12-11-2016 – 15:39μμ | αλτσαντιρι
Για δεύτερη φορά τα τελευταία 16 χρόνια, οι ΗΠΑ βιώνουν ένα εκλογικό πραξικόπημα: Ο ηττημένος εκλέγεται πρόεδρος και ο νικητής πάει σπίτι του.
του Νίκου Μωραΐτη
Όταν έχεις δικομματικό σύστημα.
Όταν ένας, δηλαδή, από τους δύο θα κερδίσει και ο άλλος θα χάσει.
Όταν πηγαίνουν 130 εκατομμύρια πολίτες στις κάλπες και ψηφίζουν και ο δεύτερος βγαίνει πρόεδρος ενώ ο πρώτος πάει σπίτι του, πώς το λες αυτό;
Για δεύτερη φορά τα τελευταία 16 χρόνια, οι ΗΠΑ βιώνουν ένα εκλογικό πραξικόπημα, για το οποίο ελάχιστοι μιλούν – μην τυχόν και χαλάσουν την εικόνα της οργανωμένης υπερδύναμης όπου όλα λειτουργούν ρολόι.
Το 2000, ο Άλ Γκορ συγκέντρωσε 500.000 περισσότερες ψήφους από τον καταστροφικό Τζορτζ Μπους τζούνιορ, όμως ο δεύτερος κέρδισε χάρη στο απαρχαιωμένο εκλεκτορικό εκλογικό σύστημα.
Τώρα, και ενώ η καταμέτρηση συνεχίσεται στην Καλιφόρνια, όπου η Κλίντον παίρνει πάνω από 60%, η δημοκρατική υποψήφια προηγείται ήδη με 300.000 ψήφους του… εκλεγμένου προέδρου Τραμπ. Ο Independent προβλέπει ότι η τελική διαφορά θα αγγίξει τα 2 ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ψήφους (!), και τονίζει: «Στις ΗΠΑ δεν μετράει καθόλου η ψήφος των πολιτών».
Κάποιοι συστημικοί ισχυρίζονται πως «αφού έτσι είναι το εκλογικό σύστημα, τότε όλα καλά», αγνοώντας τη βασική αρχή της δημοκρατίας: ΤΗΝ ΑΡΧΗ ΤΗΣ ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΑΣ. Το εκλογικό σύστημα των ΗΠΑ μπορεί κάποτε, μετά τον αμερικανικό εμφύλιο, να εξυπηρετούσε τον ομοσπονδιακό χαρακτήρα της χώρας, από τότε όμως έχουν περάσει… κάτι αιώνες.
Κανείς δεν μιλάει. Το πολύ πολύ ο Μουρ να βγει πάλι να κάνει κάποιο ντοκιμαντέρ και να τον βαφτίσουν γραφικο.
Κάτι σάπιο υπάρχει στην ισχυρότερη χώρα του κόσμου. Κάτι που κάνει τον δεύτερο να βγαίνει πρώτος.
Την επόμενη φορά που θα αναζητήσετε την ισχυρότερη δημοκρατία του κόσμου, μην αναφέρετε τις ΗΠΑ. Η υπερδύναμη ζει το εκλογικό πραξικόπημα στο πετσί της, και το πληρώνει με τους Τραμπ και τους Μπους που καταψηφίζει και όμως εκλέγονται.
