Θα πετάξω μερικές σκόρπιες σκέψεις χωρίς να χαϊδέψω αυτιά, κάνοντας και τον υποστηριχτή του διαόλου, και ότι άλλο μπορεί να μου αποδοθεί ως συνήθως συμβαίνει.
Ανίκανη η κυβέρνηση για τα στοιχειώδη!
Χάβρα, ναι επικρατεί χάβρα σε μια δύσκολη στιγμή.
Για δε μου λέτε ρε παιδιά στο νομό μας τι επικρατεί αυτή τη στιγμή?
Αναμφίβολα μια δύσκολη στιγμή για το τόπο, αλλά 40.000 άνθρωποι ήμαστε μακριά από εξωγενείς εχθρικές καταστάσεις, αντιθέτως βοήθειες και αρκετές που προσωπικά δε περίμενα.
Υπάρχει σωστή διαχείριση? Η κατά το δυνατόν θα μου πει κάποιος.
Γνωρίζω και καταλαβαίνω ότι αρκετοί κουράζονται και τους αδικώ, δε με φτάνει όμως το «κατά το δυνατόν», με την ίδια λογική και η κυβέρνηση το παλεύει «κατά το δυνατόν» και αυτή έχει και εκειό το άσκημο δίχτυ που φρόντισαν να ρίξουν «βώλο» γύρω της (άσχετα αν υπεύθυνη είναι και η ίδια) και τώρα «χορεύει» ακούοντας τσου κλάμπανους.
Μια μεγάλη Θιακοκεφαλονιά λοιπόν όλη η Ελλάδα!Σε τι διαφέρει?
Τι λειτουργεί σωστά σε αυτή τη γαμ……νη τη πατρίδα?
Άμα σου πουν την αλήθεια πας με αυτούς που σου λένε ψέματα.
Γνωρίζεις ότι σου λένε ψέματα αλλά περιμένεις να το αποδείξουν για να βρίσεις.
Οι λογικές του παραλόγου τέλος πάντων.
Μνημονιακοί και αντιμνημονιακοί αυτό δε το καταλαβαίνω.
Τόσα χρόνια που μαζεύαμε «λεφτά» να αγοράσουμε οικόπεδο στη κορυφή του Αίνου κανείς δε μίλαε.
Αφού πέσανε οι υπογραφές του συμβολαίου και μπήκανε τα σχέδια του χτισίματος αρχίσανε τα όργανα!
Ποιος θα το χτίσει? Οι φιλοβουνήσιοι, ή οι παραθαλάσσιοι?
Μα το οικόπεδο έτσι και αλλιώς στο βουνό αγοράστηκε τι με νοιάζει εμένα άμα το χτίσουν οι έτσι, ή οι αλλιώς?
Τι με νοιάζει άμα έχει θέα τη θάλασσα, ή το βουνό?
Το χιόνι και το πάγο είναι το πρόβλημα να γλυτώνω, αυτά μου τα φορτώσανε αμφότεροι, ή όχι?
Και άμα το φτιάσουνε οι φιλοπαραθαλάσσιοι και φτιάσουνε και πισίνα μπας και εγώ θα κάνω μπάνιο?
Και άμα κάμουνε τη μακακία και δε φροντίσουνε για καλοριφέρ ποιος μου το λέει εμένα?
Θα περιμένω να πάθω πλευρίτη για να δώ αν έκαμα σωστή επιλογή?
Μα τότε αντίο μαστέλο, τι να το κάμω?
Μια μικρή πατρίδα λοιπόν και τα νησιά μα, τόσα στραβά που γινόντουσαν πέντε – έξι ανθρώποι τα βλέπανε και μόλις ανοίγανε το στόμα τους τρέχανε 40.000 άτομα και τσου τον κλείνανε.
Τώρα τον εκλείσανε εκείνα και τον ανοίξανε οι 40.000 χιλιάδες.
Μα τώρα είναι η στιγμή του σκάσε και κολύμπα μέχρι να πατήσεις στεριά.
Έδεκει σε θέλω να ξεστραβωθείς, να φωνάξεις, να απαιτήσεις για να μη ξαναπέσεις στη θάλασσα.
Αντίθετα μόλις πατήσουμε στεριά θα το ξαναβουλώσουμε και θα κυνηγάμε τσου πέντε – έξι που θα ξανανοίξουν το στόμα τους έχοντας τη γνώση (οι πέντε – έξι), πότε είναι η κατάλληλη στιγμή της διεκδίκησης ώστε κάτι να γίνει.
Μηδέν [0] εις το πηλίκο δηλαδής.
Πάντως έχουμε Σύνταγμα που με προστατεύει και λίγο αναθαρρεύω.
Και τι σύνταγμα χωρίς πλάκα από τα Δημοκρατικότερα!
Η εφαρμογή του και η προστασία σου λέει κάποιο άρθρο (το 120 νομίζω) βασίζεται στο πατριωτισμό του Έλληνα.
Χωρίς πλάκα πάλι εξαιρετικό άρθρο.
Εκειό που δε λέει (και εκεί είναι η κομπίνα), είναι πως θα μάθει ο κάθε Έλληνας τι σημαίνει πατριώτης, για να έχει και να εφαρμόζεται στην ουσία το Σύνταγμα.
Κάτι μπλεξίματα και «παραθυράκια» έ ??
Που να τα ΄ξερε αυτά ο ρημάδης ο Μακρυγιάννης.
Δε χρειαζόταν τότε να εξηγάς τέτοιες έννοιες, τις είχες στο αίμα σου.
Χουά χα χα χα χα χα χα χα χα χα.
σχόλιο – απάντηση στο Ανίκανοι και για τα στοιχειώδη
