Posted on September 26, 2017 by sifiniera
Γράφει η Βέρα Ι.Φραντζή
Σε έναν κόσμο αγνώστων που δεν είμαστε τίποτα παρά η εμφάνισή μας, το να γράφεις στα σοσιαλ μίντια είναι θεμελιώδες πια για την στοιχειώδη ελευθεροστομία και ουσιαστικό της ανθρώπινης οντολογίας. Σε μία περιφραγμένη τηλεόραση με μπιμπο δημιουργήματα και πλαστικά ομοιώματα και μέσα στην παράνοια της ουτιδανής σκέψης της απόκτησης ολοένα και περισσοτέρων αγαθών, το να εκφράζεσαι για όσα σκέφτεσαι και για όσα συμβαίνουν είναι ένα παράθυρο του σύγχρονου κόσμου με το απόκοσμο αντίτιμο ενός υπολογιστή και μίας τηλεφωνικής σύνδεσης… μιας καλωδίωσης που δεν σε φτάνει στη μεταθανάτια ζωή, στο ορεινό χωριό και στα έγκατα της κόλασης της υπόγειας αποθήκης της πολυκατοικίας σου αλλά πιο πολύ σε άλλες ηπέιρους που κάνουμε πως δεν υπάρχουν.
Βέβαια, το ζούμε τώρα που είναι δυνατό. Μας αλλάζει τη διάθεση, μας αλλάζει τον τρόπο ζωής, μας αλλάζει τον τρόπο σκέψης και τη μεθοδολογία των προσδοκιών μας. Πλαθόμαστε μεταξύ μας και υποφέρουμε σε συζητήσεις αγνώστους. Δημοκρατικό, ισότιμο. Ποιον δεν μπορεί να συγκινήσει; Ας δούμε το θετικό κομμάτι. Δεν θα γίνει αστυνόμευση όπως θεωρείται, αν το δώσουμε τη σωστή επιρροή πάνω μας και την χρηστικότητα του δεν την κάνουμε φλαμπέ ναρκομανία. Ίσως, πάλι.
Χειριστείτε το. Ας το χειριστούμε.
