Γράφει η Τ. Γ
«Στου βούρκου μέσα τα νερά ποια γλώσσα μου μιλάνε αυτοί που μου ζητάνε να χαμηλώσω το φτερά»
Στίχοι: Κώστα Κινδύνη
Πλέι μπακ ρεσιτάλ με τις ίδιες κασέτες απ’ τα δωσίλογα τρωκτικά για την απόδραση Χριστόδουλου.
Τι κι αν τους βραδινούς μας εφιάλτες διαδέχονται οι ημερήσιοι μιας και η ζωή μας έχει μετατραπεί σε ασκήσεις επιβίωσης; Σύμφωνα με τους πιστούς υπηρέτες των κυβερνητικών ανδρεικέλων το σημαντικότερο στοιχείο στην ζωή μας ήταν η ασφάλεια που μας παρείχε η φυλάκιση του Ξηρού! Δεν κινδυνεύαμε απ την τρομοκρατία…
Τι κι αν δεν ζούμε, απλά υπάρχουμε με την ψυχή δεμένη κόμπο; Ήμασταν ασφαλείς δεν κινδυνεύαμε απ την τρομοκρατία …
Τι κι αν βλέπουμε γύρω μας εκατομμύρια απ τον ιδρώτα μας να αλλάζουν χέρια πολιτικών κηφήνων και λαμογίων εξασφαλίζοντάς τους χλιδάτες ζωές για διακόσια χρόνια όταν το δικό μας παρόν είναι κόλαση και το μέλλον μας άφαντο; Ήμασταν ασφαλείς δεν κινδυνεύαμε από τρομοκρατία …
Τι κι αν το δικαίωμα στην δουλειά, στην υγεία, στην παιδεία τα μετέτρεψαν σε προνόμια για λίγους; Ήμασταν ασφαλείς δεν κινδυνεύαμε απ την τρομοκρατία …
Τι κι αν ο αυταρχισμός τους διαρκώς διογκώνεται, ο εμπαιγμός μας καθημερινά συνεχίζεται και η δικαιοσύνη είναι απούσα; Ήμασταν ασφαλείς δεν κινδυνεύαμε από την τρομοκρατία …
Ευτυχώς που στην ζωή μας υπάρχει ο Πέτρος .. πολιτικός τιτάνας, βράχος ήθους, αξιοπρέπειας, αξιοπιστίας, εντιμότητας, ευπρεπείας, ευσυνειδησίας, σοβαρότητας, υπευθυνότητας, φάρος φωτεινός, ελπίδα και οδηγός για το μέλλον!