Αν οι κ.κ. Βενιζέλος και Κουβέλης έχουν να παρουσιάσουν μία εναλλακτική για το πώς θα γίνουν οι 2.000 απολύσεις που οι ίδιοι έχουν συνυπογράψει, τότε ο κ. Σαμαράς θα πρέπει να τους βγάλει το καπέλο. Κάτι τέτοιο, όμως, δεν πρόκειται να συμβεί. Η αλήθεια είναι ότι δεν θέλουν να δυσαρεστήσουν το αριστερό τους ακροατήριο και γι΄ αυτό τορπιλίζουν κάθε μεταρρύθμιση. Δεν διστάζουν για μικροπολιτικούς λόγους να πάνε σε εκλογές, ακόμη κι αν ξέρουν ότι έτσι διαλύεται η χώρα.
Τώρα θυμήθηκαν ότι δεν υπάρχει στρατηγική συμφωνία των εταίρων της κυβερνητικής συμμαχίας; Πραγματικά τραγικό! Η μόνη συμφωνία, λοιπόν, που φρόντισαν να κάνουν ήταν το περίφημο 4-2-1; Το μόνο που τους ενδιέφερε ήταν να διορίσουν δικούς τους ανθρώπους σε διοικητικά συμβούλια δημόσιων οργανισμών; Αυτή είναι η αλήθεια κύριε Βενιζέλο! Μήπως εσείς δεν διορίσατε στα πλαίσια αυτά δικούς σας ανθρώπους στον ΟΠΑΠ (για παράδειγμα) κύριε Κουβέλη; Τώρα θυμηθήκατε να «παρεξηγηθείτε» με τον κ. Σαμαρά;
Το θέμα των 2.000 απολύσεων είναι κρίσιμο. Είναι εύκολο, αλλά συνάμα και ύποπτο να πετάει κανείς το μπαλάκι στον Αντώνη Σαμαρά, όταν όλοι τους έχουν υπογράψει την σχετική συμφωνία! Με ποιο ηθικό ανάστημα κατηγορούν τώρα τον κ. Σαμαρά; Ποιος είναι αυτός που δεν τήρησε την υπογραφή του; Σίγουρα όχι ο κ. Σαμαράς.
ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜΑΡ ενώνουν τις δυνάμεις τους. Όχι για να αρθρώσουν κάποιον μεταρρυθμιστικό λόγο. Τις τελευταίες ημέρες και στα δύο κόμματα επικρατούν οι γνωστές φωνές από το παρελθόν, τις οποίες και τις έχουμε συνδέσει με τις σπατάλες των εποχών του σοσιαλισμού. Ποιος θα προωθήσει τις μεταρρυθμίσεις; Η κυρία Γεννηματά ή ο κ. Σκανδαλίδης; Νομίζουν ότι με το να επιστρέψουν στο ένδοξο παρελθόν τους θα κατορθώσουν να περισώσουν τα εκλογικά ποσοστά τους, τα οποία όλες οι δημοσκοπήσεις τα παρουσιάζουν διαρκώς μειούμενα. Δεν τους ενδιαφέρει αν η επιλογή αυτή θα οδηγήσει την χώρα σε πρωτόγνωρες περιπέτειες.
Ρίχνουν τις ευθύνες στον Αντώνη Σαμαρά. Έχουν δίκιο ως προς τον επικοινωνιακό χειρισμό της υπόθεσης της ΕΡΤ. Μοιάζει, όμως, σαν αν τον περίμεναν στην γωνία να κάνει το πρώτο στραβοπάτημα. Ας μας πουν, όμως, ποια ήταν η πρόταση που έκαναν τους προηγούμενους μήνες και δεν έγινε αποδεκτή από τον κ. Σαμαρά ή δεν συζητήθηκε εξαντλητικά.
Είναι σαφές ότι μετά από έναν χρόνο που το ζητούμενο ήταν να ξεφύγουμε από τα σενάρια εξόδου της χώρας από το ευρώ, τώρα φτάσαμε στην καρδιά του προβλήματος. Δίχως μεταρρυθμίσεις δεν μπορεί η χώρα να κρατηθεί σε αναπτυξιακή τροχιά. Κι οι μεταρρυθμίσεις είναι επώδυνες. Σημαίνουν σύγκρουση με αυτό που ονομάζουμε βαθύ κράτος. Ένα κράτος που έχει γιγαντωθεί με την συνδρομή του Παπανδρεϊκού ΠΑΣΟΚ. Τώρα, λοιπόν, που φτάσαμε στα δύσκολα, ήρθε η ώρα για να ανοίξουν όλοι τα χαρτιά τους και να δείξουν τις πραγματικές προθέσεις. Στο ερώτημα μεταρρυθμίσεις ή εκλογές, ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜΑΡ επιλέγουν τις εκλογές. Ακόμη κι αν αυτό σημαίνει ότι η χώρα θα χάσει εύκολα όσα δύσκολα κέρδισε τους τελευταίους μήνες.
Περιμέναμε σημαντικά οφέλη από τον τουρισμό. Μία μεγάλη ανάσα για την Οικονομία. Περιμέναμε ότι θα είχαμε όλο και περισσότερα θετικά δημοσιεύματα από το εξωτερικό για την Ελλάδα. Περιμέναμε ότι σιγά – σιγά η χώρα θα ξεπερνούσε τα προβλήματά της, προσφέροντας ελπίδα στους πολίτες της και περισσότερο σε 1,5 εκατ. ανέργους. Τώρα; Τι μπορούμε να περιμένουμε; Μία παρατεταμένη περίοδο ακυβερνησίας;
