κοινωνία

η ιθάκη δεν είναι τορτούγκα

θιακά διον. δ. μανιάς -
η θάλασσα κι η κοινωνία μοιάζουν. μπορούν να σε θρέψουν, να σε πλουτίσουν ή να σε καταπιούν μαζί με τ’ όνειρά σου. άλλος ανοίγει πανιά...

παλιό σκαρί, παλιό κρασί

θιακά διον. δ. μανιάς -
περπατούσε σκυφτός,με βήμα όχι τόσο σταθερό,μα η μέση του δυνάμωνεμε κάθε βήμα. το ύφος καλοσυνάτο,η ματιά κουρασμένη,τα χέρια πρόθυμα,το πρόσωπο χαρωπό. τα πρωινά για το σχολείοπήγαινε...

μάϊνα μαΐστρα

θιακά διον. δ. μανιάς -
να μη ζητάμε από τον εαυτό μας περισσότερα απ’ όσα αντέχει όταν ακόμη μπάρκαρε, στεκόταν στο φτερό της γέφυρας που...

ούλα σκληρά κι ανάποδα κι ο λύκος χορτασμένος

κοινωνία διον. δ. μανιάς -
το κοπάδι μετράει τις μπουκιές του κι οι ποιμενάρχες ζητούν ησυχία στραβό κι ανάποδο μηχάνημα ο άνθρωπος. άλλα σκέφτεται, άλλα...

το καλοκαίρι του 1960 στο μενίδι

θιακά διον. δ. μανιάς -
στη μνήμη της θείας νίκαινας και των ανώνυμων γυναικών που έδωσαν τόση αγάπη το καλοκαίρι του 1960 ο πατέρας μου...

«τότε, στην εβδόμη»

θιακά διον. δ. μανιάς -
δεν φοβόταν εκείνη την αίσθηση.για τον εαυτό του φοβόταν.και για κείνη. σαν κάτι στη ματιά της να του έλεγε:«μην το...

το νήριτο με το καμπαναριό του

θιακά διον. δ. μανιάς -
Σιγά σιγά θα μείνουμε με μόνη παρέα το βουνό. Το πρωί σηκώνεσαι, φτιάχνεις τον καφέ σου χωρίς ζάχαρη και κάθεσαι...

άνθρωπος

θιακά διον. δ. μανιάς -
ἄνω + θρώσκω / ὄπωπα — «αυτός που κοιτάζει ψηλά»* Ο άνθρωπος έμαθε να πετάει, να ταξιδεύει στο Διάστημα, να...
Φόρτωση περισσοτέρων