22/2/2018 | koutipandoras
Και όμως οι δικαστικές και οικονομικές λεπτομέρειες του σκανδάλου Novartis, όπως και οι σχεδόν παραληρηματικές ομιλίες πολλών από τους εμπλεκόμενους πολιτικούς, δεν ήταν το μόνο σημαντικό σημείο της χθεσινής ιστορικής συνεδρίασης της Βουλής. H επίθεση που δέχτηκε η δημοσιογραφική έρευνα και αποκάλυψη ήταν εξίσου ενδεικτική των προθέσεων συγκεκριμένων πολιτικών που στη συνείδηση μιας πολύ μεγάλης μερίδας της κοινωνίας έχουν ήδη καταδικαστεί… όχι για την υπόθεση της Novartis, αλλά για την συνολική διαδρομή τους.
Γράφει ο Κωνσταντίνος Ταχτσίδης
«Το Documento, η εφημερίς της κυβερνήσεως, είχε προαναγγείλει την υπόθεση Novartis εδώ και ένα χρόνο», είπε χθες ο Βαγγέλης Βενιζέλος. Ο χυδαία ακροδεξιός Αντώνης Σαμαράς πήρε τη σκυτάλη από τον εμπνευστή του ΕΝΦΙΑ και μίλησε για “στήσιμο” της υπόθεσης Novartis προσωπικά από… Τσίπρα και Βαξεβάνη. Στις αποκαλύψεις του Documento αναφερόταν, ανά πέντε λεπτά στην ομιλία του ο… νανοβιονικός Άδωνις Γεωργιάδης, ενώ και ο Γιάννης Στουρνάρας σε ρόλο δικηγόρου υπεράσπισης της συζύγου του, δε δίστασε να επιτεθεί στην εφημερίδα.
Στους ιεροκήρυκες του «μαζί τα φάγαμε», φαίνεται αδιανόητη η δημοσιογραφική έρευνα ως ανεξάρτητη, αυτόνομη διαδικασία. Έχουν συνηθίσει την είδηση ως αποτέλεσμα διαπλοκής κομμάτων εξουσίας με επιχειρηματίες και πνιγμένα στα θαλασσοδάνεια ΜΜΕ. Στην είδηση ως προϊόν ή ακόμα και αντικείμενο εκβιασμού.
Στην είδηση ως πληροφορία που δε χρειάζεται να διασταυρώσεις, αφού «βοά ο τόπος» (όπως είχε πει ο Άρης Πορτοσάλτε όταν διακινούσε από τη συχνότητα του ΣΚΑΙ την ψευδή είδηση πως η Ηριάννα Β.Λ. είναι συγγενής του Γιώργου Βασιλειάδη).
Το τι σημαίνει ερευνητική δημοσιογραφία, για την πολιτική και οικονομική ελίτ που κυβέρνησε και εν τέλει χρεοκόπησε τη χώρα, το ξέρουμε όλοι πολύ καλά. Για κάποιους δημοσιογράφους (συνήθως καλοπληρωμένους από τα αφεντικά τους), η αλήθεια παραείναι βαρετή και άβολη, για να την αφήνουν να τους χαλάει μια υπέροχη και βολική ιστορία. Μόνο τα τελευταία 3 χρόνια, που χάθηκε η κουτάλα που τους τάιζε, οι «δημοσιογραφικές αποκαλύψεις» των ΜΜΕ της διαπλοκής είναι παροιμιώδεις. Μάλιστα για τις περισσότερες εξ αυτών, οι δημοσιογράφοι και τα μέσα που τις «αποκάλυψαν» αναγκάστηκαν να ζητήσουν συγνώμη ή να προβούν σε διορθωτικά δημοσιεύματα.
Ποιος μπορεί να ξεχάσει:
Τον Ρουπακιά που «πριν πάει στη Χρυσή Αυγή ανήκε στην αριστερά και σκότωσε τον Παύλο Φύσσα για το ποδόσφαιρο».
Το «επίδομα χειρισμού σφραγίδας» για τους υπαλλήλους του Δημοσίου που ανακοίνωσε η Όλγα Γεροβασίλη
Το δολοφονικό ατύχημα με ταχύπλοο στην Αίγινα «που οδηγούσε συριζαίος υπουργός».
Το ταξίδι με δημόσια έξοδα του Πρωθυπουργού στη Ντίσνευλαντ, με τα παιδιά του.
Τη μητέρα της Νάντιας Βαλαβάνη που έβγαλε 200 χιλιάρικα στο εξωτερικό εν μέσω capital controls
Τον Κατρουγκαλο που έπαιρνε 12% προμήθεια για προσλήψεις στο δημόσιο.
Τον Φιλη που απαγορεύει στους γονείς να αποκαλούν “πριγκίπισσα” και “βασιλόπουλο” τα παιδιά τους και καταργεί τα ολοήμερα σχολεία.
Τον Παπά με τον Σπίρτζη που είχαν στήσει φάμπρικα ρουσφετιών.
Τον Τσίπρα που έχει αγοράσει το σπίτι του από πλειστηριασμό και το οποίο άνηκε σε επιχειρηματία που αυτοκτόνησε.
Τα κανάλια που έχουν πληρώσει ότι τους αναλογεί για τις άδειες.
Τα γραφήματα του ΣΚΑΙ
Τους τρομοκράτες της επίθεσης στον Παπαδήμο που «είναι σύντροφοι του πρωθυπουργού».
Την “Κυρά Τασία” που φταίει για το προσφυγικό, τον Βαρουφάκη που ευθύνεται για τα capital controls… τον Κοτζιά για το ISIS και τον Τσακαλώτο για την τρύπα του όζοντος…
Για οποιοδήποτε ανεξάρτητο μέσο που βασίζει τις δημοσιογραφικές του αποκαλύψεις στην έρευνα, στη διασταύρωση και τον έλεγχο κάθε εξουσίας, οι επιθέσεις από χρεοκοπημένους πολιτικούς, χρεοκοπημένα κόμματα και ακόμα πιο χρεοκοπημένα «χαμαιτυπεία» της «ενημέρωσης», είναι τίτλος τιμής. Είναι η επιβεβαίωση ότι κάνει καλά τη δουλειά του και κυρίως ότι πρέπει να συνεχίσει να την κάνει…
ΥΓ. Ο Βαγγέλης Βενιζέλος και ο Αντώνης Σαμαράς, βρήκαν χθες την τέλεια ευκαιρία να επανατοποθετηθούν ως το αντίπαλον «δέος» του Τσίπρα. Το ίδιο έκανε και ο Άδωνις Γεωργιάδης. Όλοι βλέπουν πως ο Κυριάκος Μητσοτάκης είναι περισσότερο κονφερασιέ παρά πρόεδρος.
