κοινωνία

δεν φτάνει να ’χει φαΐ η οικογένειά σου. πρέπει να ζούνε κι οι άλλοι δίπλα σου.

πολλές φορές έχασα την εμπιστοσύνη μου στον άνθρωπο. και πάντα, ύστερα από λίγο ή πολύ καιρό, την ξανάβρισκα. όσο μου έλειπε, καταλάβαινα πόσο βαριά...

ιεριχώ, η γειτονιά μου με βροχή ποτάμι

το πρωί ψιχάλιζε. ύστερα άρχισε να ρίχνει για τα καλά. κοίταξα έξω, είδα το νερό να κατεβαίνει ποτάμι στον δρόμο κι είπα πως η...

η γωνιά της νόνας μου, στον κάτω ραγκαθιά το 1950

περαχώρι ιθάκης, γύρω στο 1950. στο σπίτι του νόνου μου, του νιόνιου του μανιά, του παναγιώτη. «καΐρη» τον έλεγαν,...

ποιος αγαπάει πιο πολύ το θιάκι;

ποιος αγαπάει περισσότερο το θιάκι; εκείνος που γεννήθηκε εδώ; εκείνος που ξενιτεύτηκε και το νοσταλγεί; ο ξένος που άφησε...

το κατώι στο περαχώρι, μισή ζωή

ρίχνει καρέκλες στο θιάκι. πίνεις τον καφέ σου, κοιτάζεις τη βροχή, λες «καλό κάνει, τη θέλαμε». ύστερα περνάει η...

στο θιάκι ο χειμώνας τσούζει — κι η εγκατάλειψη έχει υπογραφή μητσοτάκη

βρέχει πάλι στο θιάκι. ο βοριάς δέρνει τον τόπο, σκοτεινιάζει νωρίς και η μέρα δύσκολα ξεχωρίζει από τη νύχτα....

και γαμώ τη φτώχεια μας

στο θιάκι ο χειμώνας θέλει προετοιμασία. πριν πιάσουν τα κρύα, ετοιμάζεις πριόνια, βρίσκεις ξύλα, κόβεις, κουβαλάς και στοιβάζεις. ελιά...

να βράσω την αμερική και τα πλούτη της

«να βράσω την αμερική και τα πλούτη της, όταν ο άνθρωπος φοβάται να αρρωστήσει και δεν έχει πού να...