Χρησιμοποιούμε το σφουγγαρόπανο για να βγάλουμε τη δύσκολη βρωμιά, αυτή που δεν βγαίνει με άλλους, συνηθισμένους τρόπους.
Μερικές φορές χρησιμοποιούμε το σφουγγαρόπανο για να ανακατέψουμε τις βρωμιές, ώστε να μην είναι καθαρό το ποιο είναι τι. Έτσι κρύβουμε την αρχική βρωμιά.
Η δημοσιογραφία έχει ειδικευθεί στο δεύτερο τρόπο χρήσης του σφουγγαρόπανου. Αυτόν που ανακατεύει τις βρωμιές και κάνει αόρατη την πρώτη, τη σημαντική βρωμιά.
Κύριος ενσαρκωτής και εκπρόσωπος αυτού του είδους δημοσιογραφίας, είναι ο Πρετεντέρης.
Αυτό το σφουγγαρόπανο μας είχε συνηθίσει στη λογική του
“ξεπλύματος” κάθε ανομίας των αφεντικών του και των οικονομικά ισχυρών, μέσα από την επίθεση σε όποιον έχει αντίθετη άποψη. Ακόμα και οι διαδηλώσεις είναι καταδικαστέες γι’ αυτό το σφουγγαρόπανο, αφού ενοχλούν τους εντολείς του.
Ο Πρετεντέρης μας έδειξε τις νέες δυνατότητες του σφουγγαρόπανου.
Κατάφερε να εξισώσει την Κωσταντοπούλου με τον Κασιδιάρη.
Το σφουγγαρόπανο της δημοσιογραφίας ισχυρίζεται ότι το να σκοτώνεις μετανάστες είναι το ίδιο με το να επιτίθεσαι στον Βενιζέλο στην Προανακριτική Επιτροπή της Βουλής.
Ο Βενιζέλος συγκαταλέγεται βλέπετε στα ποικίλης μορφής αφεντικά του. Αυτά που παρά τη διαφορετική μορφή και λόγο, εξυπηρετούν τα ίδια συμφέροντα, από τη θέση του το καθένα.
Και όλα αυτά, “ανακατεύονται” αποτελεσματικά στο μεγάλο κουβά, αυτόν που πάντα αποτελούσε το ΒΗΜΑ.