κύριο άρθρο “ελευθεροτυπίας”
Οι αποκαλύψεις για το σκάνδαλο με τις μίζες στα εξοπλιστικά -και όχι μόνο- δίνουν και παίρνουν τον τελευταίο καιρό. Αλλοτε ηχηρές και εντυπωσιακές, άλλοτε πιο ήπιες, προκαλούν έκπληξη ακόμη και σε εκείνους που ξέρουν πολύ καλά ότι «έτσι γίνονταν τα πράγματα στην Ελλάδα».
Γιατί ήταν περίπου κοινό μυστικό ότι γύρω από τις προμήθειες εξοπλιστικών προγραμμάτων κινούνταν ένας αόρατος για τους πολλούς, αλλά πολύ υπαρκτός για τους λίγους, «εκλεκτούς συμμετέχοντες», χορός παράνομων προμηθειών. Οσοι είχαν πρόσβαση στο παράνομο αυτό δίκτυο έφαγαν με χρυσά κουτάλια, στο όνομα της ασφάλειας του ελληνικού λαού.
Το ανησυχητικό είναι ότι δίπλα στους πολιτικούς εκπροσώπους του συστήματος και τους στενούς συνεργάτες τους φαίνεται πως προσκολλήθηκαν και υψηλά ιστάμενοι στη στρατιωτική ιεραρχία αξιωματικοί, οι οποίοι, σύμφωνα με τους ισχυρισμούς των εμπλεκομένων, δεν άφησαν την αναπάντεχη αυτή ευκαιρία αδικαιολόγητου και παράνομου πλουτισμού να περάσει ανεκμετάλλευτη.
Ηδη ένας από τους κατηγορουμένους για διακίνηση μιζών, ο Π. Ευσταθίου, εκπρόσωπος γερμανικής εταιρείας και παλιά καραβάνα στα εξοπλιστικά, έβαλε στο κάδρο και πληρωμές μπόνους, όπως αποκαλεί κατ’ ευφημισμόν τις μίζες, την περίοδο μετά το 2005, όταν είχε αναλάβει τη διακυβέρνηση της χώρας η Ν.Δ. του Κ. Καραμανλή και υπουργός Εθνικής Αμυνας ήταν ο Σπ. Σπηλιωτόπουλος.
Βέβαια, ο κ. Ευσταθίου δεν έδωσε αναλυτικές και σαφείς εξηγήσεις για τα πρόσωπα στα οποία κατέληξαν οι μίζες. Η όλη στάση του έδειξε, όμως, ότι η υπόθεση αυτή πηγαίνει πολύ πιο μακριά από εκεί που κάποιοι θέλουν να την περιορίσουν.
Η παραδοχή του αντιπροέδρου της Βουλής και επικεφαλής της Εξεταστικής Επιτροπής για τα TOR-Μ1, Γ. Τραγάκη, ότι υπήρχαν στοιχεία για τις μίζες με τα αντισταθμιστικά από το 2006, έμεινε μετέωρη. Και το ερώτημα, γιατί συγκαλύφθηκε μια υπόθεση για την οποία υπήρχαν αποδείξεις, αναπάντητο. Μας λύθηκε, όμως, η απορία γιατί το πολιτικό σύστημα της χώρας ήταν και παραμένει παντελώς αναξιόπιστο.
Ακόμη και τώρα, που έχουν περάσει ημέρες από το πρώτο σοκ των αποκαλύψεων περί διαφθοράς, η πολιτική τάξη της χώρας εξακολουθεί να παραμένει ακίνητη και άβουλη. Πέρα από ευχολόγια, ούτε μία πολιτική ή νομοθετική πρωτοβουλία δεν έχει πάρει προς την κατεύθυνση της ενίσχυσης της διαφάνειας στις κρατικές προμήθειες και ιδίως στους εξοπλισμούς.
Το πολιτικό σύστημα της χώρας μοιάζει παραδομένο στην κεκτημένη ταχύτητα της τροχιάς που ακολουθούσε μέχρι σήμερα. Τα πράγματα όμως -και λόγω κρίσης- έχουν αλλάξει δραματικά. Οι πολίτες, δεν είναι διατεθειμένοι να ανεχθούν πλέον άλλο παρόμοιες συμπεριφορές των πολιτικών τους εκπροσώπων. Απαιτούν καθαρές κουβέντες και καθαρά χέρια. Παντού.
Έντυπη Έκδοση Ελευθεροτυπία, Παρασκευή 10 Ιανουαρίου 2014