ζητάει άδεια.
έρχεται από πάνω.
και μας βρίσκει.

η όστρια όμως;
η όστρια δεν σταματάει πουθενά.

δεν την κόβει βουνό.
δεν την φοβίζει νησί.
ίσα-ίσα…
την στριμώχνει μέσα στη ζάκυνθο και δυναμώνει.

και σήμερα, στις 02:00…
ο γαρμπής ήρθε όπως έρχεται πάντα όταν είναι “σωστός”.

πολλές βροντές.
πολύ νερό.
εκείνο το ξαφνικό ξεφόρτωμα που λες: “πάει, άνοιξε ο ουρανός”.

κι όμως δεν κράτησε πολύ.

μετά έκανε αυτό που δείχνει η εικόνα.
έστρωσε.
γλύκανε.
έγινε ρεύμα.
έγινε δρόμος.

σαν να είπε:
“σας χτύπησα για να με θυμάστε.
και τώρα, συνεχίζω παρακάτω.”

έτσι είναι οι καιροί εδώ.
δεν είναι μόνο πρόγνωση.
είναι γεωγραφία.
είναι αποστάσεις.
είναι κόλποι που γεννάνε ανέμους.
και θάλασσες που τους μεγαλώνουν.

κι εμείς, μετράμε το πράγμα απλά:
με το νερό.

γάρμπιασε;
θα βρέξει.

κι ένα τραγουδάκι για το γαμώτο…

https://www.youtube.com/watch?v=0xQVtpzzYDY&list=RD0xQVtpzzYDY&start_radio=1

Με λένε Όστρια ή Νοτιά

Και πριν φθινοπωριάσει

Φέρνω υγρασία και σκουριά

Να νοτιστεί η πλάση

Είμαι αεράκι ευγενικό

Ιππότης της ερήμου

Με τ’ άλογο μου αερικό

Με την υγρή πνοή μου

Ρεφρέν:

Νοτιά με λένε η στεριανοί

Και Όστρια οι ναυτικοί

Φυσάω δε σε δροσίζω

Νοτιά με λένε η στεριανοί

Και Όστρια οι ναυτικοί

Σίδερα ροκανίζω

Έφερα ζέστη και βροχή

Και κόκκινα φεγγάρια

Σκόνη από την Αφρική

Και ας πνίγεσαι τα βράδια

Όμως με θέλει όλη η γη

Που είχε πια στεγνώσει

Φιλιά της δίνω να ‘ναι υγρή

Ο σπόρος να φουσκώσει

Ρεφρέν:

Νοτιά με λένε η στεριανοί

Και Όστρια οι ναυτικοί

Φυσάω δε σε δροσίζω

Νοτιά με λένε η στεριανοί

Και Όστρια οι ναυτικοί

Σίδερα ροκανίζω