Με χθεσινό άρθρο του στους New York Times με τίτλο “A Game of Chicken” ο Paul Krugman επισημαίνει τους τεράστιους κινδύνους που δημιουργούνται αν τραβήξουν την Ελλάδα από την πρίζα. Κίνδυνοι όχι μόνο για την οικονομία της Ευρώπης, αλλά και για ολόκληρο το Ευρωπαϊκό εγχείρημα, την προσπάθεια 60 ετών για την οικοδόμηση της ειρήνης και της δημοκρατίας μέσω της κοινής ευημερίας. Ένα ελληνικό τραπεζικό σύστημα υπό κατάρρευση θα οδηγούσε πιθανώς την Ελλάδα να εγκαταλείψει το ευρώ και να δημιουργήσει το δικό της νόμισμα – και αν ακόμη και μια μόνο χώρα εγκαταλείψει το ευρώ, οι επενδυτές θα λάβουν υπόψη τους οτι το μεγάλο νομισματικό σχέδιο της Ευρώπης είναι αναστρέψιμο.
Από εκεί και πέρα, το χάος στην Ελλάδα θα μπορούσε να τροφοδοτήσει καταστροφικές πολιτικές δυνάμεις που έχουν κερδίσει επιρροή στην Ευρώπη. Μετά από μια τεταμένη συνάντηση με τον Γερμανό ομόλογό του, ο νέος Έλληνας υπουργός Οικονομικών δεν δίστασε να παίξει το χαρτί του 1930. “Ο Ναζισμός”, δήλωσε, “σηκώνει κεφάλι στην Ελλάδα” – μια αναφορά στην Χρυσή Αυγή, το ναζιστικό κόμμα που είναι τώρα η τρίτη μεγαλύτερη δύναμη στην ελληνική Βουλή.
Είναι σαφές, συνεχίζει ο Κρούγκμαν, οτι η Ελλάδα δεν μπορεί να πληρώσει το χρέος στο σύνολό του. Αυτό είναι προφανές για όποιον ξέρει απλά μαθηματικά.
Δυστυχώς, οι Γερμανοί πολιτικοί έχουν πάρει τον τεμπέλικο δρόμο: ηθικολογία για την ανευθυνότητα των δανειοληπτών, δηλώνοντας ότι τα χρέη πρέπει και θα πρέπει να καταβληθούν στο ακέραιο, παίζοντας με στερεότυπα για τους οκνηρούς νότιους Ευρωπαίους. Και τώρα που το ελληνικό εκλογικό σώμα δηλώνει ότι δεν πάει άλλο, οι Γερμανοί αξιωματούχοι απλά επαναλαμβάνουν τις ίδιες παλιές γραμμές.
Ίσως οι Γερμανοί φαντάζονται ότι μπορεί να επαναληφθούν τα γεγονότα του 2010, όταν η κεντρική τράπεζα εξανάγκασε την Ιρλανδία να αποδεχθεί ένα πρόγραμμα λιτότητας, απειλώντας να αποκόψει το τραπεζικό της σύστημα από τη χρηματοδότηση. Αλλά αυτό είναι απίθανο να λειτουργήσει εναντίον μιας κυβέρνησης που έχει δει τη ζημιά που προκάλεσε η λιτότητα και εκλέχτηκε με την υπόσχεση να αναστρέψει αυτή την ζημιά.
Την Τετάρτη, η κεντρική τράπεζα έκανε μια ανακοίνωση που ακουγόταν σαν σοβαρή τιμωρία για την Ελλάδα, αλλά δεν ήταν, γιατί άφησε το πραγματικά σημαντικό κανάλι της υποστήριξης των ελληνικών τραπεζών (της επείγουσας παροχής ρευστότητας) στη θέση του. Έτσι, ήταν περισσότερο μια κλήση αφύπνισης για τη Γερμανία και για την Ελλάδα.
Και τι θα γίνει αν οι Γερμανοί δεν ξυπνήσουν; Σε αυτή την περίπτωση μπορούμε να ελπίζουμε ότι η κεντρική τράπεζα θα πάρει θέση και θα δηλώσει ότι ο σωστός ρόλος της είναι να κάνει ό, τι μπορεί για να διασφαλίσει την οικονομία και τους δημοκρατικούς θεσμούς της Ευρώπης – όχι να ενεργεί ως συλλέκτης χρέους της Γερμανίας. Πλησιάζουμε πολύ γρήγορα σε μια στιγμή αλήθειας.
Αναρτήθηκε από Κεράσια και Κρίνοι στις 10:51 π.μ.
