δδμανιάς: μια χώρα σκυφτή στο μονοπάτι της ανέχειας

iloveithaki.gr, 13/12/2025

ένα πολιτικό χρονογράφημα για την καθημερινή ανέχεια, από τον νιονιό τον μανιά του μήδη.

ο πλανήτης βράζει.
η ευρώπη τρέμει.
η ελλάδα κοιτάει αλλού.
κι εμείς στο θιάκι τα βάζουμε με τον καιρό.

όταν το κείμενο μιλάει, γράφεις μικρά.
όταν το κείμενο φωνάζει, γράφεις κεφαλαία.
άρα σήμερα μιλάμε.
γιατί αν φωνάξουμε, θα κουφαθούμε μόνοι μας.

λοιπόν για να καταλάβω.
η γκρίνια λέει είναι ανάμεσα σε ακροδεξιούς και δεξιούς.
άλλες ιδεολογίες δεν υπάρχουν.
τσάμπα φωνάζει ο χαρίτσης.
τσάμπα φωνάζει ο κουτσούμπας.
σαν να τους λένε:
«ευχαριστούμε για τη συμμετοχή, το ματς παίζεται αλλού».

οι ιταλοί, οι ούγγροι, οι πολωνοί, οι βούλγαροι, οι σλοβάκοι, οι αυστριακοί,
όλοι λίγο–πολύ συμπαθούν τους ρώσους.
ή τουλάχιστον δεν θέλουν να πληρώσουν το μάρμαρο.
δεν θέλουν να πάρουν τα ρωσικά assets
για να ξαναχτίσουν την ουκρανία.
το ίδιο λέει κι ο τραμπ.
ο ρεαλισμός βαφτίστηκε ξανά συμφέρον.

εμείς;
εμείς είμαστε με τους καλοθελητές.
πάντα.
ο ερντογάν είναι με όλους.
όπως πάντα η τουρκία.
παίζει σε όλα τα ταμπλό.
και στο τέλος μαζεύει μάρκες.

εγώ λέω ούλα παιχνίδια.
σε βάρος των λαών.
και το ταμείο πάντα αρνητικό.
μόνο που δεν κλείνει ποτέ.

στην ελλάδα η κυβέρνηση κόντρα στους αγρότες.
οι αγρότες δεν πάνε στο μαξίμου.
ο μητσοτάκης δεν πάει στα μπλόκα.
εμπιστοσύνη κουλουβάχατα.
μιλάμε όλοι για διάλογο
χωρίς να μιλάει κανείς.

οι έλληνες αναλυτές λένε ότι κερδίζουμε τους τούρκους.
οι τούρκοι αναλυτές λένε ότι κερδίζουν τους έλληνες.
αναγούλες.
για να μην πω τίποτα χειρότερο.
και τα έρμα τα νησιά;
μόνο χάρτες, λόγια και σημαίες στο στούντιο.

η κυβέρνηση δεν ήξερε.
ούτε για τον οπεκεπε.
ούτε για τις παρακολουθήσεις στην ειπ.
ούτε για τα τρένα στα τέμπη.
τί στο διάολο ήξερε;
ήξερε να μη ξέρει.
κι αυτό θέλει τέχνη θα μου πεις.

στο θιάκι ο ίδιος καιρός.
άντε να δούμε πότε θα πιάσουν τα κρύα.
οι γερόντοι παραπονιόμαστε για τα κόκκαλα.
οι νέοι δεν πολυκυκλοφορούν.
τηλεόραση και ποδόσφαιρο.
η πολιτική δεν τους αφορά.
κι ας τους αφορά πρώτη.

τα λεφτά κυκλοφορούν δύσκολα.
οι τσέπες έχουν δαγκάνες.
τα ξύλα έχουν πέραση.
τα τζάκια στο φουλ.
ο καθένας καίει ό,τι βρίσκει για να ζεσταθεί.
και η χώρα καίει ό,τι έχει για να επιβιώσει.

πάμε λοιπόν.
και βλέπουμε.
όπως πάντα.
μέχρι να μη βλέπουμε άλλο.