Την 15η Οκτωβρίου του 1844 γεννήθηκε ο Νίτσε, ο οποίος θα γινότανε την Τρίτη 15 Οκτωβρίου του 2013 εκατόν εξήντα εννέα ετών. Ανάμεσα στα πολλά που μας έχει αφήσει για κληρονομιά είναι και αυτές οι λίγες φράσεις που ακολουθούν και αφορούν εμάς του Ελληνες. Και, για να μην ξεχνιόμαστε και μας παίρνει πολύ απο κάτω ας θυμηθούμε και ας συνδέσουμε αυτές τίς λίγες φράσεις τού Νίτσε με την άλλη, μεγαλειώδη, φράση, συμβουλή, προτροπή και διαπίστωση του Αλμπερτ Άϊνσταϊν : “Ο ερωτας είναι καλύτερος δάσκαλος απο το καθήκον”, αφού ο Αχιλλέας που επικαλείται ο Νίτσε, έχει φτερά στα πόδια του, τα φτερά του έρωτα – γι’αυτό οι Ελληνες εύκολα υπερπηδούν την άβυσσο μʼ ένα άλμα σαν του Αχιλλέα».
«Ο κόσμος μπορεί να είναι όσο θέλει σκοτεινός, όμως αρκεί να παρεμβάλουμε ένα κομμάτι ελληνικής ζωής για να φωτιστεἰ αμέσως άπλετα»,
έγραφε ο Νίτσε για τους Ελληνες, από τα νεανικά του χρόνια ακόμη, στο πρώτο του βιβλίο, “Η γέννηση της Τραγωδίας” (1872) :
«Αποδεδειγμένα, σε κάθε περίοδο της εξέλιξής του ο δυτικοευρωπαϊκός πολιτισμός προσπάθησε να απελευθερωθεί από τους Έλληνες. Η προσπάθεια αυτή είναι διαποτισμένη με βαθύτατη δυσαρέσκεια, διότι οτιδήποτε κι αν δημιουργούσε, φαινομενικά πρωτότυπο και άξιο θαυμασμού, έχανε χρώμα και ζωή στη σύγκρισή του με το ελληνικό μοντέλο, συρρικνωνότανε, κατέληγε να μοιάζει με φθηνό αντίγραφο, με καρικατούρα. Έτσι ξανά και ξανά μια οργή ποτισμένη με μίσος ξεσπάει εναντίον των Ελλήνων, εναντίον αυτού του μικρού και αλαζονικού έθνους, που είχε το νεύρο να ονομάσει βαρβαρικό ότι δεν είχε δημιουργηθεί στο έδαφός του. Ποιοί είναι αυτοί οι άνθρωποι, αναρωτιέται κανείς, που, παρ’ όλο που έχουν μόνο εφήμερη ιστορική αίγλη, κωμικά περιορισμένους θεσμούς, αμφίβολη ηθική και χαρακτηρίζονται από ειδεχθή ελαττώματα, έχουν την αξίωση να διαθέτουν εκείνη την αξιοπρέπεια και την εξέχουσα θέση που διακρίνει τη μεγαλοφυΐα από τις μάζες; Κανένας από τους επανεμφανιζόμενους εχθρούς τους δεν είχε την τύχη να ανακαλύψει το κώνειο, με το οποίο θα μπορούσαμε μια για πάντα να απαλλαγούμε απ’ αυτούς. Όλα τα δηλητήρια του φθόνου, της ύβρεως, του μίσους έχουν αποδειχθεί ανεπαρκή να διαταράξουν την υπέροχη ομορφιά τους. Έτσι, οι άνθρωποι συνεχίζουν να νιώθουν ντροπή και φόβο απέναντι στους Έλληνες. Οι Έλληνες κρατούν στα χέρια τους, σαν ηνίοχοι, τα χαλινάρια της δικής μας και κάθε άλλης κουλτούρας, αλλά σχεδόν πάντα τα άρματα και τα άλογα είναι πολύ χαμηλής ποιότητας σε σχέση με τους ηνίοχους, οι οποίοι παίζοντας οδηγούν το άρμα στην άβυσσο, την όποια εκείνοι εύκολα υπερπηδούν μʼ ένα άλμα σαν του Αχιλλέα» .
Και το πετύχαιναν αυτό γιατί είχαν φτερά στα πόδια τους, τα φτερά του φτερωτού Θεού, τα φτερά του Έρωτα.
(Γι’αυτό λοιπόν «Ο Έρωτας είναι καλύτερος δάσκαλος από το Καθήκον» όπως λέει ο Αλμπερτ ΄ΑϊνστάΪν)
Πηγή: http://dip88.blogspot.gr/2013/03/blog-post.html
– See more at: http://www.toportal.gr/?i=toportal.el.article&id=525#sthash.oSUaovZT.dpuf
