φτηνές ανακτήσεις

Ρίμες φτωχές με δέχονται δεν έχει δρόμο ίσιο
οι ποιητές επαίρονται “αντε”και “μη γαμήσω”

Εγώ θα κάτσω στη γωνιά, και δεν θα σου μιλήσω
και της χιλιάδας τα μισά θα τα ξαναμετρήσω

Ένα προς ένα τα φιλιά, κι αν κάποιο λείψει ίσως,
θα ξέρω πως δραπέτευσε προτού να γίνει μίσος

Φτηνά τα λόγια και οι σιωπές, φτηνοί κι αυτοί οι στίχοι
τα πλούτη σου τ’αρνήθηκα, θα ζήσω μ’ ό,τι τύχει

Και ταπεινά θα σ’αγαπώ χωρίς να σου μιλάω,
άλλαξε ρότα το κορμί και κατά κει πετάω

Όση χαρά σου έδινα τόσο δενόμουν κόμπος
χαΐρι έτσι δεν θα ‘χαμε και άδικος ο κόπος