iloveithaki.gr | june 10th 2018
με λίγα λόγια: οι πιο σκοτεινές γωνιές στην κόλαση είναι φυλαγμένες για εκείνους που διατηρούν την ουδετερότητά τους σε εποχές ηθικής κρίσης
σχόλια ημέρας:
φούντα είναι, θα περάσει…
στο νυχτερινό κλαμπ της παραλιακής, που είχε μετατραπεί για “βιτρίνα” σε κέντρο διασκέδασης, ο αγωνιστικός παλμός είχε “χτυπήσει” κόκκινο. Τα γαρύφαλλα έπεφταν στρέιτ θρου, οι -φτωχοί αγωνιστές και κυνηγημένοι απ’ το καθεστώς- πλοιοκτήτες άνοιγαν τη μία Moet μετά την άλλη και δεκάδες συνοδοί πολυτελείας έκαναν ακόμα πιο θελκτικό τον αντιστασιακό οργασμό που λάμβανε χώρα στο Island. «Η χούντα πέφτει. Είναι θέμα μηνών». Σαν πυρσός, τα λόγια του Βαγγέλη μεταλαμπαδεύονταν από στόμα σε στόμα. Σε λίγη ώρα θα γίνονταν παλλαϊκό σύνθημα στα χείλια του πολυβασανισμένου “μετώπου της λογικής και της δημιουργίας”. ΔΑΠίτες, σελέμπριτιζ με κολλαγόνα, ΕΣΠΑτζήδες, μεγαλο-επιχειρηματίες, κρατικοδίαιτοι αντικρατιστές, απατεώνες εκσυγχρονιστές, mainstream καλλιτέχνες και οι ξαπλώστρες της Ψαρρούς… θα γίνονταν ένα μαζικό, λαϊκό κίνημα, κατά της σοβιετικής χούντας που καταδυναστεύει την Ελλάδα. Η ώρα ήταν πλέον περασμένη, αλλά το σύνθημα του Βαγγέλη ηχούσε ακόμα στα αυτιά όλων των ξενυχτισμένων αγωνιστών. Ακόμα και την ώρα που ο Αντώνης Ρέμος τραγουδούσε το αισιόδοξο εμβατήριο: «χαμογέλασε πάει πέρασε, ότι έγινε, έγινε μωρό μου»… όλοι ήξεραν ότι τα πράγματα δε θα ήταν εύκολα. Θα χρειαζόταν ακόμα πολύς αγώνας από το 80% των ΜΜΕ που ελέγχουν, για να πέσουν τα συντρόφια του Μαδούρο. Tην ίδια ώρα, ο αναπληρωτής εκπρόσωπος Τύπου της ΝΔ και στενός συνεργάτης του Κυριάκου Μητσοτάκη, Νίκος Ρωμανός, αναδημοσίευε στο Twitter το αντιστασιακό σύνθημα του Βαγγέλη Μαρινάκη, ενώ από άλλο μετερίζι ο ήρωας των πολυεθνικών του φαρμάκου, Άδωνις Γεωργιάδης δήλωνε πως η κυβέρνηση Καραμανλή μπλόφαρε όταν πρότεινε σύνθετη ονομασία για την πΓΔΜ, το 2008 και το πρότεινε επειδή ήξερε πως ο Γκρουέφσκι θα αρνηθεί. / κ ταχτσίδης
να γυρίσουμε την πλάτη στον συντηρητισμό και στον έρποντα φασισμό
για το σχέδιο ανάπτυξης και παραγωγικής ανασυγκρότησης με το οποίο βγαίνουμε από την ασφυκτική μνημονιακή επιτήρηση τον αύγουστο, η δική μας εκτίμηση είναι ότι η παραγωγική κρίση προηγήθηκε της δημοσιονομικής, δηλαδή εκείνο που ουσιαστικά χρεοκόπησε είναι το παραγωγικό μοντέλο που επιβλήθηκε στη χώρα επί δεκαετίες. Σήμερα παρεμβαίνουμε ουσιαστικά σε αυτό. Αλλάζουμε το υπόδειγμα. Για πρώτη φορά στην ιστορία της η χώρα αποκτά αναπτυξιακό σχέδιο με προτεραιότητες, στόχους και αξιοποίηση πόρων. Μέσα από τη διοργάνωση των περιφερειακών αναπτυξιακών συνεδρίων και της πρωτοφανούς σε όγκο ύλης που συγκεντρώθηκε, θα το συμπληρώσουμε, θα το εμπλουτίσουμε και θα το εξειδικεύσουμε. Εδώ, σ’ αυτά τα σημεία βρίσκεται κατά την γνώμη μου το πλαίσιο ενός απαραίτητου διαλόγου μεταξύ των δυνάμεων εκείνων που εντάσσονται στον ευρύτερο προοδευτικό χώρο. Σε αυτά τα τέσσερα σημεία συμπυκνώνονται τόσο τα μεγάλα προβλήματα της χώρας όσο και τα προβλήματα της δύσκολης και πολλές φορές αφόρητης καθημερινότητας. Με βάση αυτά ο καθένας πρέπει να αποφασίσει με ποιους θα πάει και ποιους θα αφήσει, να κάνει τη δική του πολιτική επιλογή. Μακριά από ιδεοληψίες και εμμονές, με την αναγκαία αυτοκριτική ματιά στο παρελθόν, αλλά και τη φιλοδοξία της δικής του συμβολής σε ένα καλύτερο και ασφαλέστερο μέλλον για τις γενιές που έρχονται. Ένα μέλλον που θα στρέφει την πλάτη στον συντηρητισμό, στον έρποντα φασισμό και ρατσισμό και θα ορίζεται από ιδέες προόδου, λογικές εξωστρέφειας και δράσεις της κοινωνίας. / αλέξης χριστόπουλος
[gallery_bank type=”images” format=”thumbnail” title=”false” desc=”false” responsive=”true” special_effect=”overlay_fade-white” animation_effect=”bounce” album_title=”false” album_id=”1380″]
