τι θέλει άραγε να μας πει ο σημίτης;

«Στη Γερμανία, στην Αυστρία, στην Ολλανδία αλλά και σε άλλες χώρες ένα μεγάλο τμήμα του πληθυσμού θεωρεί τη συμπαράσταση προς την Ελλάδα υπερβολική. Ζητούν την αποχώρηση της Ελλάδας από την ευρωζώνη. Το σενάριο της Ιφιγένειας, η Ελλάδα να θυσιασθεί για να επανέλθει “ούριος άνεμος” στην ευρωζώνη, παραμένει πιθανό. Ιδίως γιατί το ελληνικό χρέος δεν είναι βιώσιμο και δεν πρόκειται να περιορισθεί το 2020 στο 124% του ΑΕΠ, όπως είναι ο στόχος» αναφέρει χαρακτηριστικά στο άρθρό του ο πρώην πρωθυπουργός.

«Η Ένωση, επιημαίνει, έχει χρηματοδοτήσει με διάφορους τρόπους την Ελλάδα ως και τις αρχές του 2013. Το ύψος των πόρων και εγγυήσεων που διατέθηκαν φτάνει τα 340 δισ. περίπου. Είναι μια πρωτόγνωρη σε παγκόσμιο επίπεδο χρηματοδότηση» και προσθέτει: «Πραγματοποιήθηκε όμως με τρόπο που προκάλεσε την οικονομική κατάρρευση της χώρας. Τόσο το Ινστιτούτο Bruegel όσο και το ΔΝΤ επισήμαναν ότι τα μέτρα που επιβλήθηκαν από τους δανειστές δεν είχαν μελετηθεί ικανοποιητικά. Πολλοί Έλληνες αλλά και πολλοί Πορτογάλοι, Ιταλοί και Ισπανοί θεωρούν ότι η χώρα τους πρέπει να απαλλαγεί το ταχύτερο από την παρουσία των επιτηρητών της Ένωσης και τις δεσμεύσεις που έχει αναλάβει».

Παράλληλα υπογραμμίζει την ανάγκη με αφορμή και την ελληνική προεδρία στην ΕΕ ότι η Ελλάδα θα πρέπει να επιδιώξει την μετεξέλιξη της Ένωσης, λέγοντας «Η ευρωπαϊκή πολιτική της είναι αποκλειστικά ελληνοκεντρική και συνίσταται στην προώθηση άμεσων οικονομικών αιτημάτων. Δεν έχει γι’ αυτό απήχηση. Το σχέδιο ανάπτυξης παραμένει ένα νεφέλωμα. Έρευνες, μελέτες, πρότυπα, συγκεκριμένοι σχεδιασμοί εφαρμογής δεν φαίνεται να υπάρχουν. Όλα αυτά πρέπει να αλλάξουν».

Epikairo: Το άρθρο-παρέμβαση του Σημίτη, στην φίλα προσκείμενη στο πρόσωπο και διακυβέρνησή του, εφημερίδα “Το Βήμα της Κυριακής”, μόνο τυχαία δεν μπορεί να θεωρηθεί, ειδικά όταν γράφεται τις πρώτες ημέρες του 2014, έτους που λανσάρεται από τη δικομματική Σαμαρά-Βενιζέλου ως έτος “απελευθέρωσης από το μνημόνιο”.

Ο Σημίτης με λίγα λόγια λέει ότι ο κίνδυνος εξόδου της Ελλάδας από το ευρώ είναι ακόμα υπαρκτός και ότι το δημόσιο χρέος της χώρας δεν είναι βιώσιμο, θέσεις εντελώς αντίθετες με το κυρίαρχο κυβερνητικό αφήγημα, που μεγάλο μέρος του οποίου έχει γράψει ο Βενιζέλος, στηρίζοντας πάνω εκεί τη στήριξη του στο Σαμαρά.

Δύο μπορούν να συμβαίνουν: Είτε ο Σημίτης είναι Μητσοτάκης και σαν Κασσάνδρα προφητεύει ένα δυσοίωνο μέλλον που δεν υπάρχει, είτε ο Βενιζέλος μας λέει (γιατί να το κρύψουμε άλλωστε) τη μισή αλήθεια. Και ασχολούμαστε με τον Βενιζέλο, γιατί αυτός συναγελάζεται με τους εκσυγχρονιστές στην Πρωτοβουλία των 58.

Το άρθρο του Σημίτη ίσως αποκτά και μια άλλη ανάγνωση: Έχουμε κατ’ επανάληψη επισημάνει ότι η κυβέρνηση μας λέει τη μισή αλήθεια, περί εξόδου από το μνημόνιο το 2014, μιας και λόγω του δημοσιονομικού συμφώνου Σταθερότητας, τα μέτρα μνημονιακού χαρακτήρα είναι μόνιμα. Αν συνυπολογίσει κανείς και την λήξη της δανειοδότησης από το ΔΝΤ το 2016, μας περνά μια περίεργη σκέψη, με αφορμή πάντα το άρθρο του Σημίτη:

Τι θα γίνει, όταν έρθει η ώρα η Ελλάδα να βγει στις αγορές; Ακόμα χειρότερα, τι θα γίνει αν η Ελλάδα δεν πρόκειται να χρηματοδοτηθεί, με όρους εξίσου ευνοϊκούς της δανειακής σύμβασης, από τις αγορές; Ίσως η υπογραφή ενός νέου μνημονίου, τροποποιημένου και πολιτικά πιο εύπεπτου, που θα διευθετεί το θέμα του χρέους, κριθεί απαραίτητο και συμφέρον για τη χώρα. Στην περίπτωση αυτή όμως, θα προκύψουν συνθήκες εκλογών Μαίου-Ιουνίου 2012, με το δίλημμα “ευρώ ή δραχμή” να αναβιώνει, με διαφορετικό τρόπο και πρωταγωνιστές.

Ίσως ο Σημίτης, με αυτό το άρθρο, θέλει να προετοιμάσει τις “φιλοευρωπαϊκές” δυνάμεις, που θα κληθούν να κρατήσουν την χώρα στο δρόμο του ευρώ και της Ε.Ε., απέναντι στον “λαϊκισμό” του ΣΥΡΙΖΑ και των υπολοίπων. Επειδή πολύ πιθανό το ΠΑΣΟΚ του Βενιζέλου να έχει εξαϋλωθεί ως τότε, ίσως η “Ελιά”, αποτελέσει το τέλειο φυτό στον κήπο του Σαμαρά ή της κεντροδεξιάς.

Το προσεχές εξάμηνο θα δείξει αν όλα τα παραπάνω είναι επιπέδου Καζαμία-ονειροκρίτη ή ένα πολιτικό σχέδιο, το οποίο αύριο μας αποκαλύπτει ο Σημίτης έμμεσα και μουλωχτά..