iloveithaki.gr | 20/3/2017
σχόλια ημέρας:
- καλώς. εμείς άλλα λέγαμε και άλλα κάνουμε. σε πάρα πολλά πράγματα το ήπιαμε, και το πίνουμε, το πικρό ποτήρι. και δεν έχει νόημα να εξηγεί κανείς κάθε φορά πώς και γιατί φορτώθηκε ο συριζα αμαρτίες δικές τους, και όλο το μαύρο χάλι του ελληνικού καπιταλισμού – από πού να αρχίσεις και πού να τελειώσεις. κι έτσι μαζεύει νυχιές από αριστερά κι από δεξιά. γιατί, όπως καταλάβατε, όλες οι πληγές αυτού του έρμου τόπου, που με τα δικά τους χεράκια τις διέπραξαν οι γνωστοί αυτουργοί, θα έπρεπε να έχουν θεραπευτεί μέσα σε δυο χρόνια. και τι χρόνια / θ καρτερός
- μια σταθερή κατάσταση κοινωνικής και αλληλέγγυας οικονομίας των αναγκών – όπως θα δούμε και παρακάτω – δεν είναι κάτι που πρέπει να φοβόμαστε. οι στόχοι της θα είναι η μεγαλύτερη σταθερότητα στις τοπικοποιημένες αγορές, η όλο και περισσότερη κοινωνική δικαιοσύνη και η οικολογική ασφάλεια. μια τέτοια οικονομία δεν είναι επίσης σε καμιά περίπτωση βαρετή ή μη παραγωγική. γιατί και στα πλαίσιά της θα αντικαθίσταται το παλιό με το καινούργιο, δηλαδή η παλιά βιομηχανία – τεχνολογία με νέες τέτοιες, πιο ήπιες και έξυπνες. μόνο η οικονομία σαν σύνολο δεν θα αυξάνεται πλέον συνέχεια / γ κολέμπας
- ο καπιταλισμός αντιμετωπίζοντας την πραγματικότητα από την οποία δε μπορεί να ξεφύγει, από τη μία εξασφαλίζει για την ελίτ όλο και μεγαλύτερη κομμάτι της υπάρχουσας πεπερασμένης πίτας, καταναλώνοντας τους εναπομείναντες πόρους και από την άλλη – για να συνεχίζει να καλλιεργεί τη ψευδαίσθηση της αύξησης της πίτας -την «φουσκώνει», αφού δε μπορεί να την μεγαλώνει. αλλά όσο μεγαλώνουν οι φούσκες τόσο πιο εύκολα «σπάνε» και έτσι δε μπορεί πια να εξασφαλίζει εύκολα τη συναίνεση των μεσαίων τάξεων / γ κολέμπας
[gallery_bank type=”images” format=”thumbnail” title=”false” desc=”false” responsive=”true” special_effect=”overlay_fade-white” animation_effect=”bounce” album_title=”false” album_id=”597″]
