iloveithaki.gr, 28/4/2026
μερικές φορές σκέφτομαι τον άνθρωπο
στο δράμα της ύπαρξης.
τη μικρή του ζωή.
τη χαρά του.
τη λύπη του.
την αγωνία του.
την ανάγκη του να βρει νόημα.
να πει πως δεν γεννήθηκε τυχαία.
πως κάπου πάει.
πως κάπου ανήκει.
μα πιο πολλές φορές…
σκέφτομαι όλα τα ζωντανά της γης.
όλα.
το πουλί που ξυπνά πριν απ’ τον ήλιο.
τη γάτα που ψάχνει στα σοκάκια.
τον σκύλο που περιμένει στο κατώφλι.
το ψάρι που γλιστρά στο σκοτεινό νερό.
το άλογο που τρέχει χωρίς να ξέρει πού.
το μελίσσι που δουλεύει ακούραστα.
το μυρμήγκι που κουβαλά τον κόσμο του.
κι αναρωτιέμαι…
γιατί γεννήθηκαν κι αυτά;
ποιος τα ρώτησε;
ποιος τους είπε
πως η ζωή θα είναι αγώνας;
τα περισσότερα δεν ζουν καλά.
ζουν με πείνα.
με φόβο.
με κρύο.
με αρρώστια.
με κυνηγητό.
με εγκατάλειψη.
κι όμως…
ζουν.
παλεύουν.
αγαπούν.
μια σκύλα κλαίει για τα κουτάβια της.
μια γάτα γουργουρίζει στο χάδι.
ένα δελφίνι παίζει στο κύμα.
ένα άλογο γέρνει το κεφάλι στον άνθρωπο.
ένα πουλί τραγουδά χωρίς να ξέρει αν θα ξημερώσει.
και λες…
ίσως η ζωή
δεν χρειάζεται εξηγήσεις.
ίσως χρειάζεται μόνο
μια στιγμή ζεστασιάς.
ένα πιάτο φαΐ.
ένα ασφαλές μέρος.
ένα σώμα δίπλα σου.
ίσως η νόηση
δεν είναι μόνο προνόμιο.
ίσως είναι και βάρος.
ο άνθρωπος ξέρει ότι θα πεθάνει.
κουβαλά τη γνώση αυτή
σαν πέτρα στο στήθος.
γι’ αυτό έφτιαξε θεούς.
πατρίδες.
σημαίες.
χρήματα.
ιδεολογίες.
σύνορα.
για να νικήσει τον φόβο του.
μα μαζί μ’ αυτά
έφτιαξε και πολέμους.
έφτιαξε σφαγές.
πείνα.
αδικία.
εξουσία.
το πιο λογικό ζώο
έφτιαξε την πιο παράλογη κόλαση.
τα άλλα ζώα
σκοτώνουν μόνο για να φάνε
ή για να προστατευτούν.
δεν βομβαρδίζουν.
δεν βασανίζουν.
δεν χτίζουν στρατόπεδα.
ίσως τελικά
η πολλή λογική
γέννησε την τρέλα.
κι όμως…
μέσα σ’ αυτή την τρέλα
όλα τα πλάσματα της γης
μοιράζονται την ίδια μοίρα.
γεννιούνται χωρίς να ρωτηθούν.
παλεύουν να ζήσουν.
αγαπούν όσο μπορούν.
και φεύγουν…
χωρίς να μάθουν ποτέ
το γιατί.
ίσως τελικά
το μόνο νόημα
να είναι αυτό.
η επιβίωση.
η αγάπη.
όλα τ’ άλλα
περιττά.
επιμύθιο
στο θιάκι,
μια γάτα ψάχνει ψάρι στο λιμάνι.
ένα χελιδόνι
χτίζει φωλιά στο δοκάρι.
ένας γέρος
ποτίζει βασιλικό.
κανείς δεν ξέρει
γιατί γεννήθηκε.
μα όλοι…
κάτι αγαπούν.
κι ίσως αυτό
να φτάνει.
δδμανιάς: νιόνιος μανιάς του μήδη
