αυγή | 09 Ιουνίου 2017 19:00
Ώστε θα ξαναδούμε στις οθόνες μας την κομψοτάτη, αναπεπλασμένη κ. Τρέμη και την Ανατροπή, του ευφυεστάτου κ. Πρετεντέρη, ο οποίος έθετε μεν την ερώτηση, αλλά ουδέποτε επέτρεπε στον εκπρόσωπο του ΣΥΡΙΖΑ να απαντήσει, δεδομένου ότι, το κόμμα του, σύμφωνα με την περίφημη ρήση του κ. Ε.υ Βενιζέλου, είχε πλέον οδηγήσει την Ελλάδα μας όλη εις τον «εκτσογλανισμό»!
Ήμουν έξω από το καπνοπωλείο της γειτονιάς και έβλεπα τις εφημερίδες και μία εξ αυτών είχε ένα πορτρέτο του Άρχοντα, του κ. Ευαγγέλου Μαρινάκη, και λέω «Άρχοντα», διότι, όταν ήμουν νεανίσκη, έτσι λέγανε κάθε ευθυτενή, ευτραφή κύριο με μύστακα και διακριτική γενειάδα, χαρακτηριστικά τα οποία σήμαιναν πως, συν τοις άλλοις, ήτο και καλός «κουβαλητής», όχι μόνο των υλικών αλλά και των άυλων αγαθών, τόσο για την οικογένειά του, όσο και για το Λαϊκό Κόμμα μας. Οποίαν χαρά μου έδωσε ο τίτλος! Ώστε θα ξαναδούμε στις οθόνες μας την κομψοτάτη, αναπεπλασμένη κ. Τρέμη και την Ανατροπή, του ευφυεστάτου κ. Πρετεντέρη, ο οποίος έθετε μεν την ερώτηση, αλλά ουδέποτε επέτρεπε στον εκπρόσωπο του ΣΥΡΙΖΑ να απαντήσει, δεδομένου ότι, το κόμμα του, σύμφωνα με την περίφημη ρήση του κ. Ε.υ Βενιζέλου, είχε πλέον οδηγήσει την Ελλάδα μας όλη εις τον «εκτσογλανισμό»! Φτου, να χαθούνε! Στον αγύριστο να πάνε!
Αίφνης, εμφανίστηκε στο πλάι μου η κ. Ζωζώ, με την οποία οι σχέσεις μας έχουν ψυχρανθεί τελευταίως, διότι η αρχηγός της, η κυρία Φώφη, άρχισε να το παίζει «εκκρεμές» και μια προς τα δεξιά και μια προς τα αριστερά το πηγαίνει! «Τα συλλυπητήριά μου για τον θάνατο του αειμνήστου κ. Μητσοτάκη» μου λέει, «Ευχαριστώ», κυρία Ζωζώ μου» της λέω, «έφυγε ο δυστυχής και δεν έτυχε να δει ούτε την κυρία Ντόρα, όπως ήθελε, ούτε, παρά τρίχα, τον Κυριάκο του πρωθυπουργό, ο οποίος, οσονούπω θα εγκατασταθεί στο Μαξίμου». «Είστε σίγουρη;» μου λέει εκείνη. «Σιγουρότατη!» της λέω, «δεν θα επιτρέψει ποτέ ο αξιότιμος κ. Σόιμπλε να παραμείνουν στην εξουσία αυτοί οι αναρχοκομμουνιστές, οι οποίοι ευθύνονται 100% για τον τραυματισμό του πρώην πρωθυπουργού μας!» της λέω. «Δεν ξέρω τι να σκεφτώ» μου λέει. «Βέβαια, στο θέμα της βίας αξιολογούνται πάντοτε με αστερίσκους, από την άλλη, δεν ξεχνώ πως λέγατε ότι ο Ανδρέας μας ήταν αρχηγός της 17 Νοέμβρη, κι όταν έσκασε ο φάκελος στο γραφείο του υπουργού μας, του κ. Χρυσοχοΐδη, δεν κάνατε τέτοιο σαματά όπως τώρα» μου λέει. «Αυτό δεν σημαίνει πως δεν συμφωνώ απόλυτα με την αρχηγό μας, που λέει ότι με τον ΣΥΡΙΖΑ η χώρα μας έχει γίνει ξέφραγο αμπέλι!», μου λέει. «Πες τα!». «Από τη μια εξεταστική στην άλλη μάς πάνε, για να περνάει η ώρα και να μη βλέπουμε τις λαδιές τους!» της λέω.
«Είναι κι αυτή η διαπραγμάτευση!» μου λέει. «Ποια διαπραγμάτευση;» της λέω. «Δεν ξέρετε, κυρία Ζωζώ μου, ότι στην πολιτική ‘διαπραγμάτευση’ σημαίνει να λες ναι σε όλα, για να κάτσει η μπίλια στο παρ’ τα όλα;» της λέω, και μου λέει περίλυπος: «Αυτό κάναμε εμείς, Ναι σε όλα, λέγαμε αλλά τα χάσαμε όλα!». «Αχ, κυρία Ζωζώ μου!» της λέω, «Όμορφη Αθήνα, που ‘ν’ τα χρόνια εκείνα τα παλιά! Τρωγόμασταν οι δυο μας, αλλά είχαμε τα μπέσα και τα μέσα: μια εμείς μια εσείς, και τα σκάνδαλά μας είχαμε, και τη διαπλοκή μας είχαμε, δέναμε όμως τα πεκινουά μας με τα λουκάνικα τότε, θυμάστε;» της λέω. «Μαραμένα τα γιούλια κ’ οι βιόλες, μαραμένα και τα γιασεμιά, μαραμένες κ’ οι ελπίδες μας όλες» μου λέει, και την πήρε το κλάμα, και τη στιγμή που πήγαινα να την αγκαλιάσω, ακούστηκε μια αγριοφωνάρα, από ένα άθλιο καμιονάκι, που ξεφώνιζε:
Όλα τα παλιά αγοράζω! Ο παλιατζής!
