λόγια του άμβωνα

worn-natural-sheer-work-tightsokt 6th, 2016 ~ kapa

 Οι γυναίκες που κατηφορίζουν για τις δουλειές τους το πρωί δεν έχουν πια γυμνούς ώμους, ούτε γυμνά πόδια. Το δέρμα τους ανατριχιάζει για λάθος λόγους. Βγαίνουν από το μπάνιο χωρίς να ’χουν αφήσει ούτε μια σταγόνα νερό ζωντανή επάνω τους. Kρύβουν τα γόνατά τους από τα μάτια μας, θαρρείς και είμαστε ληστές. Δεν μπορούμε πια να αγγίξουμε τυχαία τα μπράτσα τους. Το πριν λίγες μέρες καθαρά χαραγμένο μονοπάτι ανάμεσα στα στήθη τους χρειάζεται, πλέον, ιχνηλάτη. Το σημάδι απ’ το μαγιώ δεν τις απασχολεί, ούτε τις τρώει το άγχος για τις δυο τρίχες που ξεφύτρωσαν στα σύνορα. Σε λίγες βδομάδες τα χείλια τους θα υποταχθούν στα λιποζάν. Η κρέμα που απλώνεται στο σώμα τους πασχίζει, αλλά η ντουλάπα με τα χειμωνιάτικα είχε καλύτερο Γκρενουίγ και η μυρωδιά της φοριέται κατάσαρκα, ως το μεδούλι.

Κάθε Οκτώβριο οι άντρες χάνουμε το φως μας, μα ξέρουμε τον δρόμο.

Εἴη τὸ ὄνομα Αυτών εὐλογημένον ἀπὸ τοῦ νῦν καὶ ἕως τοῦ αἰῶνος.

Τοῦ σαρκίου δεηθῶμεν.

 Related

μια Κυριακή στο Radolfzell *

σήμερα δεν πάμε στη θάλασσα*

τέσσερις και μια νύχτες


Discover more from iloveithaki.gr

Subscribe to get the latest posts sent to your email.

Hot this week

οι τράπεζες ωφελούν τους μετόχους και γδέρνουν τους πολίτες

τα μεγάλα κέρδη δεν σημαίνουν καλύτερη ζωή για εκείνους...

οι ευρωπαίοι αγριεύουν

η απογοήτευση γίνεται οργή. το ζητούμενο είναι να μετατραπεί...

τα είπε έξω από τα δόντια ο λαζόπουλος

τρίτη θητεία, τέμπη και ελευθερία του λόγου στο στόχαστρο...

ούλα σκληρά κι ανάποδα κι ο λύκος χορτασμένος

το κοπάδι μετράει τις μπουκιές του κι οι ποιμενάρχες...

το καλοκαίρι του 1960 στο μενίδι

στη μνήμη της θείας νίκαινας και των ανώνυμων γυναικών...

Topics

οι τράπεζες ωφελούν τους μετόχους και γδέρνουν τους πολίτες

τα μεγάλα κέρδη δεν σημαίνουν καλύτερη ζωή για εκείνους...

οι ευρωπαίοι αγριεύουν

η απογοήτευση γίνεται οργή. το ζητούμενο είναι να μετατραπεί...

τα είπε έξω από τα δόντια ο λαζόπουλος

τρίτη θητεία, τέμπη και ελευθερία του λόγου στο στόχαστρο...

ούλα σκληρά κι ανάποδα κι ο λύκος χορτασμένος

το κοπάδι μετράει τις μπουκιές του κι οι ποιμενάρχες...

το καλοκαίρι του 1960 στο μενίδι

στη μνήμη της θείας νίκαινας και των ανώνυμων γυναικών...

κακομοίρηδες ή, καλύτερα, μαλάκες;

η πιο ψυχρή κοροϊδία σ’ έναν λαό που υποφέρει «Έχουμε...

1959, ένα καλοκαίρι στην άρτα και η διαπόμπευση

δεκατριών χρονών, μόνος με τον «γλάρο» για την πρέβεζα....

ο εργάτης δεν μπορεί να σταματήσει να τρώει

όταν η ανάγκη για ψωμί γίνεται δύναμη στα χέρια...

Related Articles

Popular Categories