σχολιάζοντας την επικαιρότητα, 2η φλε 2018

iloveithaki.gr | feb 2nd 2018

σχόλια ημέρας:

ας μείνει όπως είναι το μακεδονικό

δεν υπάρχει πλέον νέα δημοκρατία, υπάρχει ένα ακροδεξιό μόρφωμα, όπου οι εκτοπισμένοι καραμανλικοί και μεϊμαρικοί παριστάνουν το παλιό κέντρο. όμως το κέντρο απέθανε. ξεψύχησε στα χέρια των νεοχουντικών άδωνη, βορίδη και πλεύρη. το κόμμα ανήκει ιδεολογικά στον άδωνη και κληρονομικώ δικαίω στον επηρμένο κυριάκο που ζει μέρες λουδοβίκου στο βλέμμα του. η εκκλησία υποκύπτει στα ακροδεξιά ένστικτα, οι εθνικιστές που ηγήθηκαν του συλλαλητηρίου στη θεσσαλονίκη κέρδισαν το παιχνίδι στη δεύτερη φάση του. ανάγκασαν τον ιερώνυμο να κάνει κωλοτούμπα. θρησκευτική μεν, κωλοτούμπα δε. και έρχεται ο τσίπρας που επιθυμεί να επιλύσει το θέμα, ένα θέμα που οι άλλοι δημιούργησαν, στο οποίο έχουν ήδη συμφωνήσει, αλλά θέλει αυτός να βάλει την υπογραφή, γιατί θεωρεί ότι τώρα είναι η κατάλληλη συγκυρία. λοιπόν όχι. ας το αφήσει αυτό το θέμα. δε χρειάζεται λύση. οι έλληνες επιθυμούν η ιστορία αυτή να διαιωνίζεται.

το αυγό του φιδιού

άνθρωποι και πίθηκοι «συναίνεσαν» σε πειράματα εισπνοής καυσαερίων αυτοκινήτων που χρηματοδοτήθηκαν από παγκοσμίως δεσπόζουσες γερμανικές αυτοκινητοβιομηχανίες. ωστόσο, έστω και παθητικά, όλοι μας έχουμε συναινέσει στη διαρκή ρύπανση και υποβάθμιση του περιβάλλοντος. καιρός είναι, λοιπόν, να δοθούν απαντήσεις σε μερικά «αφελή ερωτήματα»: γιατί οι αυτοκινητοβιομηχανίες δεν επενδύουν στην ανάπτυξη αυτοκινήτων αντιρρυπαντικής τεχνολογίας, αλλά αντ’ αυτού αναπτύσσουν ειδικό λογισμικό που «μαγειρεύει» τις εργαστηριακές μετρήσεις εκπομπής ρύπων; γιατί χρηματοδοτούν, ειδικά, «επιστημονικά» πειράματα για ν’ αποδείξουν ότι οι ρύποι είναι «αβλαβείς»; γιατί το υπάρχον ευρωπαϊκό θεσμικό πλαίσιο επιτρέπει να γίνονται όλα αυτά; γιατί δεν περνάμε σε τεχνολογίες μηδενικού ενεργειακού αποτυπώματος; η ευρωπαϊκή κοινωνία καλείται να δώσει άμεσες απαντήσεις. αλλά και η ευρωπαϊκή επιστημονική κοινότητα οφείλει να επαναδραστηριοποιηθεί γύρω από τα ζητήματα που αφορούν την κοινωνική της ευθύνη. Και τη δική μας ζωή / αδάμ αδαμόπουλος

το επικίνδυνο τζέρτζελο

ακούω τους αγρότες που ετοιμάζονται να κλείσουν τους δρόμους, έχουν προβλήματα οι άνθρωποι, δεν υπάρχει αμφιβολία. κάποια στιγμή κλείνοντας τους δρόμους αποκτούσαν, ασκούσαν, προσπαθούσαν τέλος πάντων να αποκτήσουν πολιτική εξουσία, έπαιρναν επιδόματα, αποζημιώσεις, κάτι, τώρα είναι μόνο η ελπίδα πως πάλι κάτι θα κερδίσουν από το λωλαμένο κράτος, ή μήπως συνήθισαν αυτή την ωραία χειμερινή σύναξη που τους φέρνει κοντά σε κλίμα ηρωικό κάθε χρόνο; υποπτεύομαι ότι περισσότερο τη βρίσκουν τώρα πια, παρά περιμένουν αποτελέσματα από την ταλαιπωρία των υπολοίπων. γίνονται ομάδα, η μέθεξη στο διονυσιακό κλίμα των συγκεντρώσεων είναι αυταξία. πανάρχαιες, αταβιστικές ηδονές. από το να κάθονται κλεισμένοι μέσα με την τηλεόραση ή να παίζουν συνέχεια χαρτιά στο καφενείο, δεν είναι σκέτο γλέντι να μαζεύονται με τα ποτά τους, με τις κάμερες, με το βασανιστήριο των άλλων να τους ζεσταίνει την καρδιά, το αγωνιστικό τους ποίημα να γεμίζει υδρατμούς τον παγωμένο αέρα; σούπερ.

[gallery_bank type=”images” format=”thumbnail” title=”false” desc=”false” responsive=”true” special_effect=”overlay_fade-white” animation_effect=”bounce” album_title=”false” album_id=”1217″]