iloveithaki.gr \ oct 10th 2018
με λίγα λόγια: φταίει μόνο η στιγμή που ο άνθρωπος άπλωσε το χέρι του για ν’ αρπάξει κάτι που ένιωσε ότι ήθελε να του ανήκει
σχόλια ημέρας:
τους έχουν πάρει χαμπάρι
«στην περίπτωση της ελλάδας τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια δεν είναι μόνο αποτέλεσμα της οκταετούς κρίσης, αλλά και της ανεύθυνης χορήγησης δανείων σε μη αξιόχρεους πελάτες, μεταξύ αυτών πολιτικά κόμματα και ΜΜΕ». η βολή έφτασε απευθείας από τη Γερμανία και δη από το ρεπορτάζ – ανάλυση της «Handelsblatt», οικονομικού φύλλου με διεθνή απήχηση. Είναι φανερό δε πως δεν αφορά τη σημερινή κυβέρνηση, αλλά τη Ν.Δ. και το ΠΑΣΟΚ, που χρωστάνε μερικές εκατοντάδες εκατομμύρια, κάποιους φίλους τους, παλιούς και νέους ολιγάρχες των ΜΜΕ, που δανείζονταν με «αέρα» αλλά και κάποιους άλλους φίλους των δυο κομμάτων, που έβγαλαν τα λεφτά στην Ελβετία… Και μετά έρχεται ο Κυρ. Μητσοτάκης και κατηγορεί την κυβέρνηση, δηλώνοντας μάλιστα πως δεν χρωστάει πουθενά – ενώ έχει και προσωπικά χρέη… Έρχεται και η Φ. Γεννηματά και κουνά το δάχτυλο… Την ώρα που τους έχουν πάρει χαμπάρι και τους το λένε…
το δίκιο ενός μισοδαγκωμένου μήλου
κάποτε στην Ανατολή υπήρχε μια πόλη όπου ζούσαν μαζί ειρηνικά Έλληνες, Τούρκοι, Αρμένιοι, Εβραίοι, προτεστάντες και καθολικοί, χωρίς διακρίσεις, λατρεύοντας ο καθένας τον θεό του, ακολουθώντας τις συνήθειες της δικής του κουλτούρας. Κάποια στιγμή το νέο κοσμικό κράτος αποφάσισε να μιμηθεί τη Δύση των εθνών-κρατών, που κάθε τι διαφορετικό περίσσευε και εκτοπιζόταν. Και τότε… «έπεσε η Πόλη». Οι γραμμές που χαράχτηκαν έκοψαν τον κόσμο σε οικόπεδα κι έκαναν τους ανθρώπους ιδιοκτησία των οικοπέδων. Χτίστηκε ένας παράλογος και παρά φύσιν κόσμος, που επινοώντας θεωρίες και οργανώνοντας κινήματα χωρίζει, διαμελίζει, διαιρεί, θέλοντας πάντα κάτι να καταστρέψει για να φτιάξει κάτι καινούργιο που θα μπορεί να καταστρέψει ο επόμενος. Αν ποτέ καταλάβουμε ότι το πρόβλημα δεν είναι οι ιδεολογίες και οι θεωρίες και ο καταραμένος ο καπιταλισμός ή ο «ευλογημένος» κομμουνισμός του θεού ή του ανθρώπου, αλλά η στιγμή που ο άνθρωπος άπλωσε το χέρι του για ν’ αρπάξει κάτι που ένιωσε ότι ήθελε να του ανήκει. Από το δίκιο ενός μισοδαγκωμένου μήλου φτιάχτηκαν οι κοινωνίες των ανθρώπων και από τότε δεν έχουν αλλάξει. Κι οι όπου γης εκτοπισμένοι, θύματα μιας μισοδαγκωμένης παραφροσύνης που λέγεται ανθρώπινη λογική, κυλιούνται μισοζώντανοι μέσα στη λάσπη και έτσι θα συνεχίσουν να κυλιούνται, ώσπου να πέσουν οι γραμμές κι ώσπου να καταλάβουμε ποιο είναι το δομικό λάθος των κοινωνικών μας οικοδομημάτων./ τζώρτζια ρασβίτσου
[gallery_bank type=”images” format=”thumbnail” title=”false” desc=”false” responsive=”true” special_effect=”overlay_fade-white” animation_effect=”bounce” album_title=”false” album_id=”1504″]
