στην ξαπλώστρα με τον κουτσούμπα

Είναι η μόνη παραλία της Πάρου που θα ήθελε να είναι Μύκονος.

Στις διπλανές ξαπλώστρες, τέσσερα παιδιά γύρω στα 25. Δύο καλλίγραμμα κορίτσια, δύο γυμνασμένα αγόρια.

Μαγιό, πετσέτες, καπέλα, γυαλιά, όλα Β.Π.. Φετινή κολεξιόν.

Για τι μιλάνε, στο θεό σας;

Για τον Κουτσούμπα!

Μου πέφτει το βιβλίο από το χέρια, θα παράκουσα λέω. Το ξαναπιάνω, κάνω ότι διαβάζω και αρχίζω να κρυφακούω.

– Κι αυτός όλο όχι είναι. Όχι στο ευρώ, όχι στη δραχμή, όχι στο δημοψήφισμα, όχι στο όχι.

– Εγώ τους πάω τους κουκουέδες. Είναι σταθεροί. Οι μόνοι σταθεροί.

Χάνω κάτι λέξεις από την κουβέντα και ξαναπιάνω σύνδεση.

– Είναι λίγος μωρέ ο Μεϊμαράκης. Δεν είδες στη Βουλή; Κοιμάται όρθιος. Ένας ηγέτης χρειάζεται απέναντι στον Τσίπρα.

– Χρειάζεται, αλλά δεν υπάρχει. Αυτό είναι το θέμα.

Στη συνέχεια προσπαθούν να βρούν τον ηγέτη που θα κοντράρει τον Τσίπρα στις επόμενες εκλογές. Περνούν από τον Σταύρο Θεοδωράκη με ένα ομαδικό «μπλιαχ» και φτάνουν στον Νίκο Μιχαλολιάκο (εδώ κάνω μπλιαχ εγώ).

– Δηλαδή θα ήθελες μια χούντα το 2015;

– Γιατί ο Σαμαράς κι ο Βενιζέλος πολύ απείχαν;

Κουβέντες της παραλίας, στον Ιούλιο του 2015. Λίγο κρασί, λίγο θάλασσα, λίγος Κουτσούμπας, λίγη ελαφρότητα, λίγη άγνοια, λίγο ένστικτο, λίγο απ” ολα.

Πού θέλω να καταλήξω; Ότι άνθρωποι που οποιοδήποτε άλλο καλοκαίρι θα μιλούσαν στις ξαπλώστρες για το πώς πέρασαν προχθές στον Βέρτη, για το αν πάχυνε ή αδυνάτισε η Σίσσυ Χρηστίδου και για το νέο χτένισμα της Φουρέιρα, τώρα συζητούν -έστω και επιφανειακά- για πολιτική.

Δεν έχω αυταπάτες. Είναι το νέο trend. Έτσι όμως αρχίζεις, από το trend, από την επιφάνεια, και σιγά σιγά σκάβεις σε μεγαλύτερα βάθη. Αν το σηκώνει το αντικείμενο, βέβαια. Και η πολιτική το σηκώνει. Γιατί ως προς το μαλλί της Φουρέιρα σε τι βάθος να σκάψεις;

Ακούγομαι αισιόδοξος; Μπορεί να κάνω λάθος. Αλλά κάτι ίσως αλλάξει προς το καλύτερο. Στο κάτω κάτω, οι συζητήσεις μιας ολόκληρης γενιάς γύρω από τηλεπερσόνες, μοντέλες και μπουζουκοστάρ είδαμε πού οδήγησαν. Ας δούμε πού θα βγάλει και ο Κουτσούμπας