Posted by sarant στο 6 Ιανουαρίου, 2016
Βγήκα μια βόλτα το πρωί σε γειτονιές του Πειραιά. Σε έναν τοίχο είδα γραμμένο ένα σύνθημα που μου άρεσε και είπα να το φωτογραφίσω.
Βγήκε υπό γωνία, αλλά διαβάζεται άνετα. Προειδοποιώ όμως ότι πρόκειται για σύνθημα αθυρόστομο, έστω κι αν έχει διαστάσεις ταξικές και κοινωνικές.
Αν δεν μπορείτε να το διαβάσετε, λέει:
Βαζέλες μορφωμένοι, πού καιρός για γράμματα
τις μάνες σας γαμούσαμε μέχρι τα χαράματα.
Το σύνθημα δεν το είχα ξανακούσει και απ’ όσο μπόρεσα να δω δεν γκουγκλίζεται, οπότε, παρά την αθυροστομία, ας το καταγράψουμε. Λογικό είναι άλλωστε, όταν κάποιος ξενυχτάει, ανεξαρτήτως αιτίας, να μην μπορεί να αποδώσει την άλλη μέρα στο σχολείο.
Ναι μεν δεν γκουγκλίζεται το σύνθημα, αλλά το κλισέ με τους μορφωμένους Παναθηναϊκούς και τους αγράμματους Ολυμπιακούς υπάρχει. Βλέπω εδώ σε σάιτ πολιτικοποιημένων γαύρων ένα αρθράκι που προσπαθεί αφενός να επιστρέψει τη μομφή, με αφορμή ένα ορθογραφικό λάθος του 1962 και αφετέρου τη δικαιολογεί με επιχειρήματα που πλησιάζουν πολύ τη λογική του συνθήματος, αφού μιλάει και για γράμματα και για χαράματα -και αφήνει και τον υπαινιγμό:
Το »γαύροι ανορθόγραφοι» δίνει και παίρνει δεξιά κι αριστερά. Εμείς λαικά παιδιά είμαστε, στην πλειοψηφία μας. Δεν είχαμε καιρό για γράμματα, αφού, μέχρι τα χαράματα, κάναμε άλλες δουλειές. Άσε που πολλοί από εμάς παρατήσαμε το σχολείο, επειδή μπλέξαμε με άλλα και μαθαίναμε και τραμπάλα σε επικίνδυνα μέρη. Βιοπάλη εννοούμε, μην το πάτε αλλού.
Πάντως, για να τα λέμε όλα, οι τοίχοι δεν είχαν μόνο γαυροσυνθήματα -με μεγαλύτερα γράμματα, λίγο παρακάτω, ορατό και από μακριά, υπάρχει σύνθημα για το πρόβλημα της ιδιωτικοποίησης:
Κάτω τα ξερά σας απ’ το λιμάνι.
Ενιαίο άλσος στα λιπάσματα.
Επειδή η βόλτα μου έγινε σε γαυρογειτονιές, είδα και άλλα πολλά συνθήματα αλλά όχι κάτι αρκετά αξιολογο για να το φωτογραφίσω -με εξαίρεση ένα… αντεθνικό που δεν ξέρω αν είναι παλιότερο, ας πούμε πενταετίας, ή αν είναι φρέσκο, οπότε συμπεραίνουμε πως η ΑΕΚ έγινε ξανά αξιόλογος στόχος για τις οπαδικές βρισιές. Να μην το καταγράψω, δεν είναι καν έξυπνο.
Και αμέσως μετά, ένα μεγάλο σύνθημα που δεν χωρούσε ολόκληρο στη φωτογραφία.
«Ποιος ο λόγος για να ζω χωρίς τον Ολυμπιακό», λέει.
Το αρθράκι αφιερωμένο στον φίλο Γιώργο Κεντρωτή, περήφανο γαύρο, που τον είδα χτες αναπάντεχα και πολύ το χάρηκα.
Σχετικά:
Όχι στην μπούρκα και στον παστουρμά…
σε “Επικαιρότητα”
Ο Μποστ (και άλλοι) και η προεκλογική κινδυνολογία του 1964
σε “Γελοιογραφίες”
Τζαμπατζήδες που δεν πληρώνουν
σε “Επικαιρότητα”
