Σύμφωνα με δημοσίευμα που υπογράφει η Ελενα Πατρικίου στην εφημερίδα «Δρόμος της Αριστεράς» η ηγεσία του Σύριζα προσανατολίζεται στο να επιλέξει για υποψήφιο δήμαρχος Αθήνας τον Γιώργο Κιμούλη ή τον Λάκη Λαζόπουλο. Δεν γνωρίζουμε αν έχουν γίνει παρασκηνιακές επαφές και αν έχουν κάπου καταλήξει. Εύλογα θα αναρωτηθεί ο αναγνώστης μας: τι μας ενδιαφέρει εμάς ποιες επιλογές θα κάνει για υποψηφίους στην τοπική αυτοδιοίκηση το κόμμα της Κουμουνδούρου; Θα είχε δίκιο αν δεν γνώριζε το συγκεκριμένο σκεπτικό αυτής της πρόθεσης «κάποιων ηγετικών ομάδων του Σύριζα» όπως αναφέρεται στο δημοσίευμα του «Δρόμου».
Για να γίνουμε απόλυτα κατανοητοί αντιγράφουμε απ’ το δημοσίευμα που αναφέραμε, το σκεπτικό που επικρατεί σε όσα στελέχη του Σύριζα επιθυμούν αυτές τις επιλογές: «Αν ο ενδεχόμενος Κιμούλης ή ο ενδεχόμενος Λαζόπουλος, μας φέρει τις ψήφους του κοινού του, έχει καλώς. Αν με το ενδεχόμενο Κιμούλη ή το ενδεχόμενο Λαζόπουλου, χάσουμε και τις δικές μας ψήφους, τουλάχιστον δεν θα έχει εκτεθεί ένα δικό μας κομματικό στέλεχος και η ευθύνη θα είναι των άτυχων μη κομματικών μας υποψηφίων. Σε όλες τις περιπτώσεις εμείς (οι κομματικοί εμείς) κερδίζουμε τον πόντο της επαφής μας με τον κόσμο του πνεύματος και της τέχνης, τον οποίο, ως εκ της ιστορίας και της φύσεως μας, τον έχουμε περί πολλού, ειδικώς όταν μας επιτρέπει να τον μεταχειριζόμαστε. Αρα, η ενδεχόμενη επιτυχία θα είναι όλη δική μας και η ενδεχόμενη αποτυχία να την λουστεί, ως συνήθως, η πραγματικότητα, η οποία δεν εννοεί να αρθεί στο ύψος των περιστάσεων».
Αλήθεια, όλο αυτό το σκεπτικό έχει ίχνος «αριστερής» πολιτικής αντίληψης; Δεν είναι άκρατος καιροσκοπισμός και τυχοδιωκτισμός;