«Εσείς πού ήσασταν όταν καταψηφίζαμε τη Συμφωνία των Πρεσπών;». Αυτό το αμήχανο είπε ο Κ. Μητσοτάκης, απευθυνόμενος στους ακροδεξιούς που διέκοψαν την ομιλία του στις Πρέσπες. Άνευ νοήματος και…
«Εσείς πού ήσασταν όταν καταψηφίζαμε τη Συμφωνία των Πρεσπών;». Αυτό το αμήχανο είπε ο Κ. Μητσοτάκης, απευθυνόμενος στους ακροδεξιούς που διέκοψαν την ομιλία του στις Πρέσπες. Άνευ νοήματος και εντελώς άκυρο.
Ο Κ. Μητσοτάκης ξέρει πολύ καλά πού ήταν όλοι αυτοί, όταν η Ν.Δ. καταψήφιζε τις Πρέσπες: Κατέβαιναν συντεταγμένοι στα συλλαλητήρια, φωνάζοντας «αλήτες προδότες πολιτικοί». Έκαναν επιθέσεις με σιδερολοστούς και βόμβες μολότοφ. Βεβήλωναν εβραϊκά μνημεία.
Προσπαθούσαν να καταλάβουν σχολεία, να μπουκάρουν στη Βουλή, να εκφοβίσουν βουλευτές, να επιτεθούν σε συγκεντρώσεις της Αριστεράς, να κάνουν φασαρία στις παρελάσεις, για να λέει η Ν.Δ., ο ΣΚΑΪ και το «Πρώτο Θέμα» «τους κράζει ο κόσμος».
Αλλά σε όλα αυτά ο Κ. Μητσοτάκης δεν έβλεπε ακροδεξιούς. Απλό πατριωτικό πλήθος έβλεπε μόνο. Μόνο προχθές που τον διέκοψαν τους είδε. Και είπε το βλακώδες «εσείς πού ήσασταν;». Ενώ αυτό που προφανώς ήθελε να πει ήταν: «Εμείς τις Πρέσπες τις καταψηφίσαμε. Πηγαίνετε να κράξετε τον ΣΥΡΙΖΑ, μην έρχεστε εδώ».
Ούτως η άλλως, το γεγονός κουκουλώθηκε από το μιντιακό σύστημα της αντιπολίτευσης. Τώρα δεν ήταν «ο κόσμος που τους κράζει», ήταν ένα μεμονωμένο επεισόδιο άνευ σημασίας, με τέσσερα ξυρισμένα κεφάλια. Αλλά και πάλι η εργαλειακή χρήση της Ακροδεξιάς από τη Ν.Δ. έχει απεριόριστες δυνατότητες: Η Πειραιώς βγαίνει τώρα να ισχυριστεί ότι «η υπεύθυνη στάση της κατα των Πρεσπών ενοχλεί τις ακραίες δυνάμεις» (σε τι άραγε;) και ότι «καταρρέει το κυβερνητικό αφήγημα για σύμπλευση της Ν.Δ. με την Ακροδεξιά».
Ευκαιριακός και υποκριτικός αντιφασισμός από τη μια, χάιδεμα της Ακροδεξιάς από την άλλη. Η Ν.Δ. σπάει τα κοντέρ της πολιτικής υποκρισίας.
